Όσο πλησιάζει η εκλογική Κυριακή και το σκορ που θα δείξει το ταμπλό, αχ, αυτό το ταμπλό, τόσο αυξάνονται οι δηλώσεις πίστης και στήριξης στο πρόσωπο του προέδρου Αλέξη.
Μιλάμε για πραγματική λατρεία. Αν φύγει, λένε, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάει στο 5%. Πραγματικά πολύ στενάχωρο θέαμα για ένα κόμμα που θέλει να λέγεται κόμμα αρχών. Να παραδέχονται τα στελέχη του ότι δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα αρχηγικό κόμμα. Που τη διαφορά δεν την κάνει η ιδεολογία του, το ισχυρό του χαρτί δεν είναι το πρόγραμμά του, αλλά ο αρχηγός του.
Η στήλη το είχε γράψει και πριν από το μείον είκοσι. Ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να επιλέξει πόσες φορές θα χάσει. Έχει ήδη δει την πλάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις. Τρεις το 2019 και μία τον περασμένο Μάιο. Έρχεται η πέμπτη και θα συνεχίσουμε να μετράμε, καθώς έχουμε μπροστά μας δημοτικές και περιφερειακές τον Οκτώβριο και ευρωεκλογές τον Μάιο του 2024. Από άχαστος, αμετακίνητος. Κάτι σαν βαλσαμωμένος στην καρέκλα του για να μη χαθεί το κόμμα. Λες και αυτό είναι το ζητούμενο και όχι οι ανάγκες της κοινωνίας.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό θέλουν τα στελέχη. Προφανώς για να κρατήσουν και τα ίδια τις θέσεις τους. Άλλες καρέκλες χωράνε στο 3% και το 5% και άλλες στο 15% ή το 20%. Ο Αλέξης Τσίπρας, όμως, τι θέλει; Φαίνεται το ίδιο. Δεν χάνει ευκαιρία σε κάθε δημόσια ομιλία του να λέει ότι ανανεώνει το ραντεβού με τον κόσμο την επόμενη μέρα. Το ερώτημα είναι τι ραντεβού θα είναι αυτό; Γιατί, μέχρι στιγμής, ούτε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ούτε τα κορυφαία του στελέχη φαίνεται να έχουν αντιληφθεί τι τους είπε ο κόσμος. Επιμένουν να μένουν οχυρωμένοι πίσω από τα τείχη των ιδεοληψιών που έφεραν την εκλογική συντριβή τους.
Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ούτε και στον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, να επιλέγουν τη… στρατηγική Ελ Σιντ. Απλώς μία επισήμανση: δεν είναι σίγουρο ότι έτσι θα σωθεί το «μοναστήρι». Γιατί οι «πιστοί» έδειξαν ότι είναι υποψιασμένοι και δεν ψάχνουν για μαντζούνια και μαγικά. Θέλουν λύσεις και όχι δόγματα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
