Μπορεί η «επιστήμη» να μην έχει καταφέρει να απαντήσει στο ερώτημα αν το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό, αλλά σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι τα στελέχη του.
Δεν είναι ο μύθος, δεν είναι το όνομα, είναι τα πρόσωπα που έκαναν ή (θα) κάνουν(;) τη διαφορά. Είναι ο πρόεδρος, ο προπονητής και οι παίκτες που κατεβαίνουν στο γήπεδο. Οι ομάδες χάνουν ή κερδίζουν, όχι οι φανέλες.
Ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, η Μελίνα Μερκούρη και ο Γιώργος Γεννηματάς, ήταν ο Κώστας Σημίτης και οι δέκα πρωθυπουργήσιμοι. Το ερώτημα, που κρατά πλέον αρκετά χρόνια, είναι απλό: Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σήμερα μπορούν να το κάνουν μεγάλο ξανά;
Ή το πάλαι ποτέ κραταιό κίνημα είναι «καταδικασμένο» να συμπληρώνει κυβερνητικά σχήματα; Μπορούν να προκύψουν από το σημερινό ΠΑΣΟΚ όχι δέκα, αλλά ένας ή δύο πρωθυπουργήσιμοι;
Σε λίγες εβδομάδες θα έχουμε την απάντηση. Σε λίγες εβδομάδες θα ξέρουμε αν το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής έχει μέλλον.
Το ποσοστό και -το κυριότερο- ο τρόπος με τον οποίο ο Νίκος Ανδρουλάκης και η ηγετική ομάδα διαχειριστούν την τρίτη εντολή, την οποία φαίνεται ότι θα πάρουν, είναι οι καθοριστικοί παράγοντες που θα κρίνουν το αύριο στη Χαριλάου Τρικούπη.
Αν θα ξεκινήσει μια διαδικασία «επιστροφής» στις «μεγάλες πίστες» ή αν θα είναι ένα ακόμη βήμα στην πολιτική έρημο που ξεκίνησε ουσιαστικά το 2012.
Είναι μια εξαιρετικά δύσκολη αποστολή. Όσοι κάνουν εύκολη κριτική καλό θα είναι να μη βιάζονται. Δεν φταίνε και για όλα οι «νέοι». Η κληρονομιά από τη δεκαετία του 2010 δεν ήταν και το καλύτερο εφόδιο.
Αλλά την αποδέχτηκαν. Και η σημερινή ηγεσία κρίνεται για τον τρόπο που αξιοποίησε την εντολή μετά την εκλογή του 2021. Τι έκανε ή δεν έκανε ολόκληρο το 2022. Τι λέει ή δεν λέει τώρα, στο εκλογικό 2023;
Σε λίγες εβδομάδες θα ξέρουμε, λοιπόν, αν το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να ξεγελάσει για μία ακόμη φορά εκείνο το… άτιμο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Στο οποίο μπαινοβγαίνει από την εποχή του «Γιώργο, προχώρα, άλλαξέ τα όλα».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
