Φυσικά και δεν τα έκανε όλα τέλεια. Και μόνο, για να αναφερθεί κανείς σε κάτι εξαιρετικά επίκαιρο, το ότι επί των ημερών του αποφασίστηκε να συσταθεί, και πράγματι δημιουργήθηκε, το θνησιγενές έκτρωμα της «πανεπιστημιακής (μη) αστυνομίας» -προσπάθεια, καταφανώς ατελέσφορη, για εξισορρόπηση ανάμεσα στις ευαισθησίες του συντηρητικού κοινού, στο οποίο η ΝΔ απευθύνεται, και στη μεταδικτατορική ιδεολογική ηγεμονία/πνευματική τυραννία της (Άκρας) Αριστεράς στη χώρα μας, με αποτέλεσμα απλώς να δημιουργηθεί μια ακόμη δομή πιθανότατα αργόμισθων κρατικοδίαιτων- αυτό από μόνο του λέει πολλά για τις άτυχες στιγμές και επιλογές του σημερινού πρωθυπουργού…
Ωστόσο…
Και αν αφήσουμε κατά μέρος την επιτυχή εκ μέρους του και εκ μέρους της κυβέρνησής του διαχείριση -και χρηματοδότηση- των πολλαπλών κρίσεων που προέκυψαν επί των ημερών του, καθώς και την προς το παρόν τουλάχιστον διαφύλαξη της συνοχής του κοινωνικού ιστού μιας κοινωνίας αρκετά «κακομαθημένης», με δυτικού τύπου υψηλά καταναλωτικά στάνταρς…
Και αν σταθούμε μόνο στα «μικρά», αυτά που συγκροτούν την καθημερινότητα των απλών, των «μικρών» ανθρώπων…
Έχουμε και λέμε…
Πας σε εστιατόριο, καφετέρια, ζαχαροπλαστείο ή μπαρ… Και έχεις πιθανότητες εννέα στις δέκα να διαπιστώσεις πως γίνεται πράγματι σεβαστή η νομοθεσία περί απαγόρευσης του καπνίσματος… Καταλυτική η σύγκριση με το παρελθόν…
Παραγγέλνεις φραπέ, πορτοκαλάδα ή άλλο αναψυκτικό… Και έχεις πιθανότητες εννέα στις δέκα να δεις πως το καλαμάκι που σου έφεραν δεν είναι πλαστικό… Δεν σώζεται από αυτό ο πλανήτης, αλλά ως συμβολικό μήνυμα και προτροπή δεν είναι και κάτι αμελητέο…
Περνάς από το άλλοτε αυτόνομο «κράτος των Εξαρχείων»… Ντυμένος με οποιονδήποτε τρόπο θες (ή επιβάλλεται από τις συνθήκες της δουλειάς σου). Π.χ. φορώντας ακόμη και σκούρο κουστούμι με γραβάτα… Και έχεις πιθανότητες εννέα στις δέκα να μη σε δείρουν ή να μη σε προπηλακίσουν οι εκεί παρεπιδημούντες εκφραστές διαφόρων συλλογικοτήτων ή οι διεκδικητές κάποιων περίεργων «αυτονομιών»… Δεν είναι ασήμαντο…
Πηγαίνεις σε ένα αστυνομικό τμήμα. Και έχεις πιθανότητες εννέα στις δέκα να μη σε αντιμετωπίσουν σαν σκουπίδι, σαν παρία, σαν ενοχλητικό ζωύφιο… Αλλά μάλλον σαν πολίτη, σαν άνθρωπο με οντότητα και αξιοπρέπεια… Αξιομνημόνευτο…
Θα έλεγα ακόμη -με κάποια διάθεση καλοπροαίρετου σαρκασμού απέναντι σε έναν πολιτικό ηγέτη και μια κυβερνώσα παράταξη που γενικώς δεν προσβάλλουν τις ευαισθησίες σου ως πολίτη- επί των ημερών Μητσοτάκη επιχειρεί το κράτος να παρακολουθήσει έναν πολιτικό αντίπαλο των κυβερνώντων, διεκδικητή της ηγεσίας ενός άλλου κόμματος (πιθανότατα για να χαράξει το κυβερνητικό σχήμα εκλογική στρατηγική απέναντί του, γνωρίζοντας τις ειλικρινείς και μη δημοσιοποιούμενες προθέσεις του αντιπάλου αυτού) και υπάρχουν πιθανότητες εννέα στις δέκα να μην καλυφθεί η παρακολούθηση από τον πέπλο της «αδιαφάνειας»…
Βέβαια «η ευτυχία δεν είναι απόλυτη», ούτε καν στα μικρά, σε αυτά που φτιάχνουν, διαμορφώνουν και προσδιορίζουν την ποιότητα της καθημερινότητάς σου: ακόμη και σήμερα επιχειρείς να κινηθείς στην εμπορική καρδιά ενός μεγάλου αστικού κέντρου, πρωτίστως στο κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας και -παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις ή «δεσμεύσεις» περί του αντίθετου- έχεις πιθανότητες εννέα στις δέκα να βρεθείς σε μια πόλη υπό ομηρία, ολοσχερώς ή περίπου ολοσχερώς υπό την κατάληψη με, παρά τον νόμο, απόφαση των κάθε λογής «διεκδικούντων και μη υποχωρούντων διαδηλωτών», που αποκόπτουν κάθε πρόσβαση των απλών ανθρώπων προς νοσοκομεία, γιατρούς, εργασιακούς χώρους και άλλους προορισμούς… Ασφαλώς ακραία προβληματική κατάσταση, έστω και αν δεν συγκρίνεται με κάτι το οποίο, με σοβαρό πρόβλημα υγείας, είχα ζήσει προσωπικά επί κυβέρνησης Σαμαρά: να έχει αποκλειστεί επί αρκετή ώρα κάθε πρόσβαση ειδικά προς τον Ευαγγελισμό(!), επειδή -αν θυμάμαι καλά- υπήρχε «επιχείρηση μεταγωγής» του και τότε κρατούμενου Ηλία Κασιδιάρη, για να του αφαιρεθούν τα κρεατάκια από τη μύτη…
Συμπερασματικά και συγκεφαλαιώνοντας, ας μου επιτραπεί να διατυπώσω μια σκέψη και κρίση, την υποκειμενικότητα της οποίας πρώτος σπεύδω να συνομολογήσω: Ψηφίζοντας Μητσοτάκη έχεις πιθανότητες εννέα στις δέκα να έχεις κάνει μια επιλογή καλύτερη σε σχέση με όλους τους άλλους πρωθυπουργούς που επέλεξες, τουλάχιστον από το 2004 και μετά…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
