Στον απόηχο της κηδείας του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου γράφτηκαν και ακούστηκαν πολλά, όχι μόνο για την ιστορική αποτίμηση του ρόλου του Κωνσταντίνου την κρίσιμη περίοδο της χούντας, αλλά κυρίως για τις προθέσεις και την πορεία από εδώ και πέρα της οικογένειας του εκλιπόντος και κυρίως για το τι σκέπτεται να κάνει ο πρωτότοκος γιος του Παύλος.
Του ΚΩΣΤΑ ΤΣΙΤΟΥΝΑ
Ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπήρξε ένα μπαράζ αναρτήσεων και αναλύσεων οι οποίες θέλουν τον Παύλο να έχει πολιτικές βλέψεις, ενώ αρκετοί κάνοντας και ακροβασίες έφτασαν να αναπαράγουν και σενάρια παλινόρθωσης της βασιλείας, τα οποία βεβαίως δεν έχουν καμία απολύτως βάση.
Παρ’ όλα αυτά, τα πολιτικά σενάρια εμπλοκής των μελών της οικογένειας του μακαρίτη Κωνσταντίνου εδράζονται στο γεγονός ότι παλαιότερα ο γιος του Νικόλαος είχε εκδηλώσει ένα ενδιαφέρον γύρω από το ενδεχόμενο εμπλοκής του στα πολιτικά δρώμενα, κυρίως όμως για τον Δήμο Αθηναίων, αν και τελικά δεν προχώρησε σε κάτι τέτοιο. Με αφορμή τον επικήδειο που εκφώνησε ο Παύλος κατά την εξόδιο ακολουθία, τα σενάρια επέστρεψαν. Κάποιοι, μάλιστα, προβάλλουν ως επιχείρημα ότι ο πρωτότοκος γιος του Κωνσταντίνου έχει μεγάλη δημοφιλία και αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι καταχειροκροτήθηκε από τους πολίτες που βρέθηκαν στην ταφή.
Η υστεροφημία του Κωνσταντίνου
Από το ρεπορτάζ, πάντως, δεν προκύπτει κάποια διάθεση του Παύλου να ασχοληθεί με την κεντρική πολιτική σκηνή αυτή την περίοδο, ούτε βεβαίως να ηγηθεί κάποιου φιλοβασιλικού σχήματος.
Το αν τον γοητεύει η συγκεκριμένη ιδέα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την εκδήλωση ενδιαφέροντος, που δεν υπάρχει προσώρας. Αυτό που υπάρχει είναι η διάθεση των μελών της οικογένειας να αναλάβουν κάποια στιγμή πρωτοβουλίες, προκειμένου να αποκαταστήσουν την «υστεροφημία» του πατέρα τους, κυρίως σε ό,τι αφορά την ταραγμένη περίοδο της χούντας. Παράλληλα, η οικογένεια προφανώς και θα επιθυμούσε να λάβει την ελληνική ιθαγένεια και αυτό είναι κάτι που θα την απασχολήσει το προσεχές διάστημα.
Παρ’ όλα αυτά, ούτε ο Παύλος ούτε τα υπόλοιπα μέλη έχουν διάθεση να δημιουργήσουν πολιτικές αναταραχές, ειδικά τώρα που βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, έστω και άτυπα. Από την όλη διαχείριση που έκαναν με την κηδεία του πατέρα τους φάνηκε ότι έχουν πλήρη συνείδηση του πολιτικού γίγνεσθαι και για αυτό κινήθηκαν όσο μπορούσαν πιο διακριτικά.
Αρκετοί ήταν αυτοί που έμειναν στη φράση του Παύλου «δεν είναι αυτό το τέλος, πατέρα», καθώς και στις πολλές αναφορές του στην αγάπη του προς την πατρίδα και προς το καθήκον της οικογένειάς του προς την Ελλάδα.
Ίσως κάποιοι να βιάστηκαν να την ερμηνεύσουν πολιτικά, ενώ στην ουσία πρόκειται για μια φράση με ιστορικά χαρακτηριστικά… Ας μην ξεχνάμε ότι με τη φράση του «πάντα πιστός στην παρακαταθήκη του πατέρα σου, δέχθηκες με σεβασμό την απόφαση του ελληνικού λαού», ο Παύλος δείχνει να ασπάζεται την πολιτική πραγματικότητα που αποδέχτηκε και ο πατέρας του ότι όλα τελείωσαν πριν από 50 χρόνια.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
