Ένας δημοσιογράφος δέχεται ένα τηλεφώνημα με το οποίο πληροφορείται ότι ένας 27χρονος αναρχικός και φίλος του, εκτελέστηκε εν ψυχρώ από τις αστυνομικές δυνάμεις. Μέσα στο ιδιαίτερα ταραγμένο πολιτικό κλίμα στα τέλη της δεκαετίας του ’80 -οπότε και εκτυλίσσεται η υπόθεση, η εκτέλεση του «Άτακτου», ανατρέπει τις βεβαιότητές του, όπως και του αδερφού του θύματος. Οι δυο τους θα προσπαθήσουν να κατανοήσουν πώς και πότε ο Άτακτος πέρασε στη «σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού».
Αυτός είναι και ο τίτλος του νέου βιβλίου της Έλενας Χουζούρη. Ένα μυθιστόρημα που θέτει το ερώτημα για το πώς φτάνει κανείς σ’ αυτήν τη σκοτεινή πλευρά και τι είναι βία. Ερωτήματα που σχετίζονται με την υπόθεση την οποία αφηγείται ο δημοσιογράφος – ήρωας του βιβλίου, το 1989, αλλά που θα μπορούσε να θέσει ο καθένας ακόμη και σήμερα.
«Αφορμή για να γράψω αυτό το βιβλίο, στάθηκαν κάποιες σημειώσεις που είχα κρατήσει το 1987, για ένα θέμα που με σόκαρε. Τότε δούλευα στην Ελληνική Ραδιοφωνία και στο περιοδικό Ένα. Στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ προβλήθηκε βίντεο με την εκτέλεση από τους αστυνομικούς του νεαρού αναρχικού Μιχάλη Πρέκα. Εκείνη την εποχή δεν ήμασταν συνηθισμένοι σε τέτοιες σκηνές βίας», θυμάται η κ. Χουζούρη, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Πέρασαν τα χρόνια, έγραψα διάφορα βιβλία, αλλά πάντα ήθελα να ασχοληθώ με το θέμα της τρομοκρατίας. Κάποια στιγμή σκέφτηκα να γράψω για την τραγωδία της Μαρφίν, αλλά δεν μου βγήκε. Έτσι, κατέφυγα σ’ εκείνες τις παλιές σημειώσεις», αναφέρει.
Με αφορμή τη δολοφονία του νεαρού αναρχικού Πρέκα, πλάθει μια αντίστοιχη ιστορία που την τοποθετεί χρονικά δύο χρόνια αργότερα. «Το βάζω στο 1989 γιατί εκείνο το φθινόπωρο ήταν μια κομβική χρονιά και για την Ελλάδα και τον κόσμο. Είχαν συμβεί πολλά τότε, με πρώτο το περίφημο «βρώμικο ’89» και τη συνεργασία αριστεράς – δεξιάς, η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, που ήταν διευθυντής μου στο περιοδικό και μέσα στο βιβλίο διασώζω μια δική μου εμπειρία από τον εξαιρετικό αυτό άνθρωπο, όπως και η πτώση του Τείχους του Βερολίνου που αρχίζει να αλλάζει εντελώς τον κόσμο», εξηγεί.
Το θύμα στο μυθιστόρημα της Έλενας Χουζούρη είναι ο Μανόλης, που έχει το ψευδώνυμο «Άτακτος», γιατί από μικρό παιδί είναι άτακτος και έδειχνε μία παραβατική συμπεριφορά. Ο κατά δώδεκα χρόνια μεγαλύτερος αδερφός του (συνομήλικος και φίλος του δημοσιογράφου), είναι στέλεχος του ορθόδοξου Κομμουνιστικού Κόμματος και της νεολαίας του, δογματικός και σίγουρος για τις πεποιθήσεις του, γι’ αυτό και απαξιώνει τον μικρό του αδερφό, δεν τον βοηθά και συγκρούεται μαζί του. Αντίθετα, ο δημοσιογράφος είναι ένας άνθρωπος που εκφράζει μια αριστερά με αμφισβητήσεις, με ερωτήματα και προβληματισμούς, αντιλήψεις οι οποίες προκάλεσαν τη διαγραφή του από το ορθόδοξο κόμμα. Η δική του σχέση με τον Άτακτο είναι πιο περίεργη ιδεολογικά. Δεν τον κατηγορεί για τις πράξεις του και ούτε τον διαγράφει.
«Προσπαθώ μέσα από τους χαρακτήρες να κατανοήσω πώς κάποιος περνάει σε ένα χώρο όπου κυριαρχεί το μίσος εναντίον όλων, στο όνομα -ή σε ένα λάθος όραμα, ότι καταστρέφοντας τον εαυτό τους θα σώσουν τον κόσμο και θα φτιάξουν μια άλλη κοινωνία. Προσπαθώ να κατανοήσω γιατί αυτός έχει τόσο πολύ μίσος μέσα του και να μπω μέσα στο έρεβος που έχει στην ψυχή του», δηλώνει η συγγραφέας. «Άλλωστε αυτός είναι ο ρόλος του συγγραφέα. Η λογοτεχνία θίγει ζητήματα, βάζει ερωτήματα, δημιουργεί προβληματισμούς. Ούτε καταγγέλλει, ούτε προδιαγράφει. Καλό είναι να αφήνει τον αναγνώστη να απαντάει, να παίρνει θέση σύμφωνα με τα δικά του βιώματα και όχι να του τα υποβάλλει ο συγγραφέας», τονίζει.
Μέσα από τα φλας μπακ του δημοσιογράφου, η κ. Χουζούρη αναφέρει γεγονότα που έζησε και τα οποία όπως λέει ένιωθε υποχρέωση απέναντι στην ιστορία να τα διασώσει. «Για παράδειγμα αναφέρομαι στη διαδήλωση για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1980, οπότε και η αστυνομία με γκλομπς σκότωσε δύο παιδιά, τον Κύπριο φοιτητή Ιάκωβο Κουμή και τη νεαρή εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου. Το διασώζω, γιατί αυτά τα δύο παιδιά ξεχάστηκαν», επισημαίνει.
Ένα αρκετά σφιχτοδεμένο βιβλίο, γραμμένο με σασπένς -καθώς η συγγραφέας του αγαπά την καλή αστυνομική λογοτεχνία, με νουάρ στοιχεία, που μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδύεται η ατμόσφαιρα της δεκαετίας του ’80 στην Αθήνα, σε αντίθεση με τα περισσότερα έργα της που εκτυλίσσονται στη Θεσσαλονίκη. Με πολλή ροκ μουσική, που αρέσει στον ήρωά της -όπως και στην ίδια, με το «The Dark Side of the Moon» των Pink Floyd, που δίνει και τον τίτλο του βιβλίου και με μπαράκια που υπάρχουν ακόμη και σήμερα και θα τα αναγνωρίσουν οι αναγνώστες που την εποχή εκείνη ήταν 20 χρονών.
Η παρουσίαση του βιβλίου «Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη, θα γίνει τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου, στις 19:00, στο Καφέ Ζώγια, στη Θεσσαλονίκη.
