Σίγουρα η χθεσινή συνάντηση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν θα συμπεριλαμβάνεται στις καλύτερες αναμνήσεις από την πολιτική της διαδρομή.
Ήταν κάτι σαν φάρμακο… «κλείνεις τη μύτη και το πίνεις». Όμως, όπως μου μετέφεραν, και η ίδια έσταζε φαρμάκι. Ωστόσο, η πικρία της δεν συνάδει με τον θεσμό που υπηρέτησε και δυστυχώς δεν περιορίστηκε στο πολιτικό περιβάλλον πέριξ του Μεγάρου Μαξίμου. Εκφράστηκε μεταξύ σοβαρού και αστείου μπροστά σε όλους και προς τους δημοσιογράφους, φωτογράφους κ.λπ., καθώς αναμένοντας τον πρωθυπουργό τούς είπε σε μια αποστροφή του λόγου της «δεν θα μου λείψετε κιόλας…» και τους άφησε όλους άναυδους! Αυτά δεν λέγονται ούτε για πλάκα…
Τώρα κατά τη διάρκεια του διαλόγου που είχαν με τον πρωθυπουργό μπροστά στις κάμερες όλα ήταν «τόσο όσο». Στεγνά, υπηρεσιακά και για αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο το σχόλιό της για τις συναντήσεις που είχε με τον πρωθυπουργό: «Η θεσμική επικοινωνία μεταξύ των πολιτειακών παραγόντων και η ενημέρωση είναι πολύ σημαντικές σε μια δημοκρατία, αυτό τον σκοπό εξυπηρετούσαν οι μηνιαίες μας συναντήσεις», είπε χαρακτηριστικά και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.
Από την ηλεκτρονική εφημερίδα Political
