Το ερώτημα του «ενός εκατομμυρίου» είναι γιατί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, λίγο πριν από την προκήρυξη των εκλογών,δίνει τελεσίγραφο στον Κυριάκο Μητσοτάκη για την ημερομηνία των εκλογών και ταυτόχρονα επιλέγει τη στρατηγική της πλήρους αμφισβήτησης όλων των κοινοβουλευτικών διαδικασιών;
Του ΚΩΣΤΑ ΤΣΙΤΟΥΝΑ
Πιστεύει άραγε ο κ. Αλέξης Τσίπρας ότι μπορεί με αυτό τον τρόπο να πετύχει πολιτική ανατροπή; Να προσδιορίσει ο ίδιος τον χρόνο των εκλογών; Το πιθανότερο είναι πως δεν πιστεύει κάτι τέτοιο. Γνωρίζει πολύ καλά ότι και σε αυτές τις εκλογικές διαδικασίες θα ηττηθεί, άσχετα από τα ποσοστά τα οποία θα καταφέρει να συγκεντρώσει. Λογικά δεν θα τον ενοχλήσει και τόσο μια ήττα με τον ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστά κοντά σε εκείνα του2019. Ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Τσίπρας έχει ήδη ηττηθεί σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις το 2019 (εθνικές εκλογές, ευρωεκλογές και Τοπική Αυτοδιοίκηση) και προβλέπεται να ηττηθεί στις δυο επόμενες κάλπες του 2023.
Παράλληλα, όχι μόνο δεν έχει καταφέρει να… πάρει κεφάλι σε καμία δημοσκόπηση από το 2019 μέχρι και σήμερα, αλλά η ΝΔ δείχνει να προηγείται συνεχώς με πάνω από 5 μονάδες διαφορά που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπέρασε και τις 10 μονάδες. Όλα τα παραπάνω συν το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί τον μακροβιότερο πολιτικό αρχηγό ελληνικού κόμματος (μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου -είναι στο τιμόνι της Κουμουνδούρου από το 2008, έχει κλείσει δηλαδή 15 γεμάτα έτη) συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα για τον ίδιο μέσα στο κόμμα του. Η εκλογή του κ. Τσίπρα από τη βάση του ΣΥΡΙΖΑ όπως και οι λοιπές εσωκομματικές διαδικασίες αναμφισβήτητα παγίωσαν με τον πιο εμφατικό τρόπο τη σταλινικού τύπου παντοδυναμία του.
Η εσωκομματική αντιπολίτευση
Όπως εκτιμούν αρκετοί πολιτικοί αναλυτές, στην ουσία η εκλογή και η εισροή νέων μελών -αυτό το άνοιγμα στον κεντρώο χώρο που επικαλείται συνεχώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ- απλώς προσφέρουν ένα μαξιλάρι κατανόησης και συναίνεσης στις εσωτερικές φράξιες, το οποίο όμως όσο περνά ο χρόνος θα εξαφανίζεται. Κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να πει ότι ο κ. Τσίπρας την επομένη των εκλογών δεν θα είναι έκθετος προς την εσωκομματική αντιπολίτευση με πέντε βαριές ήττες στο ενεργητικό του.
Οι παροικούντες την Κουμουνδούρου,όμως, ήδη λέγουν ότι «πέντε συνεχόμενες ήττες για κάποιον που είναι πρόεδρος του κόμματος από το 2008 δεν συγχωρούνται εύκολα και δεν δικαιολογούνται εύκολα». Μπορεί στον ΣΥΡΙΖΑ να μην έχουν εμφανιστεί ακόμα «πολιτικοί Εφιάλτες», όμως είναι βέβαιον ότι ο κ. Τσίπρας έχει «ονειρικούς εφιάλτες», οι οποίοι τον κατατρώγουν για τη διαχείριση της επόμενης μέρας, αφού είναι απολύτως βέβαιο ότι μέχρι τις μεθεπόμενες εθνικές εκλογές του 2027 βλέπει και φαντάζεται την επάνοδό του στο πρωθυπουργικό αξίωμα.
Το κεντρικό πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι βεβαίως η ΝΔ ή ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όπως εύστοχα έχουν παρατηρήσει αρκετοί πολιτικοί αναλυτές και σύμβουλοί του, «το πρόβλημα του Τσίπρα είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ». Οι διαδικασίες στο κόμμα της Κουμουνδούρου είναι «αμεσοδημοκρατικές» και έρχονται σε αντίθεση με ένα «προσωποπαγές» κόμμα το οποίο θέλει να στήσει ο κ. Τσίπρας.
Οι 53… αποχρώσεις της «λευκής επιταγής»
Δεν είναι τυχαίο ότι οι σκληροπυρηνικοί της Κουμουνδούρου (συμπεριλαμβανομένων και των 53) από το τελευταίο συνέδριο και μετά έχουν δώσει στον κ. Τσίπρα «λευκή επιταγή» για όλες τις στρατηγικές του κόμματος, παρά το γεγονός ότι διαφωνούν στις περισσότερες από αυτές. Η «λευκή επιταγή» είναι το άλλοθι της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, το οποίο -όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου- θα διατυπωθεί ακολούθως: «Πρόεδρε, είχες “λευκή επιταγή” να κάνεις ό,τι θες και παρ’ όλα αυτά δεν τα κατάφερες…».
Οι φωνές στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου θέτουν ένα καίριο ερώτημα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συμβιβαστεί με τη μετριότητα αγκυλωμένος στην προσωπολατρία ή θα ανανεωθεί στρέφοντας το βλέμμα του πάλι προς την κοινωνική δυναμική της αλλαγής;». Γίνεται πλέον απολύτως σαφές για ποιους λόγους ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προσβλέπει στην ενίσχυση ενός «αντιμητσοτακικού» και «αντιδεξιού» μετώπου που έχει ως απώτερο στόχο την πόλωση και την κάρπωση του κλίματος αυτού σε εκλογικά ποσοστά.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
