Σε αυτήν τη γωνιά της «Political» έχουμε επισημάνει εδώ και καιρό τις παγίδες που κρύβει η υπόθεση των παρακολουθήσεων όχι μόνο για την κυβέρνηση αλλά και για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ συγκεκριμένα, που επιδιώκουν πολιτικά οφέλη από το ξέσπασμα της υπόθεσης μέχρι και σήμερα αποχωρώντας αλά μπρατσέτα από την Εξεταστική Επιτροπή της βουλής. Και είχαμε επισημάνει τον κίνδυνο της αυτοπαγίδευσης σε έναν μονοθεματικό αντιπολιτευτικό λόγο, όπου όλοι θα «κλωθογυρίζουν» γύρω από τις παρακολουθήσεις και τα συμπαρομαρτούντα, την ώρα που «σφυρίζουν» δεξιά και αριστερά θέματα που σηκώνουν κριτική και αφορούν στο σύνολο των πολιτών.
Πριν αλέκτορα φωνήσαι -και τώρα που επιστρέψαμε όλοι από τας διακοπάς μας- το ρεπορτάζ του ΣΥΡΙΖΑ βγάζει δειλά δειλά πως αναπτύσσεται συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος για την παραγωγή ουσιαστικού πολιτικού λόγου που θα αγγίζει την κοινωνία. Όπερ μεθερμηνεύεται πως αρχίζει η εσωκομματική γκρίνια, επειδή η Κουμουνδούρου «καβάλησε το κύμα» των παρακολουθήσεων εν συνόλω, αμελώντας άλλες αντιπολιτευτικές πτυχές. Μέχρι και για τη ΔΕΘ και την παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου κστολογημένου οικονομικού προγράμματος τώρα τρέχουν!
Η εσωκομματική κριτική -η γκρίνια που λέγαμε- αφορά στην απουσία ρεαλιστικών αντιπροτάσεων απέναντι σε αυτά που λέει η κυβέρνηση, στα μέτρα που εφαρμόζει, στην πολιτική που ακολουθεί. Κι αυτό είναι κάτι που χρεώνεται στο προεδρικό περιβάλλον και τους στενούς συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα, «που δεν του δίνουν ούτε σαφή εικόνα για τις ανάγκες της κοινωνίας ούτε σαφή κατεύθυνση για το πού θέλουμε να πάμε το καράβι», για να μεταφέρουμε και αυτολεξεί τον κομματικό συνομιλητή μας.
Και η «Political» ερωτά: Τι περίμεναν ακριβώς όλοι αυτοί που «έπαιξαν ρέστα» στην υπόθεση της παρακολούθησης Ανδρουλάκη; Ότι θα «έπεφτε» ο Μητσοτάκης εξαιτίας της; Ότι θα γυρνούσε «τούμπα» το παιχνίδι και θα ανατρεπόταν το πολιτικό σκηνικό; Ότι θα προκαλούσε τέτοιες εσωκομματικές αντιδράσεις που ο Μητσοτάκης δεν θα μπορούσε να σταθεί μέσα στο κόμμα του;
Στα παραπάνω υπάρχουν απαντήσεις τις οποίες δίνουν, επί της ουσίας, τα ίδια έμπειρα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αφορούν στο παρελθόν, την εμπειρία του 2015 και το ρεύμα που δημιούργησε τότε ο Τσίπρας και που η αλήθεια είναι πως συμπαρέσυρε αρκετούς. Όμως, όπως ξέρουν όλοι πολύ καλά, αυτό πλέον δεν αρκεί, δεν στέκει ούτε ως επαναλαμβανόμενη φάρσα έναντι μιας πολύπαθης και κυρίως ώριμης κοινωνίας.
«Ρ»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
