Είναι κλασικό στη χώρα μας από το ένα άκρο να πηγαίνουμε στο άλλο. Από το «κανένα όριο» στον «ασφυκτικό έλεγχο».
Ο λόγος για τους περιορισμούς στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εμφανίσεις των υποψήφιων βουλευτών που προβλέπονται στην ελληνική νομοθεσία. Αποτέλεσμα; Αγχωμένες παρουσίες, στριμωγμένες στο πρόγραμμα των τηλεοπτικών σταθμών, σε πάνελ που δεν βγάζουν κανένα νόημα, παρά μόνο την… υποχρέωση.
Μια ρύθμιση για τη διαφύλαξη της πολυφωνίας και τη διασφάλιση του δικαιώματος και των λιγότερο γνωστών στελεχών στο «όνειρο» μιας συνέντευξης εξελίχθηκε στην πράξη σε συνθήκη υποβάθμισης του προεκλογικού διαλόγου. Με ορισμένες συνθέσεις τηλεοπτικών τραπεζιών να περνούν στο φάσμα της απαξίωσης.
Δεν συζητάμε για τις υποχρεωτικές «διακαναλικές συνεντεύξεις» όλων των σχηματισμών που συμμετέχουν στις εκλογές: πολλές από αυτές εμπίπτουν στη σφαίρα άλλης επιστήμης και όχι της πολιτικής. Είναι θλιβερό το θέαμα να βλέπει κανείς ανθρώπους να απαντούν σε ερωτήσεις που… θέτουν οι ίδιοι! Γνωρίζοντας(;) ότι δεν τους βλέπει και δεν τους ακούει σχεδόν κανένας.
Σε κάθε περίπτωση, η ουσία είναι πως αντί του επιδιωκόμενου σκοπού μάλλον έχουμε το αντίθετο: χάσιμο πολύτιμου χρόνου. Χρόνου που θα μπορούσε να διατεθεί σε ουσιαστικές συζητήσεις για το μέλλον της Ελλάδας.
Αντί των εμβόλιμων τηλεοπτικών πάνελ ίσως ήταν πιο χρήσιμο στην προεκλογική περίοδο να δημιουργηθεί μια ζώνη διαλόγου στους τηλεοπτικούς σταθμούς. Ώστε να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία με υποστήριξη. Οι συζητήσεις να έχουν ένα σενάριο, να υπακούν στη λογική και να μη γίνονται για να γίνουν και να είναι (απλώς) όλοι εντάξει με τη νομοθεσία.
Εκτός από το γράμμα πρέπει να υπηρετείται και το πνεύμα του νόμου. Η ανάγκη που τον «γέννησε», δηλαδή, η διασφάλιση όρων αναλογικής ισότητας στα κόμματα και τους υποψηφίους.
Πάνω από όλα, όμως, (πρέπει να) είναι η ενημέρωση της κοινής γνώμης. Η οποία σε καμία περίπτωση δεν επιτυγχάνεται μέσα στο υφιστάμενο πλαίσιο. Απλώς οι πολίτες αλλάζουν κανάλι όπως και όταν πέφτουν διάφορες «διαφημίσεις» των 15 λεπτών.
Ένα θέμα που θα πρέπει να δουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί, ώστε να μην απαξιώνεται το πλέον πολύτιμο περιουσιακό τους στοιχείο: ο τηλεοπτικός χρόνος. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Κοντά είναι οι επόμενες εκλογές, οπότε θα έχουμε την ευκαιρία να τα συζητήσουμε όλα αυτά. Καλή διάθεση να υπάρχει.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
