Τη «σωκρατική» διάσταση της πολύπλευρηςκαισύνθετηςπροσωπικότητάς του αναδεικνύει, όπως φαίνεται, ο Ευάγγελος Βενιζέλος με καίριες παρεμβάσεις τουσε κρίσιμα θέματα της επικαιρότητας.
Του ΑΝΤΩΝΗ Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚαπό τη στιγμή που πέρασε, όπως λέει, στη σφαίρα της μεταπολιτικής, στηνοποία καλωσόρισε και τον Κώστα Καραμανλή, υιοθετεί, ως φαίνεται, τη «σωκρατική συμπεριφορά της αλογόμυγας» που τσιμπάει και ενοχλεί τους εφησυχασμένους πολίτες ξυπνώντας τους από τον λήθαργο.
Αυτήν τη φορά ο κ. Βενιζέλος με όχημα την κοινή λογικήεπιχείρησε να βάλει σε τάξητα σενάρια που φουντώνουνμεφόντο τις μετεκλογικές συνεργασίες. Μιλώντας στηνΕΡΤ, αφού υπογράμμισε με νόημα πως εκείνο που προέχει είναι ο σεβασμός στο Σύνταγμακαι πως έως τώρα έχουμε διατυπωμένες τρεις προτάσεις,προχώρησε στην ανάλυση του θέματος:
«Η μία πρόταση είναι αυτή που είπε αναλυτικά σε εσάς ο κ. Μητσοτάκης την προηγούμενη εβδομάδα… Αυτοδυναμία πάση θυσία. Άρα, ούτε διερευνητικές εντολές την πρώτη φορά ούτε συζήτηση για συνεργασία, πάμε στις δεύτερες εκλογές με ενισχυμένη αναλογική και “θα είμαι αυτοδύναμος”. Το σενάριο να μην υπάρχει αυτοδυναμία και τη δεύτερη φορά δεν το εξετάζουν. Άρα, δεν έχουμε πρόταση συνεργασίας από πλευράς Νέας Δημοκρατίας.Η Νέα Δημοκρατία δεν θα κάνει χρήση των διερευνητικών εντολών, δεν συνομιλεί με κανένα κόμμα, δεν θέλει καμία συνεργασία, θέλει μια μονοκομματική, αυτοδύναμη κυβέρνηση», είπε ο κ. Βενιζέλος με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν στο τραπέζι.
Τι είπε για την κυβέρνηση των ηττημένων
Άκρως ενδιαφέρουσα και με συγκεκριμένα μηνύματα ήταν η άποψή του όταν κλήθηκε να σχολιάσει το σενάριο που αφορά τον σχηματισμό «κυβέρνησης των ηττημένων», λέγοντας το αυτονόητο:«Το σενάριο της κυβέρνησης των ηττημένων δεν το έχει διατυπώσει κανείς πλην της Νέας Δημοκρατίας ως κριτική, ως κριτική απέναντι σε ένα σενάριο που δεν έχει διατυπωθεί, γιατί είδα ότι ο κ. Τσίπρας στην Καρδίτσα την Κυριακή είπε ότι θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και θα γίνει “κυβέρνηση συνεργασίας των νικητών, κυβέρνηση προοδευτικών δυνάμεων των νικητών”. Αυτό λέει, δεν μιλά για “κυβέρνηση των ηττημένων”».
Και φθάνοντας στην τρίτη πρόταση που έχει κατατεθεί από τοΠΑΣΟΚ, είπε με μια διάθεση που μαρτυρά τουλάχιστοναπόσταση ασφαλείας από τα κομματικά δρώμενα πως «ο Νίκος Ανδρουλάκης, απ’ ό,τι έχω δει, θα προτείνει προγραμματική συμφωνίαμε βάση τα αποτελέσματα των πρώτων εκλογών, είναι οι εκλογές της χώρας». Ερωτηθείς αν αυτή ησυμφωνία θαπεριλαμβάνει όλα τα κόμματα, απάντησε στο ίδιο ύφος:
«Με όλα τα κόμματα αλλά χωρίς το πρώτο κόμμα δεν γίνεται», προσθέτονταςμε έμφαση ότι «αν αρνείσαι τη συζήτηση ως πρώτο κόμμα, με το σενάριο των δημοσκοπήσεων στις πρώτες εκλογές, αν χρειαστεί συζήτηση στις δεύτερες επειδή δεν έχεις αυτοδυναμία, πώς θα αντιδράσουν τα κόμματα που τα έχεις αγνοήσει και παρακάμψει στην πρώτη εφαρμογή του άρθρου 37, δηλαδή δεν έχεις κάνει χρήση των διερευνητικών εντολών και δεν έχεις συνομιλήσει μαζί τους; […] Θέλω να πω, το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο. Το ρίσκο είναι ή αυτοδυναμία του κατά τις δημοσκοπήσεις πρώτου κόμματος ή μια αδυναμία συνομιλίας και συνεννόησης, η οποία μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα για τη χώρα».
«Να υπάρχουν συναινέσεις μεταξύ των κομμάτων»
Στη συνέχεια όμως και πάντα στο ίδιο ύφος, που έδειχνε ότι δενυπάρχει επικοινωνία με την ηγεσία του Κινήματος, ο Ευάγγελος Βενιζέλος μπήκε στην ουσία της πρότασηςΑνδρουλάκη, τονίζοντας με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα ότι «το πρώτο κόμμα παίρνει τον πρωθυπουργό, το δεύτερο κόμμα παίρνει τον αντιπρόεδρο και τον υπουργό Εξωτερικών και ούτω καθεξής. Όμως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βλέπω ότι λέει “δεν μας ενδιαφέρουν τα πρόσωπα καθόλου, μας ενδιαφέρει η προγραμματική συμφωνία επί της ουσίας”.
Φυσικά τα πρόσωπα έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Εδώ όμως δεν υπάρχει λόγος να συζητάμε για πρόσωπα, ούτε καν για προγράμματα, γιατί εδώ αποκλείεται η συζήτηση, αποκλείεται η συμφωνία, αποκλείεται η συνεργασία εξ ορισμού με την υπόθεση ότι θα υπάρχει αυτοδυναμία στις δεύτερες εκλογές λόγω ενισχυμένης αναλογικής», για να θέσει τοεύλογο ερώτημα:«Αν δεν υπάρξει; Δεν είναι απλώς ένα εύλογο ερώτημα, εγώ πιστεύω ότι πρέπει να αναζητούνται και μεταξύ των κομμάτων οι βαθύτερες συναινέσεις και υπάρχει έδαφος για βαθύτερες στρατηγικού χαρακτήρα συναινέσεις υπέρ της εθνικής προοπτικής, διότι υπάρχουν και πολλά θέματα στα οποία υπάρχει συμφωνία. […] Στη δική μου σκέψη δεν αποκλείεται καμία δύναμη του λεγόμενου συνταγματικού δημοκρατικού φάσματος και μάλιστα του ευρωπαϊκού φάσματος».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
