«Το θέατρο δεν είναι αυτά που βλέπουμε είναι αυτά που εννοούνται» τονίζει σε συνέντευξη του στην Karfitsa ο σκηνοθέτης του έργου «Πολύ κακό για ένα καπέλο εποχής». Όπως αναφέρει ο ίδιος «το έργο προσπαθώ να το δω ως ένας απλός θεατής και αυτό με βοηθά στο να δημιουργήσω καινούργια πράγματα».
Το έργο του Άγγελου Κολοκοτρώνη «Πολύ κακό για ένα… καπέλο εποχής», είναι η νέα παραγωγή του Θεάτρου Φλέμινγκ, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Μήτα που θα κάνει πρεμιέρα το Σάββατο 27 Μαΐου, στις 9 μ.μ.
Συνέντευξη στην ΕΥΗ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πειτε μας λίγα λόγια για το έργο και για το ακριβώς θα παρακολουθήσουμε επί σκηνής.
Πρόκειται για ένα έργο του Άγγελου Κολοκοτρώνη που λέγεται «Πολύ κακό για ένα καπέλο εποχής». Είναι μια κωμωδία που αποκαλύπτετε σιγά σιγά καθώς εξελίσσεται το έργο με πολύ έξυπνο τρόπο από τον συγγραφέα. Ανεβάζοντας ένα ελληνικό έργο νιώθουμε πως ασχολούμαστε με τα προβλήματα που υπάρχουν στις μέρες μας, με το χιούμορ αλλά και με τις παθογένειες που ζούμε στην Ελλάδα και προσφέρουμε στην τέχνη μας. Το έργο μας μεταφέρει στην Ελλάδα της δεκαετίας του 70, μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο υπάρχει μια οικογένεια που προσπαθεί να συμβιώσει. Είναι ένα νέο ζευγάρι με πολλά όνειρα και με μια πεθερά με την οποία συμβιώνουν και παρεμβαίνει κάθε τόσο στη ζωή τους, έχοντας ως σκοπό να κάνει τα πάντα για να τους χωρίσει. Στην πορεία όμως τα πράγματα παίρνουν μια διαφορετική τροπή όταν ο γαμπρός της δέχεται μια πρόταση να βάλει υποψηφιότητα για Δήμαρχος και κάπου εκεί είναι που αλλάζει η εικόνα και η γνώμη που έχει για τον ίδιο.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στο να επιλέξετε το συγκεκριμένο έργο;
Είναι ένα έργο που αναδεικνύει και εστιάζει στα προβλήματα του Έλληνα αλλά και τις αρετές του. Μέσα από αυτά μας δίνει την δυνατότητα να πειραματιστούμε και να αναμετρηθούμε και ως καλλιτέχνες και ως άνθρωποι. Ένα έργο γεμάτο εικόνες και κωμικές καταστάσεις.
Υπήρχαν σημεία μέσα από το έργο τα οποία σας γοήτευσαν και τα φωτίσατε σκηνοθετικά με έναν διαφορετικό τρόπο;
Το έργο δίνει την δυνατότητα στους θεατές να δουν αυτή την εποχή και να κρατήσουν όσα περισσότερα στοιχεία μπορούνε. Επιπλέον είναι ένα έργο γεμάτο από τραγούδια που γεννήθηκαν εκείνη την εποχή. Εκμεταλλευτηκα αυτή την μικρή επανάσταση που δημιουργήθηκε σε όλες εκείνες τις δυσκολίες που βίωναν και την προσπάθεια του Έλληνα να πάει την Ελλάδα ακόμα πιο μπροστά. Στο τέλος του έργου θα παρακολουθήσουμε μια μεγάλη ανατροπή…
Πως προέκυψε ο τίτλος του έργου «Πολύ κακό για ένα… καπέλο εποχής»;
Την ίδια εποχή που στην Ελλάδα υπήρχε αυτή η μιζέρια υπήρχαν οικογένειες που ζούσαν με τις ανέσεις τους και μεγαλωναν τα παιδιά τους με γαλλικά και πιάνο. «Το καπέλο εποχής» ήταν ένας θεσμός και ένα σύμβολο για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής που σηματοδοτουσε το κύρος τους και το υψηλό κοινονικο στάτους.
Τι θα μπορούσε να αποκομίσει μέσα από την υπόθεση του έργου το κοινό που θα έρθει να παρακολουθήσει την παράσταση και να μείνει ανεξίτηλο στην μνήμη του;
Το έργο προσπαθώ να το δω ως ένας θεατής, γι’αυτό στις πρώτες αναγνώσεις που κάνω είναι να δω αβίαστα τι γίνεται και τι υπάρχει μέσα στο έργο και μετά να εντοπίσω όλα τα νοήματα του. Αυτός είναι ο τρόπος που με βοηθά στο να δημιουργήσω καινούργια πράγματα. Όλα αυτά που θα παρακολουθήσει ο θεατής και το νόημα που θα αποκωμισει από το έργο αναφέρεται στον ίδιο τον τίτλο. Το θέατρο δεν είναι αυτά που βλέπουμε είναι αυτά που ευνοούνται και τα περισσότερα θα τα καταλάβει ο κόσμος μέσα από το φινάλε.
