«Την ώρα που όλα γύρω μας αλλάζουν, αναζητούμε παρηγοριά στην αιωνιότητα της Τέχνης», σημείωνε πριν από αρκετά χρόνια η Μαρί-Κριστίν Λαμπουρντέτ, διευθύντρια των Μουσείων της Γαλλίας, θέλοντας έτσι να περιγράψει τη συμπεριφορά του κοινού απέναντι σε κρίσεις που μας χτυπούν την πόρτα, αλλά εμείς κάνουμε ότι δεν ακούμε και δεν βλέπουμε.
Του Αντώνη Αντωνόπουλου
Κάπως έτσι φαντάζει το τοπίο στην ελληνική Κεντροαριστερά. Η εβδομάδα ξεκίνησε με βαθιά πολιτικά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις από παράλληλες εκδηλώσεις με φόντο τον πολιτικό χώρο του ΠΑΣΟΚ και το Κέντρο. Πρωταγωνιστές οι Κώστας Σημίτης, Άννα Διαμαντοπούλου και Ευάγγελος Βενιζέλος, όπου ο καθένας με τον τρόπο του κατέδειξε την ανεπάρκεια της στρατηγικής που ακολουθείται μέχρι τώρα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Στο πλαίσιο αυτό, έθεσαν σε μια πολύ εκλαϊκευμένη βάση το διακύβευμα για την επόμενη μέρα στον λεγόμενο προοδευτικό χώρο: Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε. Ωστόσο, για να θεραπευτεί ένα σύμπτωμα θα πρέπει πρώτα να διαπιστωθεί.
«Στις αλλαγές υπάρχουν αντιστάσεις»
Για όσους μπορούν να ερμηνεύουν τα λεγόμενα του Κώστα Σημίτη το βράδυ της Δευτέρας, με πολύ λίγα αλλά πολύ καλά μετρημένα λόγια έστειλε ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα προς όλους όσοι επιθυμούν ή επιδιώκουν να είναι στο κάδρο των πρωταγωνιστών της επόμενης μέρας αλλά και σε εκείνους που έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους τον ρόλο του συνδιαμορφωτή των εξελίξεων.
«Προσπάθησα και προσπαθώ με το ΠΑΣΟΚ να συμβάλω στην εξέλιξη της κοινωνίας. Όχι μόνο υποστηρίζοντας την ελεύθερη διατύπωση απόψεων αλλά συνεισφέροντας και στη δημιουργική συμβολή τους, ελπίζοντας να διαμορφωθεί έτσι μια δικαιότερη κοινωνία, ικανή να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της σύγχρονης εποχής. Δεν ήταν πάντα εύκολο. Γιατί στις αλλαγές υπάρχουν συνήθως αντιστάσεις. Είναι βαθιά πεποίθησή μου όμως ότι με προσπάθεια και επιμονή λύνονται τα προβλήματα», είπε ο κ. Σημίτης αναγνωρίζοντας τη μεγάλη δυσκολία τής εν λόγω πολιτικής συγκυρίας και πρόσθεσε δίνοντας τα κλειδιά της λύσης: «Υπάρχουν και δύο λέξεις-κλειδιά, το σχέδιο και η συγκυρία. Δεν προχωράς χωρίς σχέδιο, χωρίς στόχο, χωρίς πρόγραμμα υλοποίησης. Προχωράς με τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις αλλά συχνά κόντρα στο ρεύμα».
Ως φαίνεται όμως, οι ηγέτες των δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ έχουν άλλη άποψη. Ο κ. Ανδρουλάκης αποφεύγει τις βεβιασμένες κινήσεις και προφανώς θεωρεί ότι η διαφαινόμενη κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ αργά ή γρήγορα θα του δώσει το πολυπόθητο κοινωνικό πλεονέκτημα. Το στοιχείο εκείνο που ενθαρρύνει κατά κάποιον τρόπο τη συνέχεια αυτής της πολιτικής είναι τα δημοσκοπικά αποτελέσματα. Σύμφωνα και με τη δημοσκόπηση της Alco για τον Alpha, η ΝΔ διατηρεί προβάδισμα 20,6 ποσοστιαίων μονάδων έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα όμως το ΠΑΣΟΚ «δίνει μάχη» για τη δεύτερη θέση, καθώς η διαφορά από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έπεσε κάτω από τη μία μονάδα. Με αυτά τα δεδομένα πολύ γρήγορα το ΠΑΣΟΚ θα περάσει στη δεύτερη θέση, αλλά, όπως φαίνεται, με μεγάλη απόσταση από αυτό που λέμε κυβερνητική προοπτική. Ο ορίζοντας για επανασχεδιασμό πολιτικής στρατηγικής που έχουν θέσει είναι οι ευρωεκλογές.
