«Τη θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη» τραγουδούσε το 1975 στον δίσκο «Δέκα χρόνια κομμάτια» ο Διονύσης Σαββόπουλος και αν ξεκινούσε σήμερα την καριέρα του, ίσως να αφιέρωνε ένα κομμάτι του και στον Αλέξη Τσίπρα, που η «μοναξιά» του σε αυτή τη δεύτερη προεκλογική περίοδο είναι παροιμιώδης.
Του Αντώνη Αναστασόπουλου
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, το διάλεξε. Μόνος χάραξε τη γραμμή που οδήγησε στη συντριπτική ήττα, μόνος αποφάσισε να μην παραιτηθεί το βράδυ της 21ης Μαΐου, μόνος μίλησε στην Κεντρική Επιτροπή απαγορεύοντας την παρέμβαση στους συντρόφους του, μόνος επέλεξε τα στελέχη που θα βρεθούν στο πλευρό του και τελικώς δίνει… μόνος την προεκλογική μάχη, καταδικασμένος να πιει επίσης μόνος το πικρό ποτήρι της ήττας.
Τη γραμμή που χάραξε δεν την υπηρετεί κανείς πλην του ιδίου, καθώς τα στελέχη του συνεχίζουν να «κλαψουρίζουν» στα τηλεοπτικά πάνελ για την απλή αναλογική και τους δυνάμει συμμάχους που «έκαναν μονομέτωπο εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ». Αφήγημα δεν υπάρχει και για αυτό τόσο τα στελέχη όσο και ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος συνεχίζουν να περιγράφουν μια Ελλάδα φτωχοποιημένη που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, την ώρα που οι πολίτες δεν φαίνεται να πείθονται από αυτό.
Κάπως έτσι ήρθε και η αλλαγή του συνθήματος ενόψει της δεύτερης κάλπης. Το «Δικαιοσύνη παντού», που είχε σαν κύριο στόχο και αφήγημα την υπόθεση των υποκλοπών, έγινε «Δίκαιη Κοινωνία – Ευημερία για όλους», σύνθημα το οποίο μοιάζει πιο αισιόδοξο και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.
Οι πρώτες αφίσες με το σύνθημα περιλαμβάνουν -και αυτό ενδεικτικό- το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα και το εν λόγω σύνθημα, για να μην έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα αρχηγικό και πως ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει ό,τι θέλει και όποτε αυτός το θέλει σχετικά με την παρουσία του στην ηγεσία του.
Οι πρωτοκλασάτοι σφυρίζουν αδιάφορα
Τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, δεν δίνουν σε καμία περίπτωση τη μάχη με τον τρόπο που την έδωσαν πριν από τις πρώτες κάλπες. Ίσως να το κάνουν με τα ίδια επιχειρήματα, όχι όμως και με την ίδια ένταση. Δηλαδή, το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που τους ζήτησε ο Αλέξης Τσίπρας.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε τις πρώτες περιοδείες εντός της Αττικής την περασμένη εβδομάδα, κάνοντας αρχή από λαϊκές γειτονιές της Δυτικής Αθήνας και της Β’ Πειραιά, εκεί όπου η Κουμουνδούρου την τελευταία δεκαετία υπήρξε κραταιά, διαδεχόμενη το ΠΑΣΟΚ. Από την Τρίτη πάντως ξεκίνησαν και οι πιο δύσκολες αποστολές στην περιφέρεια, με τον Αλέξη Τσίπρα να επισκέπτεται την Πιερία και τη Β’ Θεσσαλονίκης. Θα ακολουθήσει η Κρήτη, όπου ο πρόεδρος του κόμματος ετοιμάζει κανονική… απόβαση, καθώς η περιοδεία δεν θα διαρκέσει ούτε μία ούτε δύο αλλά τρεις ολόκληρες ημέρες.
Ο Αλέξης Τσίπρας και τα λίγα στελέχη που έχουν αναλάβει την εκπροσώπηση του κόμματος μπροστά στις δεύτερες εκλογές μοιάζουν να κάνουν τα ίδια λάθη. Έμεινε μόνος του με καμιά εικοσαριά στελέχη που επέλεξε ο ίδιος για την επιτροπή εκλογικού αγώνα. Το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μοιάζει τόσο αλλαγμένο από τις πρώτες κάλπες. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να υποστηρίζει ότι για το αποτέλεσμα ευθύνονται οι ίδιοι και όχι ο κόσμος, όμως σε όλες τις ομιλίες συνεχίζουν να δίνουν βάρος στη «μιντιακή υπεροπλία» της Νέας Δημοκρατίας.
Την ίδια ώρα που τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας «λιώνουν τις σόλες τους», καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης τους προειδοποίησε να μην επαναπαυθούν στο αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης, αν θέλουν να βρεθούν ψηλά στην «επετηρίδα», εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν να έχουν αποδεχθεί τη μοίρα τους, που μπορεί να αφαιρέσει ακόμα και 20 έδρες από τη δύναμή τους.
Ο προεκλογικός αγώνας, αντίθετα με ό,τι πιστεύουν κάποια στελέχη της Κουμουνδούρου, γίνεται πόρτα πόρτα, σε τόπους δουλειάς και γειτονιές και όχι από τα social media ή με μια «πιασάρικη ατάκα» στα τηλεοπτικά πάνελ. Για αυτό και ο εκλογικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ από την εποχή που οι κομμουνιστογενείς της Αριστερής Πλατφόρμας εξέλιπαν από το κόμμα μοιάζει να παραπαίει.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
