Δύσκολος γρίφος για τους υποψήφιους και τις υποψήφιες προέδρους στο ΠΑΣΟΚ να πείσουν τους πολίτες ότι δεν «έβαλαν το κάρο μπροστά από το άλογο». Την ώρα που άπαντες μιλούν για πολιτικές και πως δεν έχουν σημασία τα πρόσωπα, οι 7-8 υποψήφιοι πρόεδροι μεταδίδουν στην κοινωνία το εντελώς αντίθετο μήνυμα.
Προφανώς και δεν προηγείται κάποιος επειδή ανακοίνωσε νωρίς την υποψηφιότητά του, ούτε μπορεί να αποκλειστεί κανείς επειδή το αποφάσισε τελευταίος. Άπαντες έχουν το δικαίωμα στο όνειρο να ζήσουν μια πανελλαδική προεκλογική εκστρατεία, να επιχειρήσουν να πείσουν ότι το δικό τους πολιτικό μανιφέστο είναι η πιο σωστή «στράτα» για το κόμμα και πως μπορούν να κερδίσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Το τελευταίο ειδικά μοιάζει πια ως ένα εμμονικό πολιτικό σύνδρομο που θολώνει κάθε πολιτική αναφορά και οδηγεί τους ψηφοφόρους στην αναζήτηση ενός Μεσσία. Όμως όταν σε ένα κόμμα του 13% υπάρχουν 8 διαφορετικές πολιτικές προσωπικότητες που αισθάνονται ότι μπορεί να είναι πρόεδροι κόμματος, τότε οι πολίτες δεν έχουν άδικο όταν μιλούν και γράφουν για «πασαρέλα» ούτε όταν φτιάχνουν meme στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ευτελίζουν την διαδικασία.
Η σοβαρότητα των εκλογών θα κριθεί και από τον πολιτικό διάλογο που θα γίνει. Όμως οι πρώτες ενδείξεις δεν προκαλούν αισιοδοξία. Από τη μία χτυπήματα κάτω από τη μέση, από την άλλη το καλοκαίρι όπου το ενδιαφέρον για πολιτικές συζητήσεις είναι ελάχιστο. Θα μείνει ουσιαστικά ένας μήνας, από την ΔΕΘ μέχρι τις 6 Οκτωβρίου για έναν πολιτικό διάλογο εξπρές. Και ότι είναι γρήγορο, πολλές φορές καταλήγει πρόχειρο.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
