Υποδειγματική χαρακτηρίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τη στάση της αστυνομίας στις χθεσινές διαδηλώσεις, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις για βία.
«Η μεγάλη εικόνα από τη χθεσινή ημέρα ήταν ότι πραγματοποιήθηκαν, σύμφωνα με τον νόμο και το Σύνταγμα, διαδηλώσεις, πορείες, όπως τέλος πάντων δικαιούται κάθε πολίτης να διαμαρτυρηθεί, δεν έγινε η χάρη σε όσους επένδυαν στον μπάχαλο ή σε επεισόδια, οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός. Η αστυνομία έκανε υποδειγματικά τη δουλειά της, περιφρουρώντας τους διαδηλωτές και το δικαίωμα που έχουν στο να διαδηλώσουν, να διαμαρτυρηθούν, όπως τέλος πάντων προβλέπει ο νόμος και το Σύνταγμα κάθε δημοκρατικής χώρας, και παράλληλα δεν επέτρεψαν να γίνει κάτι το οποίο, όπως κάποιοι είχαν προαναγγείλει- δεν έγινε στην Ελλάδα. Από εκεί και πέρα, αν υπάρχει κάποια μεμονωμένη περίπτωση, συμπεριφορά ή αντίδραση από κάποιον αστυνομικό, η οποία ξεπέρασε τα όρια των αρμοδιοτήτων ή των καθηκόντων, αυτό είναι κάτι προφανώς που θα ερευνηθεί από την Ελληνική Αστυνομία και τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα. Άρα, το να ακυρώνουμε μια συνολική παρουσία με κάποιο ενδεχομένως μεμονωμένο περιστατικό, το οποίο ενδεχομένως να έχει συμβεί, νομίζω ότι είναι άδικο για τη χθεσινή ημέρα και για τη συνολική εικόνα της ελληνικής αστυνομίας, στην οποία αξίζουν συγχαρητήρια. Το ξαναλέγω, αν υπάρχει κάτι μεμονωμένο, αυτό προφανώς οφείλει η ΕΛΑΣ να το διερευνήσει» τόνισε ο υφυπουργός παρά το πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών και απαντώντας στις αιτιάσεις για αστυνομική βία.
«Είναι πολύ λάθος να προεξοφλούμε κάτι αρνητικό μόνο και μόνο γιατί ένα μέρος του πολιτικού συστήματος μπορεί να επιθυμεί εικόνες που μπορεί να βλέπουμε σε άλλες χώρες» είπε.
Στην συνέχεια ανέφερε ότι υπάρχουν προβλήματα σημαντικά ειδικά για τα νεότερα παιδιά, τις νεότερες γενιές, που δεν μπορούν για παράδειγμα να αγοράσουν το δικό τους σπίτι.
