Με τούτα και με εκείνα, διέφυγε η προσοχή από τη σχεδόν μονότονη ατζέντα των τελευταίων ημερών για την εντεινόμενη επιθετικότητα του Ερντογάν και τις παρενέργειες της ενεργειακής κρίσης. Η κυβέρνηση, όμως, όπως αποδείχθηκε περίτρανα χθες, δεν έχει εγκλωβιστεί στη μέγγενη των κινδύνων που εγκυμονούν τα δύο παραπάνω ζητήματα.
Της ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Τα αντιμετωπίζει καθημερινά, δρομολογεί τα επόμενα βήματα, αλλά ταυτόχρονα εργάζεται αθόρυβα και πολύ αποτελεσματικά, όπως αποδεικνύεται, για να χτίσει τα γερά θεμέλια, πάνω στα οποία θα μπορέσει να σταθεί η χώρα τις επόμενες δεκαετίες. Βλέπει το δάσος και όχι μόνο το δένδρο, με άλλα λόγια. Αποδρά από τη μιζέρια της στείρας, εσωστρεφούς αντιπολίτευσης και φιλοτεχνεί ένα πιο ευοίωνο μέλλον για τους πολίτες αυτής της πολύπαθης χώρας, αφουγκραζόμενη τις σύγχρονες ανάγκες.
Η χθεσινή παρουσίαση του νέου πρότζεκτ που δρομολογεί ο τεχνολογικός κολοσσός της Google στη χώρα μας συνιστά μια εξέλιξη με πολυεπίπεδη σημασία. Πρώτα από όλα, γιατί μία τέτοιου διαμετρήματος παγκόσμια επιχείρηση εμπιστεύεται την Ελλάδα για να επενδύσει τα χρήματά της. Δεύτερον, γιατί το οικονομικό της αποτύπωμα στο ΑΕΠ της χώρας θα είναι δυσθεώρητο, αφού προοδευτικά θα αγγίξει τα 2,2 δισ. δολάρια! Τρίτον, διότι θα δημιουργήσει περίπου 20.000 νέες θέσεις εργασίας, εξέλιξη εξαιρετικά σημαντική στη μάχη για την καταπολέμηση της ανεργίας. Τέταρτον, γιατί η δημιουργία του Cloud Region θα ενισχύσει τις προσπάθειες ψηφιακού μετασχηματισμού της Ελλάδας, προσδίδοντάς της παράλληλα και περιφερειακό ρόλο στον ψηφιακό χάρτη. Πέμπτον, γιατί μέσα από την ψηφιακή πλατφόρμα Google Arts & Culture σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού θα προωθηθεί έτι περαιτέρω ο ελληνικός πολιτισμός στο παγκόσμιο κοινό. Και έκτον και εξαιρετικά σημαντικό, γιατί η χώρα μας θα μπορέσει να δημιουργήσει ένα ισχυρό οικοσύστημα καταρτισμένων ανθρώπων, οι οποίοι θα είναι σε θέση να καλύψουν τις αυξανόμενες τεχνικές ανάγκες της χώρας.
Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, όπως και συνολικά η κυβέρνηση, γνωρίζουν ότι το πρώτο που απασχολεί την κοινωνία είναι η ακρίβεια σε όλα τα επίπεδα. Και κάνει ό,τι μπορεί για να στηρίξει τους πολίτες, έχοντας πετύχει να είναι η χώρα της ΕΕ με τις μεγαλύτερες δημόσιες δαπάνες για την παροχή μέτρων στήριξης.
Ταυτόχρονα, όμως, ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος, όπως ενθυμούμαστε, εξελέγη πανηγυρικά το 2019 ως «ο μεταρρυθμιστής Κυριάκος», έχει απόλυτη επίγνωση ότι, αν η κυβέρνηση αναλώνεται αποκλειστικά στη διαχείριση του παρόντος, όσο δύσκολη και αν είναι η συγκυρία, κινδυνεύουν να χάσουν το τρένο οι επόμενες γενιές.
Για αυτό, σε πείσμα της περιόδου που διανύουμε, αλλά και της αντιπολίτευσης που προσπαθεί να σύρει προς τα κάτω τον δημόσιο διάλογο, συνεχίζει ακάθεκτος τη μεταρρυθμιστική του πορεία. Έχει, δε, βάλει στόχο ως το τέλος του 2022, που είναι και ο καθαρός ωφέλιμος χρόνος, διότι μετά η χώρα θα εισέλθει σταδιακά στην προεκλογική περίοδο, την επίλυση σημαντικών προβλημάτων, όπως οι καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης, η ψηφιοποίηση μιας σειράς υπηρεσιών και διαδικασιών, η πλήρης εκκαθάριση όλων πλέον των ληξιπρόθεσμων, και το ξετύλιγμα στο «κουβάρι» των αρμοδιοτήτων μεταξύ δήμων, περιφερειών και αποκεντρωμένων διοικήσεων, με νομοθετική πρωτοβουλία, για τη λεγόμενη πολυεπίπεδη διακυβέρνηση.
Ο κ. Μητσοτάκης πιστεύει βαθιά και δεν το κρύβει ότι οι πολίτες θα του δώσουν την ευκαιρία να ολοκληρώσει το έργο που ξεκίνησε την πρώτη τετραετία, γιατί «τον μέτρησαν» στα δύσκολα και επείγοντα, όπως η πρωτόγνωρη πανδημία του κορονοϊού και τώρα η σκληρή και απειλητική ενεργειακή κρίση, αλλά και στη συνέπεια λόγων και έργων που τον χαρακτηρίζει.
Δεσμεύτηκε προεκλογικά ότι επί των κυβερνητικών του ημερών η Ελλάδα θα εκσυγχρονιστεί και αυτό έγινε. Σήμερα, ο κάθε πολίτης έχει αφαιρέσει από τις «πλάτες του» άπειρα «κιλά» γραφειοκρατικής ταλαιπωρίας και μπορεί με ένα κλικ από το σπίτι του να κάνει κάτι που σε λίγο παλαιότερες εποχές χρειαζόταν δύο μέρες άδεια από τη δουλειά του για να ολοκληρώσει.
Υποσχέθηκε στους πολίτες ότι θα ενισχύσει όχι μόνο τον γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας αλλά θα την αναδείξει σε πόλο έλξης διεθνών επενδύσεων και μάλιστα από εταιρείες-κολοσσούς.
Η περίπτωση της Google δεν είναι η μοναδική. Είναι όμως αποστομωτική και καταλυτική στο δίλημμα «Με τον Μητσοτάκη ή με τον Τσίπρα;».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
