Κάθε οικογένεια έχει τα προβλήματά της. Άλλοτε μπορεί να τα κρύψει και άλλοτε πάλι δεν το καταφέρνει, καθώς αυτά τα προβλήματα είναι εμφανή και δύσκολα μπορεί να τα τοποθετήσουν «κάτω από το χαλί». Μάλλον κάτι τέτοιο συνέβει και στις πρόσφατες Ευρωεκλογές.
Συγκεκριμένα σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενισχύθηκαν, τα κόμματα που κάποιοι αποκαλούν «ακροδεξιά», ενώ άλλοι τα χαρακτηρίζουν λαϊκιστικά.
Στην Ελλάδα το κυβερνών κόμμα έχασε μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων εκτιμώντας πως οι αιτίες είναι πολυπαραγοντικές. Άλλοι πολίτες ήθελαν να στείλουν μήνυμα δυσαρέσκειας για την αποτελεσματικότητα και τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης, άλλοι ενοχλήθηκαν από την «αλαζονεία» υπουργών, υφυπουργών και στελεχών ενώ κάποιοι θέλησαν να αναδείξουν το προβληματισμό τους σε ότι έχει να κάνει με την «ταυτότητα» του ευρύτερου χώρου της κεντροδεξιάς παράταξης.
Σχετικά με το τελευταίο η αλήθεια είναι πως πολλά κόμματα, μεταξύ αυτών και η ΝΔ, στην πορεία του χρόνου μετασχηματίστηκαν ενώ η προγραμματική ατζέντα τους αναθεωρήθηκε και προσαρμόστηκε στις συνθήκες και τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Τι γίνεται όμως με όλους εκείνους που στο εσωτερικό της ΝΔ ζητούν επιτακτικά «στροφή στη λαϊκή δεξιά»… Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αφήσει να εξελιχθεί ένα παιχνίδι ισχύος και διαμόρφωσης νέων συσχετισμών στην ευρύτερη συντηρητική παράταξη;
