Στην ανάγκη αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτική και τους πολιτικούς, μέσα από τη σύγκριση πεπραγμένων και μετρήσιμων αποτελεσμάτων, αναφέρεται σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος.
Με αφορμή την τηλεοπτική αναβίωση των γεγονότων του 2015, ο κ. Σκέρτσος θέτει το βασικό διακύβευμα της επόμενης περιόδου, αντιπαραβάλλοντας τη στρατηγική της «πολιτικής εξαπάτησης» με την πολιτική της υπευθυνότητας.
Η αναβίωση του «συλλογικού τραύματος» του 2015
Θέτοντας αρχικά το ερώτημα: «Πώς ξανακερδίζεται η εμπιστοσύνη στην πολιτική και τους πολιτικούς;», ο κ. Σκέρτσος σημειώνει ότι τις τελευταίες εβδομάδες «αναβιώνει κάθε Δευτέρα βράδυ μέσα από τις τηλεοπτικές μας οθόνες ένα συλλογικό τραύμα. Η πολιτική εξαπάτηση του 2015».
Όπως υπογραμμίζει, πρόκειται για «μια ανοιχτή πληγή τόσο για εκείνους που πίστεψαν και εξαπατήθηκαν όσο και για εκείνους που διαφωνούσαν και ταυτόχρονα αγωνιούσαν για το προδιαγεγραμμένο αδιέξοδο μιας ανερμάτιστης και αυτοκτονικής διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ».
Ο ίδιος προσθέτει ότι μέσω αυτής της αναδρομής «ξαναθυμόμαστε και ξαναζούμε τι σημαίνει να μην έχεις ρευστότητα ως κράτος για να πληρώσεις μισθούς και συντάξεις, πόσο ατελέσφορο είναι να χρησιμοποιείς ως διαπραγματευτικό όπλο την οικονομική σου αυτοχειρία, τον μεγάλο κίνδυνο να εμπιστεύεσαι μια κυβέρνηση χωρίς κανένα σχέδιο και ανθρώπους χωρίς γνώση», επισημαίνοντας παράλληλα πόσο πληγώνει την εικόνα της χώρας «να βλέπουμε την πατρίδα μας να αντιμετωπίζεται περίπου σαν το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης».
Ο κίνδυνος της ιστορικής λήθης
Ο κ. Σκέρτσος προειδοποιεί για τον κίνδυνο επανάληψης παρόμοιων καταστάσεων, αναφέροντας ότι «όλα αυτά συνέβησαν πριν λίγα χρόνια και μπορούν να ξανασυμβούν αν αφήσουμε τη μνήμη να θαμπώσει», ιδιαίτερα σε μια συγκυρία όπου «οι πρωταγωνιστές αυτής της σκοτεινής περιόδου διεκδικούν ξανά ρόλο χωρίς να έχουν μετανιώσει σχεδόν για τίποτα».
Η σύγκρουση δύο αντίθετων πολιτικών προσεγγίσεων
Σύμφωνα με την ανάρτηση, η επόμενη περίοδος θα χαρακτηριστεί από την αναμέτρηση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων πολιτικών φιλοσοφιών.
Η πρώτη, όπως περιγράφει, «επιμένει να στηρίζεται στην “τέχνη” της πολιτικής εξαπάτησης. Του “λέμε 10 για να κάνουμε με το ζόρι το 1”. Της φλύαρης ρητορικής που τάζει χωρίς να γνωρίζει αν μπορεί να δώσει ή σε ποιους πρέπει να δώσει, που δεν ξέρει πώς να δημιουργεί πρόσθετη ανάπτυξη, δουλειές και ευκαιρίες για τους πολλούς, που δεν στηρίζεται σε δεδομένα ή μελέτες παρά μόνο σε μια ψευδεπίγραφη επίκληση ενός σαθρού ηθικού πλεονεκτήματος και μιας δήθεν αυθεντικής ταύτισης με το λαό».
Στον αντίποδα, ο κ. Σκέρτσος τοποθετεί την πολιτική που εφαρμόζεται από το 2019, την οποία χαρακτηρίζει ως την πολιτική του «”το είπαμε, το κάναμε”». Αυτή η προσέγγιση «δεν τάζει λαγούς με πετραχείλια στους πολίτες, αντιθέτως θέτει φιλόδοξους και ταυτόχρονα ρεαλιστικούς και υπεύθυνους στόχους για την πρόοδο της πατρίδας μας σε όλα τα πεδία, στην οικονομία, την ενέργεια, την άμυνα και την εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια, την ψηφιοποίηση, την υγεία και την εκπαίδευση».
Το κριτήριο των πεπραγμένων και η υλοποίηση του κυβερνητικού έργου
Ενόψει των μελλοντικών πολιτικών εξελίξεων, σημειώνει ότι «οι εκλογές κερδίζονται όχι με βάση το παρελθόν αλλά με κριτήριο ένα ρεαλιστικό και φιλόδοξο σχέδιο για το μέλλον», ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι «η αξιοπιστία όλων μας τελικά κρίνεται στα πεπραγμένα μας. Διότι είμαστε οι πράξεις μας και όχι τα λόγια μας».
Στο πλαίσιο αυτό, παραθέτει τα στοιχεία υλοποίησης του κυβερνητικού προγράμματος, τονίζοντας ότι «τα πεπραγμένα αυτής της κυβέρνησης λένε ότι από τις 180 δεσμεύσεις του προγράμματος του 2023 για το οποίο εξελέγη, έχουν ήδη υλοποιηθεί και βαίνουν προς υλοποίηση το 98% αυτών».
Το βασικό δίλημμα
Καταλήγοντας, ο κ. Σκέρτσος συμπυκνώνει το κεντρικό δίλημμα της επόμενης περιόδου στο ερώτημα: «με ποιους θέλουμε να είμαστε; Με αυτούς που τάζουν 10 και κάνουν με το ζόρι 1; Ή με αυτούς που υπόσχονται 10 και κάνουν τουλάχιστον τα 9 από αυτά;».
Όπως επισημαίνει, η αξιολόγηση απαιτεί συγκεκριμένα κριτήρια, καθώς «ό,τι δεν μετριέται δεν μπορεί να αξιολογηθεί. Και μόνο ό,τι μετριέται μπορεί να λειτουργήσει σαν άγκυρα μνήμης για το παρελθόν αλλά και οδηγός για ένα καλύτερο μέλλον».
