Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας από τους πιο ιδιαίτερους και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου. Με καταγωγή από τη Μεσσηνία, ο Καλογερόπουλος άφησε το δικό του αποτύπωμα όχι μόνο ως ηθοποιός, αλλά και ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός.
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ενώ η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο και ιδιαίτερα στη Μεσσηνία, με την οποία διατήρησε στενούς δεσμούς σε όλη τη ζωή του. 
Οι ρόλοι που τον καθιέρωσαν
Γεννημένος το 1952, ο Νίκος Καλογερόπουλος μεγάλωσε στα Φιλιατρά και σπούδασε στις δραματικές σχολές Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών.
Ξεκίνησε την πορεία του από το θέατρο και την τηλεόραση, συμμετέχοντας, μεταξύ άλλων, στον «Χριστό ξανασταυρώνεται», στη «Μεθυσμένη Πολιτεία», στο «Στο κάμπινγκ» και σε άλλες δημοφιλείς παραγωγές.
Στον κινηματογράφο ξεχώρισε από νωρίς. Το 1981, η συμμετοχή του στην ταινία του Θόδωρου Μαραγκού «Μάθε παιδί μου γράμματα» αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην καριέρα του και του χάρισε το Β΄ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησαν ταινίες όπως το «Άρπα Colla» και το «Ρεμπέτικο», ενώ το 1984 ήρθε ο ρόλος που τον έκανε γνωστό σε ολόκληρη την Ελλάδα: η «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη.
Για την ερμηνεία του στην ταινία τιμήθηκε με το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ένας καλλιτέχνης πέρα από την υποκριτική
Ο Καλογερόπουλος δεν περιορίστηκε ποτέ στα όρια της ηθοποιίας. Ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία και το σενάριο, έγραψε ποιήματα και θεατρικά έργα και δημιούργησε τραγούδια.
Η καλλιτεχνική του διαδρομή χαρακτηρίστηκε από έντονη προσωπικότητα και μια διαρκή διάθεση να κινείται έξω από τα καθιερωμένα.
Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτέλεσε η επιστροφή του στη Μεσσηνία. Στην Κυπαρισσία δημιούργησε το «Τρενοτεχνείο», έναν χώρο πολιτισμού και καλλιτεχνικής έκφρασης στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό.
Εκεί συνέχισε να γράφει, να σκηνοθετεί και να παρουσιάζει καλλιτεχνικές δουλειές, επιλέγοντας τα τελευταία χρόνια να βρίσκεται πιο κοντά στον τόπο του και μακριά από τους ρυθμούς της Αθήνας.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος αφήνει πίσω του μια ξεχωριστή παρουσία στον ελληνικό κινηματογράφο και στο θέατρο. Κυρίως, όμως, αφήνει χαρακτήρες που έμειναν στη μνήμη του κοινού και μια καλλιτεχνική πορεία που δύσκολα χωρά σε μία μόνο ιδιότητα.
