Ο Κώστας Σκανδαλίδης, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στην Α’ Αθηνών και πρώην υπουργός, είναι στα κοινοβουλευτικά δρώμενα από το 1989. Με δεδομένη την εμπειρία του, αναφορικά με τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που λαμβάνει η υπόθεση των υποκλοπών θεωρεί ότι «o πρωθυπουργός με δική του αποκλειστικά ευθύνη βρίσκεται στο επίκεντρο ενός πρωτοφανούς σκανδάλου, με το οποίο νόμιζε ότι θα ξεμπερδέψει βάζοντας σιωπητήριο».
Στον ΑΝΤΩΝΗ Ι. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ
Επίσης, διατηρεί τις επιφυλάξεις του για όσα βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας, υπογραμμίζοντας με νόημα ότι το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης «δεν έβαλαν στη ζυγαριά κανένα ζύγι που αφορά προεκλογικές σκοπιμότητες και στόχους». Εκτιμά ότι εξαιτίας του τοξικού κλίματος που επικρατεί οι εκλογές μπορεί να προκύψουν ανά πάσα στιγμή και σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο πολιτικών συνεργασιών βάζει στο τραπέζι ένα νέο ερώτημα: «Η αυτόνομη πορεία αποκλείει προγραμματικές συμφωνίες;».
Υπάρχουν κέντρα που έχουν βάλει στοστόχαστρο τηνκυβέρνηση και τον πρωθυπουργόήαπλώς η υπόθεση των υποκλοπών βγήκε εκτόςελέγχου;
O πρωθυπουργός με δική του αποκλειστικά ευθύνη βρίσκεται στο επίκεντρο ενός πρωτοφανούς σκανδάλου, με το οποίο νόμιζε ότι θα ξεμπερδέψει βάζοντας σιωπητήριο όχι μόνο στην κυβέρνηση και το κόμμα αλλά και στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς. Ενσυνείδητα επέλεξε τον δρόμο της συγκάλυψης προφανώς και για τις δικές του ευθύνες και σήμερα είναι κατηγορούμενος και εδώ αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη. Οχυρώθηκε πίσω από το απόρρητο με τρόπο αδιανόητο για τη δημοκρατία. Απλώς αποκαλύφθηκε η πραγματικότητα του τρόπου που κυβερνά τη χώρα πέρα και έξω από τις διαρκείς επικλήσεις του σύγχρονου, του μεταρρυθμιστή, του επιτελικού κράτους.
Υπάρχει μια κριτική εκτίμηση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν χειρίστηκε σωστά την υπόθεση των υποκλοπών και πως έγινε προνομιακό πεδίο του ΣΥΡΙΖΑ. Εκτιμάτε ότι όλα έγιναν σωστά;
Κοιτάξτε. Το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του δεν έβαλαν στη ζυγαριά κανένα ζύγι που αφορά προεκλογικές σκοπιμότητες και στόχους. Επέλεξε από την αρχή τη θεσμική αντιμετώπιση του σκανδάλου και τη διαλεύκανση μέσω της Βουλής, της δικαιοσύνης και των ευρωπαϊκών θεσμών. Για αυτό και δεν τοποθετείται, ούτε υιοθετεί αβασάνιστα οποιαδήποτε πληροφορία. Και πρέπει να σας πω ότι έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαϊκό αισθητήριο που βλέπει, κρίνει και αξιολογεί τη στάση του κάθε κόμματος απέναντι στο μείζον ζήτημα δημοκρατίας που προέκυψε. Τόσο της κυβέρνησης με τη συγκάλυψη όσο και της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τα έντονα στοιχεία οικειοποίησης και εκμετάλλευσης.
Όμως,οιδημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι πολίτες δεν αξιολογούν τη βαρύτητα του θέματος και πως το ΠΑΣΟΚ δεν κερδίζει από αυτό…
Δεν θα επιστρατεύσω ούτε την επικοινωνιακή καταιγίδα που εξαπέλυσε η κυβέρνηση για να υποβαθμίσει το θέμα και να το κλείσει άρον άρον ούτε τον τρόπο που το θέτουν οι δημοσκοπήσεις. Έτσι κι αλλιώς, είτε το θέλουν είτε όχι, η χώρα δεν μπορεί να πάει στις εκλογές με το ερώτημα αν ο αρχηγός του τρίτου κόμματος, με το οποίο οι δύο πόλοι του κολοβού δικομματισμού ζητούν και να συγκυβερνήσουν ενδεχομένως, είναι πράκτορας ξένων συμφερόντων ή όχι. Η αλυσίδα των γεγονότων ήδη το φέρνει δραματικά στην επικαιρότητα. Και μην ξεχνάτε, οι εκλογείς ψηφίζουν, όχι οι δημοσκόποι.
Θεωρείτε ότι το περιβάλλον που διαμορφώνεται για την κυβέρνηση θα επισπεύσει τον χρόνο των εκλογών;
Παρακολουθήσαμε ήδη το θέατρο, με τον πρωθυπουργό να προκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει πρόταση μομφής στην κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα να απαντά «ας ζητήσει η ίδια ψήφο εμπιστοσύνης, αν τολμά». Προεκλογικά παιχνίδια και τερτίπια άνευ ουσίας και σημασίας. Όλα για το θεαθήναι των εκλογών που προσφάτως σε αυτό το τοξικό κλίμα ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκύψουν. Εμείς είμαστε εδώ και έτοιμοι.
Τελικά,το ΠΑΣΟΚ στην κούρσα των εκλογώνθα επιλέξει συνεργασία με προγραμματικές συμφωνίες ή αυτόνομη πορεία;
Γιατί συστηματικά, όταν θέτουν το θέμα οι αντίπαλοί μας, το θέτουν διαζευκτικά; Η αυτόνομη πορεία αποκλείει προγραμματικές συμφωνίες; Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε πάντοτε όχι μόνο κίνημα αλλαγής αλλά και δύναμη υπεύθυνης διακυβέρνησης. Απλώς τους επισημαίνουμε ότι η χώρα δεν θα κυβερνηθεί μετά τις εκλογές σε ό,τι μας αφορά ούτε με το μοντέλο του Κυριάκου Μητσοτάκη ούτε με αυτό του Αλέξη Τσίπρα, τα οποία τόσο πολύ μοιάζουν μεταξύ τους. Αν πάρουμε ισχυρή εντολή, θα θέσουμε το πρόγραμμα και τους όρους συμμετοχής μας στην όποια κυβέρνηση. Μπορεί όχι μόνο να ζήσει η χώρα αλλά και να προοδεύσει χωρίς να βρίσκεται στη θέση του πρωθυπουργού οπωσδήποτε κάποιος από τους δύο «μονομάχους» του αδιέξοδου δικομματισμού.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