Εύθραυστη συμμαχία
Προς το παρόν επιλέγουν μια θεσμική πορεία με αντίπαλο τη ΝΔ. Η πρόσφατη συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ πάνω σε πολύ συγκεκριμένα θέματα, όπως οι υποκλοπές και η πρόταση για Προανακριτική ως προς τη διερεύνηση των αιτιών της τραγωδίας των Τεμπών, όπως αποδείχτηκε, είναι πολύ εύθραυστη. Αλλά και στους κοινοβουλευτικούς χειρισμούς επίσης θέλουν προπόνηση. Δεν πέρασαν ούτε 24 ώρες από τη συμφωνία με τον Στ. Κασσελάκη για κοινό μέτωπο απέναντι στο τραγικό περιστατικό των Τεμπών και το ΚΚΕ τούς βγήκε κυριολεκτικά από Αριστερά καταθέτοντας πρώτο την πρόταση για σύσταση Προανακριτικής ώστε να αναγκάσει ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ να στηρίξουν τη δική του πρόταση. Με τη λογική πάντα ότι με ένα τέτοιο τραγικό γεγονός δεν θα μπουν τα κόμματα σε έναν ανταγωνισμό του στιλ «η δική μου πρόταση είναι η καλύτερη».
Μέσα σε αυτό το σκηνικό εκείνος που προς το παρόν μοιάζει κερδισμένος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος αποφεύγει τον μονοκομματικό εγκλωβισμό και επενδύει στην κυριαρχία του Κέντρου και σε έναν «πολυδιάστατο εκσυγχρονισμό» τόσο του κόμματος του όσο και της πολιτικής του. Επιχειρεί να υπογραμμίσει αυτό που δεν κάνουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι, δηλαδή σε μια περίοδο που η πολιτική τείνει να απαξιωθεί, εκείνος επιδιώκει να προσδώσει στη στρατηγική του οραματικά χαρακτηριστικά προσελκύοντας πρόσωπα πέρα από τα στενά κομματικά περιθώρια. Η παρουσία του στην εκδήλωση τιμής για τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη προφανώς είχε και αυτό τον σκοπό.
Τι σχεδιάζουν Βενιζέλος, Διαμαντοπούλου και ΓΑΠ
Φωτιές άναψε η Άννα Διαμαντοπούλου με όσα είπε στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών του Ευάγγελου Βενιζέλου αναφορικά με τη δημιουργία νέου πολιτικού πόλου. Σε συνάρτηση με τις ηχηρές διαπιστώσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου, τις επισημάνσεις του Κώστα Σημίτη αλλά και τα «ανοίγματα» του Γιώργου Παπανδρέου, οι πιο υποψιασμένοι αρχίζουν να ψάχνονται για το ποιοι και κυρίως με ποιον μπροστάρη ετοιμάζουν τη δημιουργία νέου κόμματος.
Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Διαμαντοπούλου ανέφερε πως «σήμερα υπάρχει ανάγκη για μια νέα πολιτική πρόταση. Τα φιλελεύθερα κόμματα διατηρούν ένα βασικό πλαίσιο και σε ορισμένα θέματα προσεγγίζει τα θέλω της κοινωνίας αλλά απαιτείται να διαμορφωθεί ένα νέο κόμμα που θα έχει στοιχεία φιλελευθερισμού με σύγχρονη ατζέντα της νέας εποχής (κλιματική αλλαγή, Δημογραφικό, Μεταναστευτικό)».
Αλλά και ο Ευάγγελος Βενιζέλος με τη σειρά του έδωσε τροφή για σενάρια καχυποψίας, υποστηρίζοντας πως «η αποκέντρωση της εξουσίας θεωρείται πιο συμβατή με τη δημοκρατία μας απ’ ό,τι ένα συγκεντρωτικό μοντέλο, ενώ αναζητούνται ισχυρά θεσμικά αντίβαρα (με την αντιπολίτευση να αποτελεί “μαύρο κουτί”). Σε αυτό το πλαίσιο, μια σειρά από θεσμικές προτάσεις ανανέωσης του συστήματος διακυβέρνησης φαίνεται να αξίζει να γίνει αντικείμενο πολιτικού διαλόγου».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
