Μια αρχαιοελληνική τεχνική ζωγραφικής που χάθηκε στους αιώνες, επαναφέρει ο Εδεσσαίος καλλιτέχνης, Πάρις Χατζηγιάννης με την έκθεση του. Πρόκειται για ζωγραφική με λιωμένο κερί, στο οποίο προστίθεται χρωστική ουσία.
Τι είναι η Εγκαυστική
«Είναι μια τεχνική που χρησιμοποιούνταν ιδιαίτερα στην αρχαία Ελλάδα και ονομάζεται Εγκαυστική. Δυστυχώς, σήμερα δεν σώζονται δείγματα αρχαιοελληνικής εγκαυστικής ζωγραφικής, ωστόσο γνωρίζουμε την ύπαρξη της από αρχαία κείμενα που αναφέρουν την τεχνική καθώς και τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν στην Αρχαία Ελλάδα, ενώ βρίσκουμε υπολείμματα της σε πολλούς αρχαιοελληνικούς ναούς. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι το μοναδικό γνωστό για την εποχή εκείνη υλικό ικανό να σταθεί επάνω στο μάρμαρο ήταν το κερί » αναφέρει ο κ. Χατζηγιάννης.
Στην συνέχεια και όσον αφορά το πως διασώθηκε η μέθοδος, ο κ. Χατζηγιάννης μας μεταφέρει στην Αίγυπτο: «Μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα για το πώς πρέπει να ήτανε η αρχαία ελληνική εγκαυστική ζωγραφική από τα 1200 νεκρικά πορτρέτα που βρέθηκαν σε ανασκαφές του 1880 στην περιοχή Φαγιούμ της Αιγύπτου περιόδου από 100 ως 300 μ.Χ. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους και με την μετακίνηση πληθυσμού στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου οι Έλληνες καλλιτέχνες διαδίδουν την τέχνη της εγκαυστικής ζωγραφικής στον αιγυπτιακό κόσμο.»
Η έκθεση του Πάρι Χατζηγιάννη, επαναφέρει και προσεγγίζει την αρχαία τεχνική χρησιμοποιώντας αγνά υλικά. «Όλα τα πορτρέτα της έκθεσης έχουν δημιουργηθεί με την παραδοσιακή μέθοδο και τα υλικά (καθαρό μελισσοκέρι, μαστίχα Χίου και χρώμα σε μορφή σκόνης) της εγκαυστικής ζωγραφικής.
Δεν έχει χρησιμοποιηθεί πουθενά πινέλο πάρα μόνο μια ζεστή σπάτουλα. Σε όλα τα πορτρέτα έχει εφαρμοστεί ο αρχαιοελληνικός Κανόνας, για τον λόγο αυτό μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να μην είναι μια πιστή αναπαράσταση. Αλλά αυτό είναι κάτι ασήμαντο μπροστά σε αυτή την αρχέγονη αύρα που αποπνέουν. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που παρουσιάζουν είναι ότι πρόκειται για σύγχρονες εικόνες (όλα τα μοντέλα είναι υπαρκτά πρόσωπα) που έχουν αναφορές σε ένα μακρινό παρελθόν και προορίζονται για ένα μακρινό μέλλον» καταλήγει ο ζωγράφος.
