“Πριν από 17 χρόνια η 17η Μαΐου ορίστηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και Τρανσφοβίας, που γιορτάζεται σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες. Όχι ως μία μόδα της εποχής. Αλλά ως στιγμή γενναίας παραδοχής. Παραδοχής ότι, για δεκαετίες, εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υπήρξαν -ή και εξακολουθούν να είναι- θύματα προκαταλήψεων. Διακρίσεων, βίας, διωγμών, ακόμα και δολοφονικών επιθέσεων. Ενώ άλλοι οδηγήθηκαν στη δυστυχία, την απομόνωση, ακόμα και στην αυτοκτονία” ανέφερε στην αρχή του μηνύματός του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την παγκόσμια ημέρα της ομοφοβοίας και τρανσοφοβίας.
Αναλυτικά η δήλωση του Πρωθυπουργού:
Πριν από 17 χρόνια η 17η Μαΐου ορίστηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και Τρανσφοβίας, που γιορτάζεται σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες. Όχι ως μία μόδα της εποχής. Αλλά ως στιγμή γενναίας παραδοχής. Παραδοχής ότι, για δεκαετίες, εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υπήρξαν -ή και εξακολουθούν να είναι- θύματα προκαταλήψεων. Διακρίσεων, βίας, διωγμών, ακόμα και δολοφονικών επιθέσεων. Ενώ άλλοι οδηγήθηκαν στη δυστυχία, την απομόνωση, ακόμα και στην αυτοκτονία.
Ως πατέρας, απευθύνομαι, σήμερα, στους γονείς των ΛΟΑΤΚΙ+ παιδιών. Για να τους ζητήσω το προφανές: να μη σταματήσουν ποτέ να τα αγαπούν και να τα στηρίζουν. Αλλά και ως Πρωθυπουργός δεσμεύομαι ότι δεν θα αφήσω κανέναν μόνο του σ’ αυτόν τον αγώνα ελευθερίας και ισότητας. Θα είμαι δίπλα στον έφηβο που δέχεται bullying στο σχολείο επειδή είναι gay. Θα είμαι δίπλα στο διεμφυλικό άτομο που δεν βρίσκει δουλειά λόγω της ταυτότητας φύλου του. Θα είμαι δίπλα και στη γυναίκα που στιγματίζεται ως λεσβία.
Οι αδικίες και το μίσος, που δυστυχώς ακόμη και στις ημέρες μας υφίστανται αυτοί οι συμπολίτες μας, πρέπει επιτέλους να εξαλειφθούν. Γι’ αυτό και Πολιτεία προχωρεί γρήγορα στην εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής Ισότητας. Η κατάργηση της απαγόρευσης αιμοδοσίας από ομοφυλόφιλους, η συμμετοχή των διεμφυλικών στα προγράμματα εργασίας του ΟΑΕΔ και η απαγόρευση των λεγόμενων θεραπειών μεταστροφής είναι μόνο μερικές από τις πολιτικές που ήδη υλοποιούνται.
Ξέρω ότι πολλά μένουν ακόμα να γίνουν. Η σύγχρονη Ελλάδα, όμως, έχει τη θέληση, την ωριμότητα, την καρδιά και την ψυχή να καλύψει το χαμένο έδαφος. Και αν κάτι πρέπει κρατήσουμε από αυτήν την ημέρα είναι η εικόνα μιας δίκαιης κοινωνίας όπου ο καθένας και η καθεμιά μπορούν ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους. Ευτυχισμένοι γι’ αυτό, και αλληλέγγυοι μεταξύ τους. Γιατί, ελεύθερη χώρα είναι η χώρα που έχει ελεύθερους πολίτες.
