Κάθε λογικός και με δημοκρατικές αξίες πολίτης πρέπει να νιώθει σοκαρισμένος με όσα συνέβησαν στο φεστιβάλ της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Γνωστός γελωτοποιός εμφανίστηκε στο φεστιβάλ της Νεολαίας του κ. Τσίπρα και συμπεριέλαβε στο πρόγραμμά του χυδαίες ύβρεις εναντίον του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν είχα την πρόθεση να ασχοληθώ με το θέμα γιατί είχα την ψευδαίσθηση ότι η συγκεκριμένη στάση θα τύγχανε καταδίκης από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Αλίμονο…
Της ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Πόσο λάθος είχα; Και πόσο μάταιο είναι να αναμένεις το αυτονόητο από εκείνους που δεν θεωρούν ότι υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη συμπεριφορά; Γιατί για ανθρώπινη συμπεριφορά πρέπει να μιλάμε, όχι για πολιτική συμπεριφορά. Στην πολιτική μέχρι σήμερα, ακόμη και στις πιο μαύρες μέρες του εθνικού ή μεταπολιτευτικού πολιτικού διχασμού, τέτοιες συμπεριφορές δεν υπήρξαν. Είναι προφανές ότι μέσα από τις ύβρεις εναντίον του πολικού τους αντιπάλου κάποιοι επιχειρούν να καλύψουν τη δική τους πολιτική φτώχεια.
Όταν διαθέτεις επιχειρήματα, όταν καταθέτεις προτάσεις, όταν έχεις πολιτικό λόγο, δεν έχεις την ανάγκη να καταφεύγεις στις ύβρεις και τη χυδαιότητα. Απλά λες τις δικές σου θέσεις και απόψεις και δίνεις αγώνα για να φτάσουν στην κοινωνία και να τις υπερψηφίσουν οι πολίτες στην κάλπη. Και αν πιστεύεις ότι είσαι καλύτερος από τον αντίπαλό σου και οι προτάσεις σου πιο σωστές για τη χώρα, περιμένεις από τον λαό να τις υιοθετήσει και να σου δώσει τη δύναμη μέσω της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ώστε να τις εφαρμόσεις.
Όλα αυτά βέβαια υπό μία προϋπόθεση, ότι πιστεύεις στις βασικές αρχές και στους κανόνες που διέπουν το πολιτικό «παιχνίδι» σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Όταν ένα κόμμα μιλάει για την ανάγκη ελέγχου των αρμών της εξουσίας, όταν αφήνει υπονοούμενα για επιστροφή στην εξουσία που θα είναι εκδικητική, όταν αντί να κάνεις πολιτική αντιπαράθεση καταφεύγεις στον εκχυδαϊσμό της πολιτικής ζωής βάζοντας μάλιστα μπροστάρη τη Νεολαία σου, τότε είναι σαφές ότι όχι μόνο δεν σέβεσαι τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού, αλλά επιδιώκεις να μετατρέψεις την πολιτική σε χοιροστάσιο επειδή, όπως αποδεικνύεται, στον αγώνα λάσπης νιώθεις αήττητος, πρωταθλητής. Εκείνο που δεν έχει καταλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η πολιτική πρέπει να έχει παιδευτικό χαρακτήρα.
Πάντα στην Ελλάδα μέσα από την πολιτική οι ασχολούμενοι με αυτήν περνούσαν μηνύματα εκπαιδευτικού χαρακτήρα για το σύνολο της κοινωνίας και των πολιτών. Την πολιτική την υπηρετούσαν οι άριστοι όχι υπό την έννοια της αριστοκρατίας αλλά της ηθικής. Και αν κάποιος παρεκτρεπόταν, στιγματιζόταν. Και το στίγμα έμενε στους αιώνες… Ποτέ όμως στην αθηναϊκή δημοκρατία, που ανέχτηκε τους δημαγωγούς, δεν μπόρεσαν να ευδοκιμήσουν οι χυδαίοι πολιτικοί. Ούτε καν εκείνοι που εκτόξευαν ανυπόστατες κατηγορίες. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι για να κατηγορήσεις κάποιον δημόσια έπρεπε να μπορείς να αποδείξεις την κατηγορία σου. Διαφορετικά υπήρχαν βαρύ πρόστιμο και -το χειρότερο- μερική απώλεια της ιδιότητας και των προνομίων του πολίτη. Η συκοφαντία άλλωστε ήταν ντροπή για κάθε πολίτη.
Στις μέρες μας ο εκχυδαϊσμός του πολιτικού λόγου και η ανοχή ενός πολιτικού αρχηγού στη συκοφαντία και την πολιτική λάσπη προκαλούν εντύπωση. Γιατί ο κ. Τσίπρας όφειλε όχι μόνο να καταδικάσει το σύνθημα «Μητσοτάκη, γαμ…», που εμφανίσθηκε με ρωσική γραφή στην κεντρική οθόνη του φεστιβάλ της Νεολαίας του, αλλά και να έχει αποκεφαλίσει πολιτικά τον πρόεδρό της, όποιος και αν είναι και όπως και αν λέγεται. Η ανοχή στη χυδαιότητα στην ουσία αποτελεί προτροπή προς αυτήν.
Αναρωτιέται άραγε ο κ. Τσίπρας τι σπέρνει; Αναρωτιέται τι θα θερίσει όταν τα φιντάνια του μεγαλώσουν και δεν τους αρέσει κάποια πολιτική του απόφαση; Ο ίδιος έκανε τραγικό λάθος που δεν πήρε δραστικά μέτρα εναντίον όσων εμπνεύστηκαν και υιοθέτησαν αυτό το χυδαίο σύνθημα, που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τη δήθεν αγανάκτηση του λαού. Ο λαός στις δημοκρατίες έχει όπλο: την ψήφο του. Με αυτήν επιβραβεύει ή καταδικάζει.
Ο κ. Τσίπρας έχει μια μοναδική ευκαιρία: στη συνέντευξη που θα δώσει στη ΔΕΘ να καταδικάσει τη χυδαιότητα. Διαφορετικά, εκτός από τον χαρακτηρισμό του λαϊκιστή, ιστορικά θα στιγματιστεί και από αυτόν του εκχυδαϊστή της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ακόμη θέλω να πιστεύω ότι κάτι τέτοιο δεν του αξίζει. Αλλά το τι θα πράξει αποτελεί δική του, προσωπική πολιτική επιλογή.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
