«Η μουσική είναι μία παγκόσμια γλώσσα και μπορεί να είναι είτε καλή είτε κακή», αναφέρει σε συνέντευξή του ο μουσικός Κώστας Πρατσινάκης.
Το Σάββατο 11 Μαρτίου στην Ζώγια ο Κώστας Πρατσινάκης τραγουδά στο πατάρι της «Ζώγιας» μαζί με τον Γιώργο Κοκκινάκη στο πιάνο. Φιλική πινελιά ο Δημήτρης Νικολούδης.
Mικρή και μεγάλη σκηνή. Ποια προτιμάτε και γιατί;
Είναι δύο διαφορετικής αίσθησης και ατμόσφαιρας συνθήκες Προτιμώ τις μικρές γιατί είναι πιο άμεσες και η δυσκολία του να κερδίσεις την συμμετοχή του κόσμου μου αρέσει. Χάρηκα όταν σε μια μου εμφάνιση με λίγο κόσμο με ρώτησαν πως γίνεται και με λίγο κόσμο να είσαι καλύτερος.
Τι μουσική ακούτε στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο;
Καλή μουσική από όλα τα είδη και τόπους γιατί η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα και χωρίζεται σε καλή και κακή.
Διαβάζετε βιβλία; Ποια είναι τα αγαπημένα σας που μας προτείνετε;
Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει όσο θα ήθελα στην ζωή μου λόγω περιορισμένου χρόνου. Δεν μου αρέσει να προτείνω και να κατευθύνω δεν είναι στην φύση μου.
Έχετε ποτέ ζηλέψει κάποιο τραγούδι;
Πολλά, πάρα πολλά. Ευτυχώς όμως που έχω την δυνατότητα να τραγουδάω σε ζωντανές εμφανίσεις και πολλά απ’ αυτά τα εντάσσω στο ρεπερτόριο μου μετά από χρόνο ή και χρόνια. Ο ηθοποιός του Μάνου Χατζηδάκη για παράδειγμα, τον οποίο τραγούδησα πριν από πολύ λίγα χρόνια.
Ποιο κομμάτι της δισκογραφικής σας διαδρομής θυμάστε πιο έντονα; Από τις συναυλίες σας;
Την αρχή στο ξεκίνημα με τον Γιώργο Καζαντζή τότε που πήραμε και το βραβείο στο Φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το «Ήταν μια Στιγμή» , που ήταν σε στίχους της φίλης από τον Εύοσμο Σοφίας Κατζούρη ,και κυκλοφορήσαμε τον δίσκο με τον ίδιο τίτλο. Από συναυλίες θυμάμαι πάντα την περιοδεία σε όλη την Σοβιετική Ένωση τον Νοέμβρη του 1976, φοιτητής ακόμη τότε, που για να πάω μάλιστα έχασα μια εξεταστική περίοδο.
Τι θα συμβουλεύατε τους νέους σήμερα;
Η μουσική και το τραγούδι όταν είναι από έντονη εσωτερική ανάγκη για έκφραση, σου δίνει πάρα πολλά. Να μην ξεπουλήσουν ποτέ τα πιστεύω και τα ιδανικά τους και να ψάχνουν πάντα το καλό. Πάντα κάπου κρύβεται κάτι καλό, να το βρίσκουν και να το αναδεικνύουν στις δυσκολίες.
