Δεν γνωρίζουμε με ποια κριτήρια ο αλγόριθμος του Facebook έχει γεμίσει τη ροή -σε αρκετούς λογαριασμούς με τους οποίους η στήλη έχει ανταλλάξει εμπειρίες- με… μαϊμουδάκια! Προφανώς, αυτά είναι τα «θέματα» που πουλάνε στον ψηφιακό κόσμο. Γνωρίζουμε, όμως, ότι στα καφενεία -σύγχρονα και παραδοσιακά-, δηλαδή στην πραγματική ζωή, ένα είναι το θέμα συζήτησης: οι νέες δόσεις που προκύπτουν για τους δανειολήπτες μετά τις τελευταίες αυξήσεις επιτοκίων.
Οι θαμώνες ανταλλάσσουν εμπειρίες, λένε ο ένας στον άλλον την περίπτωσή τους, και όλοι μαζί αναμένουν το αποτέλεσμα της κυβερνητικής παρέμβασης στους τραπεζίτες. Δεν περιμένουν να μειωθούν λίγο κάποιες χρεώσεις σε τραπεζικές πράξεις, όπως τα εμβάσματα κ.ο.κ. Θέλουν να δουν τις τράπεζες να κρατούν τα επιτόκια και τις δόσεις σε ρεαλιστικά επίπεδα.
Οι τράπεζες στηρίχθηκαν από το κράτος, στηρίχθηκαν από την κοινωνία που δανείστηκε για να ενισχυθούν, στηρίχθηκαν πάνω από όλα από τους συνεπείς πελάτες τους. Εκείνους που στέγνωσαν την κατανάλωσή τους, έμειναν με ένα καφεδάκι στο χέρι (για να μείνουμε στο παράδειγμα του καφενείου, έστω και στην take away εκδοχή του) για διασκέδαση, ώστε να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους.
Αυτοί οι πολίτες, που δεν μετέτρεψαν σε κοινωνικό πρόβλημα τη δική τους δυσκολία ή τον δικό τους κακό προγραμματισμό, περίμεναν κάποια στιγμή ένα χτύπημα στην πλάτη. Αντί για αυτό, νιώθουν ένα χέρι στο κεφάλι να τους βυθίζει στα βαθιά νερά των κόκκινων δανείων.
Προφανώς, οι τράπεζες θα έχουν τα επιχειρήματά τους. Αλλά στο σημείο που βρίσκεται ο μέσος Έλληνας -ύστερα από δέκα χρόνια οικονομικής κρίσης, με τον πόλεμο και την ακρίβεια να αυξάνουν τις επιβαρύνσεις και την αβεβαιότητα- το ζητούμενο δεν είναι οι εξηγήσεις και οι δικαιολογίες, αλλά οι απαντήσεις που βγάζουν νόημα (σ.σ.: βιώσιμο αποτέλεσμα).
Ζητούμενο είναι η πολιτική για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε όλοι μαζί. Αλλιώς, σύντομα θα μιλάμε για την τέλεια καταιγίδα: με υψηλό πληθωρισμό, δάνεια που θα πνίγουν τα νοικοκυριά, έναν νέο κύκλο δανεικών και αγύριστων και εκτόξευση των οφειλών σε ταμεία και εφορία.
Σας θυμίζει κάτι; Καταλαβαινόμαστε, έτσι δεν είναι; Ο λόγος σε εσάς, αγαπητοί τραπεζίτες.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