«Αλλά γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Και το συνδέω με μια θετική είδηση που ανέφερα στη σημερινή ενημέρωση πολιτικών συντακτών (την μεγαλύτερη μείωση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ μεταξύ των χωρών της ΕΕ, και το 2ο τρίμηνο του 2026). Γιατί η Ελλάδα για πολλές δεκαετίες, με αρχή τη δεκαετία του 1980, ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Οι κυβερνήσεις, οι περισσότερες, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις από τη δική μας παράταξη, έκαναν πολιτική για να επανεκλεγούν στις πλάτες παιδιών που μπορεί να μην είχαν γεννηθεί τότε ή να γεννήθηκαν εκείνη τη δεκαετία, και φτάσαμε στο μη παρέκει. Γιατί το πολιτικό σύστημα, κατά πολύ μεγάλο ποσοστό και κυρίως αυτός ο χώρος, αντιλαμβανόταν την άσκηση πολιτικής ως μια ευκαιρία για παροχές χωρίς αντίκρισμα ή, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, για ένα λαϊκίστικο τάξιμο χωρίς να υπάρχει φρένο, χωρίς να υπάρχει τέλος σε όλο αυτό. Πορείες χωρίς αιτήματα, επανάσταση για την επανάσταση, παρωχημένα συνθήματα και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε. Το γεγονός ότι η χώρα μας αυτή τη στιγμή, το λέει και αυτός ο πίνακας, το είπα και στην σημερινή ενημέρωση πολιτικών συντακτών, είναι η πρώτη σε ρυθμό μείωσης του χρέους, είναι δεδομένο ότι άμεσα στα νέα παιδιά μπορεί να μην λέει κάτι» ανέφερε υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση συνεχίζει τις πολιτικές που στηρίζουν το εισόδημα. «Ακολουθούμε όλη αυτή την πολιτική, το αφορολόγητο στους νέους, την αύξηση του φοιτητικού στεγαστικού επιδόματος, τη στήριξη στα δημόσια πανεπιστήμια, χωρίς να χρεώνουμε αυτές τις γενιές και τις επόμενες γενιές, χωρίς να υποθηκεύουμε το μέλλον τους. Είναι μια πολιτική που είναι πιο δύσκολο να εξηγηθεί, δεν είναι μια πολιτική των 15 δευτερολέπτων σε ένα από τα social media, αλλά είναι μια πολιτική που θεωρώ ότι μπορεί να έχει αποτύπωμα για πολλά χρόνια – και αυτό, για μένα, είναι το πιο σημαντικό» τόνισε.
Σε ερώτηση για το εάν είναι ήττα η εξέλιξη με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ο κ. Μαρινάκης είπε: «Όταν αυτές οι απόψεις διακινούνται από ανθρώπους του εγχώριου πολιτικού συστήματος -ευτυχώς δεν είναι πλειοψηφικές απόψεις- είναι άξιο απορίας. Πώς γίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Πώς γίνεται δηλαδή, τη στιγμή που όχι μόνο η χώρα μας, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση, άμεσα μιλάει για κάτι άκυρο, ανυπόστατο, παράνομο και μια εξέλιξη που δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα, και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν αμφισβητείται, και εντός Ελλάδας, αντί να είναι αυτή η μοναδική αντίδραση και να βγούμε μπροστά με ένα στόμα, μια φωνή, μιλώντας μόνο με βάση το εθνικό συμφέρον, να προσπαθεί ένα μέρος του πολιτικού συστήματος να κάνει αντιπολίτευση πάνω στα εθνικά θέματα; Υιοθετώντας, χωρίς να το καταλαβαίνουν ενδεχομένως όλοι αυτοί, θέσεις ανυπόστατες και άκυρες. Όταν μιλάς για ήττα, σημαίνει ότι, χωρίς να το καταλαβαίνεις ενδεχομένως, νομιμοποιείς τη θέση άλλων κρατών, η οποία είναι παράνομη και ανυπόστατη. Δεν θεωρώ ότι βοηθάει μια τέτοια στάση. Και το λέω χωρίς καμία διάθεση σύγκρουσης ή δημιουργίας ενός κλίματος εντάσεων».
«Η Ελλάδα είναι ένα κράτος το οποίο, πριν και πάνω απ’ όλα, σέβεται το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και συνολικά το Διεθνές Δίκαιο. Και κάθε της ενέργεια, ειδικά τα τελευταία χρόνια, αλλά και διαχρονικά, υπαγορεύεται από το Διεθνές Δίκαιο. Η οριοθέτηση θαλασσιών ζωνών με την Ιταλία και την Αίγυπτο έγιναν με τη σφραγίδα του Διεθνούς Δικαίου. Ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός έγινε με τη σφραγίδα του Διεθνούς Δικαίου και με τη σφραγίδα της ΕΕ. Όλα όσα έχουμε κάνει έχουν αποτύπωμα και είναι αποτέλεσμα στέρεων βημάτων. Το γεγονός ότι μπορεί κάποιο άλλο κράτος να προβαίνει σε μία κίνηση πυροτέχνημα, στην οποία υπήρξε άμεση απάντηση και ακολουθούνται όλες οι ενέργειες που πρέπει να ακολουθηθούν, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μιλάμε για εθνική ήττα επειδή είμαστε στην αντιπολίτευση» προσέθεσε και επισήμανε:
«Η Ελλάδα έχει πολλά εργαλεία, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει, τα απαρίθμησε χθες ο υπουργός Εξωτερικών και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε επίπεδο ΟΗΕ. Οπότε ας μην ανησυχούν όλοι αυτοί. Όπως έχουμε καταφέρει σε όλα τα τελευταία χρόνια, θα συνεχίσουμε να ισχυροποιούμε τη χώρα προς όφελος όλων των πολιτών».
