Συνέντευξη: Λαδά Βασιλική και Μόκκα Βασιλική
Τέχνη είναι η συνειδητή ενέργεια αλλά και η ιδιαίτερη ικανότητα του ανθρώπου για δημιουργία έργων που προκαλούν αισθητική συγκίνηση και αναπτύσσουν προβληματισμό. Στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη με τεράστια πολιτισμική κουλτούρα δεν είναι τυχαίο που η εφημερίδα Καρφίτσα συνάντησε έναν υποσχόμενο νεαρό μουσικό, ο οποίος με τη βοήθεια μίας μόνο κιθάρας μάγεψε τους περαστικούς με τη μελωδία της μουσικής του.
Ο 21χρονος Αστέριος Καρανικόλας δεν φοβάται να εκφράσει την αγάπη του για τη μουσική, ούτε να μιλήσει για αυτήν. Για αυτό λοιπόν, εμείς εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία και τον ρωτήσαμε λίγα πράγματα, ώστε να σας τον συστήσουμε.
Τι είδους μουσική παίζεις συνήθως; Ποιος είναι ο αγαπημένος σου καλλιτέχνης;
Συνήθως παίζω έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια. Ανάμεσα στους αγαπημένους μου καλλιτέχνες συγκαταλέγονται ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Πασχαλίδης και η Ιουλία Καραπατάκη. Επομένως, θα έλεγα ότι κλίνω προς την ελληνική μουσική.
Παίζεις κάποιο μουσικό όργανο; Είσαι αυτοδίδακτος ή έχεις σπουδάσει κάποια μουσική σχολή;
Ξεκίνησα να τραγουδάω από τα 16 μου και πλέον γράφω και δικούς μου στίχους. Από μουσικά όργανα παίζω κιθάρα, πιάνο, μπουζούκι και καχόν. Αν και είμαι αυτοδίδακτος, τον τελευταίο χρόνο επέλεξα να αποκτήσω μία εξειδίκευση πάνω στο χώρο της μουσικής, και για τον λόγο αυτό εγγράφτηκα στο τμήμα Μουσική και Τραγούδι του ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ.
Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να αποφασίσεις να τραγουδήσεις στο δρόμο;
Είναι κάτι το οποίο έχει πολύ μεγάλη διαφορά από τα μαγαζιά. Μοιράζεις χαμόγελα στον κόσμο χωρίς να περιμένεις κάποιο αντάλλαγμα και αυτό είχα στο νου μου, όταν ασχολήθηκα με την street music.
Τι συναισθήματα σου προκαλεί το να τραγουδάς δημόσια; Ποια συναισθήματα προσπαθείς να μεταδώσεις στους ακροατές σου;
Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή είχα λίγο τρακ, αλλά με το πέρασμα του χρόνου αποκτάς παραπάνω εμπειρία και αυτοπεποίθηση, επομένως πλέον απλά αισθάνομαι όμορφα και οικεία. Μου αρέσει να κάνω τον κόσμο να νιώθει ευχάριστα μέσα από τη μουσική μου, ειδικά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Έχεις κάποιο μήνυμα προς άλλους νεαρούς ερασιτέχνες μουσικούς που θα ήθελαν, αλλά δεν τολμούν να ασχοληθούν με τη Street Music;
Θα ήθελα να γνωρίζουν ότι είναι μία πάρα πολύ καλή κίνηση. Δεν θα τους κρίνει κανένας. Έχουν μάλιστα την ευκαιρία να εκφραστούν δίχως κανόνες, με τον δικό τους τρόπο, με αποτέλεσμα να νιώσουν ένα άλλου είδους ικανοποίηση και χαρά, την οποία μετέπειτα θα τη μεταδώσουν και στον κόσμο.
Ακούστε ένα μικρό απόσπασμα:
