Ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου;
Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΥΠΑ
Η στήλη αντιλαμβάνεται ότι η θέση που υπαινίσσεται ο τίτλος του άρθρου είναι ίσως αντιδημοφιλής, ειδικά στη συγκεκριμένη συγκυρία, όπου το κοινό περί δικαίου αίσθημα δείχνει να έχει ικανοποιηθεί από τη διαγραφή της Εύας Καϊλή και την αναστολή της κομματικής ιδιότητας της Μαρίας Σπυράκη. Αλλά, δεν είμαστε εδώ για να λέμε τα «ευχάριστα».
Σύμφωνα με το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορουμένου -που καθιερώθηκε στο πλαίσιο των γεγονότων που προκάλεσε η Γαλλική Επανάσταση (περιλαμβάνεται στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη) και επιβεβαιώθηκε με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου-, το βάρος της απόδειξης ανήκει στο Κράτος, σε εκείνον που απευθύνει την κατηγορία.
Αντιλαμβάνομαι πλήρως την ανάγκη προστασίας των θεσμών και τη σημασία των εντυπώσεων για κόμματα και κυβερνήσεις. Όμως, ποιο είναι το κρίσιμο σημείο από το οποίο και ύστερα ένα πρόσωπο ξεκινά να πληρώνει το τίμημα των πράξεών του; Μπορεί να καταστρέφεται η ζωή του, η καριέρα του, ακόμη και η υγεία του χωρίς να έχει κριθεί η ενοχή του;
Πόσο σωστό είναι να αντιμετωπίζεται ένας κατηγορούμενος ως ένοχος μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή του; Και αν τελικά αποδειχθεί αθώος; Και αν οι πρόδρομες ποινές τού στερήσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του ή έστω κάνουν πιο δυσχερή την άσκηση του συγκεκριμένου δικαιώματος;
Μήπως οδηγούμαστε σε μία νέα αρχή; Ένοχος μέχρι αποδείξεως της αθωότητας; Θέλουμε σίγουρα να αντικαταστήσουμε το τεκμήριο της αθωότητας με το τεκμήριο της ενοχής;
Κατανοώ πλήρως το καθεστώς της «αναστολής». Για να μην μπορεί η δημόσια ιδιότητα να νοθεύσει τη διοικητική-πειθαρχική ή ποινική διαδικασία. Αλλά, η διαγραφή -ως πράξη τελεσίδικη- μάλλον συνιστά ποινή πριν την ενοχή.
Προφανώς το σοκ για όλους από τις αποκαλύψεις είναι τεράστιο. Θα ήταν αδιανόητο να δοθεί έστω και η παραμικρή αφορμή να μιλήσει κανείς για συγκάλυψη. Για ένοχη σιωπή ή συνενοχή. Αλλά, υπάρχει εδώ ένα «αλλά»: μήπως ενισχύεται ο παραλογισμός της συλλογικής ή οικογενειακής ευθύνης διά των πράξεων αποποίησης;
Είναι δύσκολο το θέμα. Δεν προσφέρεται για εύκολα συμπεράσματα. Μέχρι τότε, όμως, καλό θα είναι όλοι να θυμόμαστε το τεκμήριο της αθωότητας.
Ο Γιώργος είναι… σκεφτικός!
- Τελικά δεν είναι όλοι ίδιοι. Κάποιοι έχουν συνηθίσει με την εικόνα των πολιτικών να τσακώνονται και μετά -μακριά από τις κάμερες- να αγκαλιάζονται. Τάκης Θεοδωρικάκος και Πάνος Σκουρλέτης αντάλλαξαν βαριές κουβέντες χθες στη Βουλή, στο πλαίσιο της συζήτησης του προϋπολογισμού. Ο κ. Σκουρλέτης μίλησε για «εποχές ΕΚΟΦ και Χρυσής Αυγής», με τον κ. Θεοδωρικάκο να του απαντά «αυτούς τους τραμπουκισμούς στην Κουμουνδούρου».
- Μόλις τελείωσε η αντιπαράθεση, οι δύο πολιτικοί συναντήθηκαν τυχαία σε διάδρομο της Βουλής. Ο κ. Σκουρλέτης είπε στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη να πάνε για καφέ, αλλά ο κ. Θεοδωρικάκος του απάντησε πως «ό,τι έχουμε να πούμε, το λέμε στην Ολομέλεια»! Πάγωσε, έτσι, το χαμόγελο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.
- Βλέπετε, δεν προσφέρονται όλα τα θέματα για τη λογική «έλα μωρέ, ας πούμε και καμιά κουβέντα παραπάνω, πάλι φίλοι είμαστε». Δεν είναι όλοι ψυχροί επαγγελματίες. Δεν μπορεί να καταγγέλλεις χωρίς όριο και μετά να ζητάς από τον στόχο σου να συμπεριφερθεί με το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.
- Νίκος Ανδρουλάκης και Γιώργος Παπανδρέου αντάλλαξαν χειραψία στη χθεσινή ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο γραμματέας της ΚΕ, Ανδρέας Σπυρόπουλος, ήταν συνεχώς δίπλα στον πρώην πρωθυπουργό. Βλέπετε, οι πληροφορίες πως μπορεί ο Γιώργος να μιλήσει για την υπόθεση Καϊλή έχουν θορυβήσει την ηγεσία, η οποία το τελευταίο που θα ήθελε είναι ένα νέο εσωκομματικό μέτωπο.
- Αντίθετα, στη Χαριλάου Τρικούπη είναι ικανοποιημένοι από τη δήλωση του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ικανοποιήθηκαν τόσο από τις αποστάσεις που πήρε από την Εύα Καϊλή, όσο και για τη δήλωσή του ότι δεν περιορίζεται στα όρια ενός κόμματος. Μάλλον το διάβασαν ως απαλλαγή από την υποχρέωση να του προτείνουν κάτι. Προοπτική, βέβαια, που δεν θα πρέπει να αποκλείεται.
Καλημέρα, κύριε πρόεδρε…
Αλέξης Τσίπρας από τη Λαμία: «Εξάγουμε στην Ευρώπη, αλλά όχι προϊόντα: εξάγουμε διαφθορά»! Ουτς! Πόνεσε αυτό. Δυστυχώς, κύριε πρόεδρε, δεν διαβάσατε τη χθεσινή στήλη. Δεν σας προλάβαμε. Εσείς πότε καταλάβατε, στις συνεδριάσεις του Ευρωπαίων Σοσιαλιστών στις οποίες συμμετέχετε ως παρατηρητής, ότι η κυρία Καϊλή ήταν δούρειος ίππος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος; Είστε σίγουρος ότι η χώρα εξάγει διαφθορά στην Ευρώπη; Από το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και «Έξω από την ΕΕ των μονοπωλίων» μπορεί να σας δούμε να κάνετε διαδήλωση στις Βρυξέλλες για να προστατέψετε την ΕΕ από τη διεφθαρμένη Ελλάδα;
Κύριε πρόεδρε, σας ρωτάμε και πάλι: μήπως αδικείτε και εσείς τη χώρα μας; Στα αλήθεια, κύριε πρόεδρε, πιστεύετε ότι η Ελλάδα είναι μία διεφθαρμένη χώρα, η οποία μάλιστα διαφθείρει την Ευρώπη; Γιατί, αν τα λέτε και τα εννοείτε αυτά, να ξέρετε πως αν μας καλέσετε για καφέ δεν θα έρθουμε. Θα την πατήσετε και εσείς όπως ο κ. Σκουρλέτης.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
