«Ο αγώνας που δίνεις με τον εαυτό του και με τις περιστάσεις, για να καταφέρεις να μην μετακυλίσεις σε ακραίες και ίσως μη αναστρέψιμες συμπεριφορές, είναι η μοναδική λύση για την αντιμετώπιση της αδικίας», εξηγεί στη συνέντευξή της στην «Karfitsa», η ηθοποιός Χριστίνα Μαξούρη.
Συνέντευξη στη ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΑΔΑ
Η Χριστίνα Μαξούρη είναι η πρωταγωνίστρια της θεατρικής παράστασης «Μικροί πυροβολισμοί μέσα στη νύχτα» του Γιάννη Καλαβριανού, που παίζει στο Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ. Στη συνέντευξή της μίλησε για τον ρόλο της σε αυτή, για την αντιμετώπιση της αδικίας, καθώς και για το πώς αισθάνεται όταν ερμηνεύει έναν ρόλο πάνω στη σκηνή.
Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση και τον ρόλο σας σε αυτή.
Η παράσταση είναι η εκδοχή του συγγραφέα και σκηνοθέτη Γιάννη Καλαβριανού, πάνω στη νουβέλα «Μίχαελ Κόλχαας» του Χάινριχ φον Κλάιστ, η οποία βασίστηκε στην αληθινή ιστορία του εμπόρου αλόγων Μίχαελ Κόλχαας. Ο ρόλος μου, όπως και των υπολοίπων, είναι αυτός του αφηγητή που σε κάποια σημεία της ιστορίας, γίνεται το δρών πρόσωπο. Έτσι, από την αφήγηση περνάμε στη γυναίκα του Κόλχαας, την Λίζμπετ και πάλι πίσω στην αφήγηση, έπειτα σε ένα από τα άλογά του, στη συνέχεια σε μια γριά τσιγγάνα κ.ο.κ.
Με ποιον τρόπο πιστεύετε ότι ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει την αδικία;
Με τον αγώνα. Τον αγώνα που δίνει με τον εαυτό του και με τις περιστάσεις, για να καταφέρει να μην μετακυλήσει σε ακραίες και ίσως μη αναστρέψιμες συμπεριφορές. Και τον αγώνα που θα χρειαστεί ενδεχομένως να δώσει, σε σχέση με μία σειρά γεγονότων, ούτως ώστε η αδικία να μην επαναληφθεί, ούτε προς στο πρόσωπό του, ούτε προς στον συνάνθρωπό του. Και με την γνώση και την παιδεία, και τη συναισθηματική καλλιέργεια, που μπορούν να διαμορφώσουν σε βάθος χρόνου, έναν ισχυρό και καθαρό νου, έτσι ώστε να διαφυλάσσονται, η ψυχική ισορροπία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Πιστεύετε ότι η εκδίκηση είναι ίσως μία από τις λύσεις για την αδικία;
Ενδεχομένως η εκδίκηση να είναι μια αντανακλαστική έκφραση του θυμικού του αδικημένου, που στην αρχή φαντάζει ως η μόνη λύση. Όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι η λύση. Ο αγώνας, πιστεύω πως είναι η λύση. Ο ατέρμονος, αιώνιος αγώνας.
Εκτός από τον δικό σας ρόλο, ποιον άλλο ρόλο της παράστασης θεωρείτε ότι θα σας ταίριαζε ή ότι ταυτίζεστε με κάποια στοιχεία του;
Ταυτίζομαι σίγουρα με αυτόν του Χέρζε, του πιστού και αφοσιωμένου εργάτη του Κόλχαας, που θα του σταθεί ακέραιος, αν και ήδη ηττημένος, μέχρι τελικής πτώσεως.
Ποια στοιχεία της παράστασης είναι τα αγαπημένα σας;
Η λιτότητα και η ακρίβεια στην αφήγηση και την όψη, η καθοριστική συμβολή της ζωντανής μουσικής, καθώς και η μεταξύ μας «σκυταλοδρομία».
Πώς αισθάνεστε όταν ερμηνεύετε έναν ρόλο πάνω στη σκηνή;
Αισθάνομαι ότι έχω ταυτοχρόνως το προνόμιο, τον κίνδυνο, τη δύναμη, την ελευθερία, την ευχαρίστηση και την ευθύνη του ανθρώπου που έχει αναλάβει να φέρει κάτι αρκετά έως εξαιρετικά απαιτητικό, εις πέρας, ενώπιον κόσμου.