Επιπλέον σε ερώτηση για το εάν δημιουργείται πρόβλημα στις έρευνες που αναμένεται να ξεκινήσουν νοτίως της Κρήτης από την Chevron o κ. Μαρινάκης είπε:
«Το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο δεν πατάει πουθενά στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, δεν είναι χθεσινή είδηση, κρατάει από το 2019. Και όλα όσα έχει προχωρήσει η χώρα μας, τα πολύ μεγάλα βήματα που έγιναν με την Ιταλία, με την Αίγυπτο, τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, την έλευση της Chevron, ακολούθησαν του παράνομου και ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου, και όλα με τον τρόπο τους δείχνουν ότι και εμείς και τα υπόλοιπα κράτη προχωράμε μπροστά με βάση το διεθνές δίκαιο, και ουδείς πέραν των εμπλεκόμενων δεν αναγνωρίζει ούτε κατ’ ελάχιστον κάτι παράνομο και ανυπόστατο. Άρα, όπως αντιλαμβάνεστε, κανένα θέμα δεν υπάρχει, καμία ανησυχία δεν υπάρχει. Και θα συνεχίσουμε να κινούμαστε με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και την εξυπηρέτηση αποκλειστικώς και μόνο των εθνικών μας συμφερόντων».
Σε ερώτηση για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας, το οποίο θα ασκηθεί, όπως είπε χθες ο υπουργός, στο σωστό χρόνο, τον οποίο η χώρα μας θα επιλέξει. Ενώ για τις σχέσεις μας με την Αίγυπτο τόνισε ότι «είναι κάτι παραπάνω από στενή, με πολύ σημαντικές συμφωνίες, με κορυφαία προφανώς τη οριοθέτηση θαλασσιών ζωνών. Όσο περνάει ο χρόνος γίνεται όλο και πιο ουσιαστική σε όλα τα επίπεδα».
Τέλος απαντώντας στις αιτιάσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ανέφερε: «Η εξωτερική πολιτική, ευτυχώς για τη χώρα μας, δεν ασκείται με τη μέθοδο ενός προπονητή της εξέδρας, η οποία φαίνεται ότι ακολουθείται από ένα πολύ μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης, όχι μόνο για τα ζητήματα εσωτερικού, αλλά και για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ούτε αναλύονται τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής τόσο απλοϊκά. Η ανάλυση αυτή που κάνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πέραν το ότι αδικεί τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, στην πραγματικότητα αδικεί την ίδια του τη χώρα. Γιατί ξέρετε, όταν μιλάμε για διπλωματικές ήττες, ή για ακόμα χειρότερα για μια εθνική ήττα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, έμμεσα νομιμοποιούμε μία παράνομη και ανυπόστατη θέση, εξέλιξη, συμφωνία άλλων κρατών. Που κανένας σε ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο, δεν αναγνωρίζει. Κανένας δεν το λέει αυτό. Όλοι μιλούν για κάτι παράνομο και ανυπόστατο. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν εμείς, ένα μέρος του δικού μας πολιτικού συστήματος να λέει κάτι τέτοιο».
