Η στήλη μπορεί να καταλάβει τους πολίτες που είναι απολίτικοι. Τους πολίτες που δεν ενδιαφέρονται για τα κοινά. Προφανώς καταλαβαίνει και τους πολιτικοποιημένους.
Τους «πιστούς» των ιδεολογικών παρατάξεων αλλά και τους… άπιστους Θωμάδες (με την καλή έννοια), τους μετακινούμενους ψηφοφόρους.
Μπορεί να καταλάβει εκείνους που είναι απογοητευμένοι από τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, δηλαδή από τα «συστημικά» κόμματα. Αν και θα προτιμούσε τον όρο «θεσμικά κόμματα». Δηλαδή, κόμματα που έχουν γίνει «θεσμός». Έχουν ιστορία, πολιτική οικογένεια, οργανωτική συνέχεια κοκ.
Μπορεί επίσης να καταλάβει τους πολίτες που δίνουν την ψήφο τους σε όποιον τους κάνει το ρουσφέτι. Τους πολίτες που παίρνουν τη μεζούρα και ελέγχουν τι είπαν και τι έκαναν τα κόμματα. Ειδικά αυτούς τους προτιμά κιόλας. Τους πολίτες που διαβάζουν, ενημερώνονται, συγκρίνουν, κρίνουν και αποφασίζουν.
Τους μόνους πολίτες που δεν καταλαβαίνει η στήλη είναι όσους εμπιστεύονται τσαρλατάνους! Το μόνο ελαφρυντικό που μπορούμε να σκεφτούμε είναι ότι έχουν πολλές προσφορές.
Γυρολόγοι, τυχοδιώκτες, αυτόκλητοι σωτήρες, ψώνια, ό,τι θα μπορούσε να σκεφτεί και ο πιο ευφάνταστος σεναριογράφος, τα πάντα τα έχει η πολιτική μας ζωή. Νοσταλγούς του Χίτλερ και φιρερίσκους διαφόρων διαμετρημάτων, κατά φαντασίαν επαναστάτες, διανοητές της οκάς, εναλλακτικούς της πλάκας, βολεμένους αντισυστημικούς, δικαστές που αναζητούν μια νέα καριέρα, πολιτικούς που αρνούνται να συνταξιοδοτηθούν, ηθοποιούς που κουράστηκαν από τα φώτα της ράμπας, καλλιτέχνες που έχουν χάσει την έμπνευσή τους, δήθεν διαφορετικούς, κατά δήλωσή τους αδιάφθορους κοκ.
Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων); Σοβαρότης μηδέν. Ε, λοιπόν, τους πολίτες που κάνουν αυτές τις επιλογές -οι οποίες «φωνάζουν» από μακριά- δεν τους καταλαβαίνουμε. Ούτε η ψήφος διαμαρτυρίας ούτε η οργή και η τιμωρητική ψήφος μπορούν να εξηγήσουν τη στάση τους. Είναι κάτι το διαφορετικό. Είναι πιο πολύ ψυχολογικό και λιγότερο πολιτικό. Έχει να κάνει περισσότερο με αδυναμία υποβολής «ορθού ερωτήματος» παρά με «λανθασμένη απάντηση».
Σε κάθε περίπτωση, η αντίστροφη μέτρηση για τις κάλπες του Μαΐου έχει ξεκινήσει. Ήδη αρκετοί από τις προηγούμενες κατηγορίες υποψήφιων σωτήρων συνωστίζονται στη σκηνή. Μια επισήμανση λοιπόν προς όλες τις κατηγορίες πολιτών. Η ψήφος είναι βόλι. Θέλει προσοχή γιατί πάντα βρίσκει τον στόχο της. Και καμιά φορά είναι τα πόδια μας.
