«Τα 39 Σκαλοπάτια», η κωμική θεατρική μεταφορά της κλασικής ομότιτλης ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκο έρχεται στο θέατρο Αμαλία. Τέσσερις ηθοποιοί ερμηνεύουν 100 διαφορετικούς χαρακτήρες προσπαθώντας να λύσουν το μυστήριο μιας δολοφονίας, με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα.
Την σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει η Αννέτα Παπαθανασίου. Η ίδια μιλάει στην Karfitsa για το έργο, τα συναισθήματα που της προκαλεί, αλλά και τα επόμενα σχέδια της.
Πως αποφασίσατε να ανεβάσετε ένα τέτοιου είδους έργο ;
Στο θέατρο Ελιάρτ υπάρχει παράδοση να ανεβάζουμε αστυνομικά κλασικά έργα. Το έργο «Τα 39 Σκαλοπάτια» ήταν ένα έργο που ήξερα και το είχα παίξει και εγώ παλαιότερα στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας και το είχα αγαπήσει. Είναι ένα έργο που δεν έχει μόνο την αστυνομική πλοκή αλλά έχει και πολύ χιούμορ. Είναι βασισμένο στην κλασική ταινία του Χίτσκοκ που γυρίστηκε το 1935. Ο ίδιος ο Χίτσκοκ παρότι έκανε ένα κατασκοπικό δράμα είχε ένα δικό του υποδόριο εγγλέζικο χιούμορ. Όταν το πήρε ο Μπάρλοου και το διασκεύασε για θέατρο τότε χρησιμοποίησε μπόλικο χιούμορ στους διαλόγους και έτσι το έργο μεταμορφώθηκε σε κατασκοπική κωμωδία με πολύ γρήγορο ρυθμό και με τους 4 ηθοποιούς να μεταμορφώνονται και να υποδύονται 100 διαφορετικούς ρόλους. Γίνονται μυστικοί πράκτορες, πωλητές εσωρούχων, αλλά και βάλτοι, και θάμνοι και καταρράχτες, γίνονται γεωργοί αλλά και κατάσκοποι και κομπέρ θεάτρου. Κάθε τόσο ξεπηδάει το εγγλέζικo καυστικό χιούμορ παιγμένο από εξαιρετικούς Έλληνες ηθοποιούς που προσθέτουν λίγο από το μεσογειακό ταπεραμέντο τους.
Στην παράσταση βλέπουμε ένα τραγικό γεγονός- μια δολοφονία να παντρεύεται με χιούμορ και σάτιρα. Ποσό δύσκολο είναι κάτι τέτοιο να επιτευχθεί και τι απολαβές έχουν οι θεατές από αυτό ;
Δεν προλαβαίνει να μπει στο νόημα του έργου ο θεατής και επιτελείται μια δολοφονία μιας γυναίκας. Από εκείνη τη στιγμή με το τρόπο που χειριζόμαστε το έργο ο θεατής παρακολουθεί την υπόθεση ανάλαφρα, ήδη με τον τρόπο που γίνεται η δολοφονία γελάει και γνωρίζει ότι βλέπει ένα έργο όπου κυριαρχεί το χιούμορ. Παρ’ όλα αυτά παρακολουθεί την υπόθεση της κατασκοπείας με ενδιαφέρον και περιμένει να δει τι θα συμβεί και πως ένας αθώος που κατηγορείται για δολοφόνος θα καταφέρει να ξεμπλέξει. Στην διάρκεια του κυνηγητού και προσπαθώντας να ξεφύγει, μπλέκεται σε αστείες και ακραίες καταστάσεις και ο θεατής μπαίνει στο παιχνίδι του θεάτρου.
Τι συναισθήματα σας προκαλεί το συγκεκριμένο έργο ;
Το έργο το διάλεξα να το σκηνοθετήσω γιατί είναι ένα έργο που στηρίζεται στους ηθοποιούς. Εχει ρυθμό καταιγιστικό και είναι γεμάτο αυτοσχεδιασμούς, εναλλαγές και μεταμορφώσεις. Ήδη από την γραφή του ο διασκευαστής μας λέει ότι οι ηθοποιοί πρέπει να έχουν ολυμπιακές προδιαγραφές κίνησης ταχύτητας και υποκριτικής. Δεν έλειψα από καμία παράσταση, τις έχω παρακολουθήσει όλες και κάθε φορά γελάω και γεμίζω περηφάνεια όταν βλέπω πόσα μπορούν να δημιουργήσουν από το τίποτα οι ηθοποιοί.
Τι προσδοκίες έχετε από αυτό το έργο ;
Θέλω πολύ να έρθουν οι θεατές στο θέατρο Αμαλία και να τους εντυπωσιάσουμε με το χιούμορ, με την δεξιοτεχνία, με την απλότητα, την φαντασία και την υποκριτική των τεσσάρων ηθοποιών οι οποίοι είναι: ο Σαράντος Γεωγλερής, ο Χριστόφορος Μπαμπαγιάννης, η Στυλιανή Κλείδωνα και ο Στάθης Λαγκάδας.
Σας παραθέτω τι έχει ειπωθεί για το έργο μας: «Ανακατέψτε την ταινία του Hitchcock με ένα ζουμερό μυθιστόρημα κατάσκοπων, προσθέστε λίγο χιούμορ αλά Monty Python και έχετε ΤΑ 39 ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ. Με ένα γρήγορο ρυθμό , 4 εξαιρετικούς ηθοποιούς που αλλάζουν ρόλους ακαριαία είναι ένα έργο must για όσους αγαπούν τη μαγεία του θεάτρου»
Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας βήματα ;
Θα συνεχίσω να παίζω ως ηθοποιός στο έργο που παίζουμε στην Αθήνα στο θέατρο Ελιάρτ «Αθώος ή Ένοχος» και τον Σεπτέμβρη θα ξεκινήσει να παίζεται στους κινηματογράφους η νέα μου ταινία ντοκιμαντέρ με τίτλο «Γελώντας στο Αφγανιστάν». Επόμενες σκηνοθεσίες προβλέπονται από το 2024 και μετά, να είμαστε καλά να σχεδιάζουμε, να δημιουργούμε και να ονειρευόμαστε.
«39 σκαλοπάτια», στο θεάτρο Αμαλία στις 29, 30, 31 Μαΐου
