Σε μια εποχή που η δυσκολία και η πίεση στη στέγη απειλεί τη συνοχή της μεσαίας τάξης, η κυβέρνηση φαίνεται να απαντά με ένα πολυεπίπεδο σχέδιο που στοχεύει όχι μόνο στην ανακούφιση, αλλά στη δομική ανάταξη της αγοράς ακινήτων. Όπως επισημαίνει ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, πρόκειται για συνεκτική στρατηγική τριών ετών, που στοχεύει στην αύξηση της προσφοράς και την επανεκκίνηση ανενεργού αποθέματος κατοικιών.
Ο δεκάλογος της στρατηγικής για τη στέγη
Οι 10 βασικοί άξονες της πολιτικής για την προσιτή στέγη περιλαμβάνουν:
- Περιορισμός της βραχυχρόνιας μίσθωσης σε κορεσμένες περιοχές και αυστηρότερη φορολόγηση επαγγελματικών χρήσεων τύπου Airbnb.
- Φοροαπαλλαγή τριετίας για ιδιοκτήτες που γυρίζουν στη μακροχρόνια μίσθωση.
- Έκπτωση έως 16.000 ευρώ για ενεργειακή ανακαίνιση κατοικιών.
- Πρόγραμμα «Ανακαινίζω-Νοικιάζω» για παλαιά κλειστά ακίνητα.
- Άτοκα δάνεια 400 εκατ. ευρώ για ενεργειακές αναβαθμίσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης.
- Εξαίρεση περιοχών από τη «χρυσή βίζα», για αποτροπή υπερσυγκέντρωσης επενδυτικών αγορών.
- Κίνητρα σε επενδυτές για οικιστική ανάπλαση παλαιών εγκαταστάσεων.
- Θεσμός κοινωνικής αντιπαροχής για αξιοποίηση ακινήτων του Δημοσίου.
- Αναστολή ΦΠΑ στις νέες κατασκευές.
- Πρόγραμμα «Σπίτι μου» Ι και ΙΙ, με επιδότηση αγοράς παλαιών διαμερισμάτων.
Παρεμβάσεις με βάθος και άμεσα μέτρα ανακούφισης
Η κυβέρνηση δεν αρκείται σε μακροπρόθεσμα μέτρα. Παράλληλα «τρέχουν» άμεσες παρεμβάσεις, όπως η αύξηση του φοιτητικού στεγαστικού επιδόματος έως 2.500 ευρώ και η επιστροφή ενός ενοικίου ετησίως σε περίπου 1 εκατομμύριο δικαιούχους.
Όπως τονίζει ο κ. Σκέρτσος, τα μέτρα αυτά είναι ήδη σε εφαρμογή, ενώ σύντομα θα ακολουθήσουν νέα κίνητρα για να ενισχυθεί η κοινωνική αντιπαροχή και να συσταθεί Παρατηρητήριο Στέγης, με στόχο την τακτική παρακολούθηση των τιμών και της απορρόφησης των προγραμμάτων.
Η στέγη στις πέντε κορυφαίες προτεραιότητες
Η πολιτική για την κατοικία δεν είναι αποσπασματική, αλλά ενταγμένη στο συνολικό αφήγημα της κυβέρνησης. Η προσιτή στέγη, όπως δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας, συγκαταλέγεται στις πέντε βασικές κυβερνητικές προτεραιότητες, μαζί με την ανάπτυξη, την υγεία, την παιδεία και τις ασφαλείς μεταφορές.
Η πολιτική βούληση είναι ξεκάθαρη: Το δικαίωμα στη στέγη επανανοηματοδοτείται, όχι ως ένα απλό οικονομικό ζήτημα, αλλά ως πυλώνας κοινωνικής ισορροπίας και προόδου.
