Φθινόπωρο θυμίζουν φέτος τα ελληνικά δάση ήδη από τις αρχές Αυγούστου με αποτέλεσμα να αποκτήσουν το χαρακτηριστικό καφέ χρώμα. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τα φύλλα των δέντρων έχουν πέσει.
Η παρατεταμένη διάρκεια των υψηλών θερμοκρασιών αλλά και οι ελάχιστες βροχοπτώσεις είχαν ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί το φυσικό περιβάλλον και η υγεία των δασών. Όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες της karfitsa.gr που τραβήχτηκαν τέλη Αυγούστου στο όρος Χολομώντα στη Χαλκιδική το δάσος θυμίζει φθινόπωρο.
Η ομότιμη Καθηγήτρια Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ Δρ. Θέκλα Τσιτσώνη εξηγεί γι’ αυτό το φαινόμενο στην karfitsa.gr ότι η βλάστηση των μεσογειακών οικοσυστημάτων αποτελείται από τα μεσογειακά πεύκα αλλά και από πλατύφυλλα είδη, όπως βελανιδιές, καστανιές και αείφυλλους θάμνους, είδη που είναι προσαρμοσμένα στις ξηροθερμικές συνθήκες που επικρατούν κυρίως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Σύμφωνα με την ίδια: «Οι περίοδοι ξηρασίας και οι ημέρες καύσωνα όμως αυξήθηκαν τα
τελευταία χρόνια και δημιουργούν στα οικοσυστήματα αυτά τεράστια προβλήματα που
επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία της χώρας μας κάνοντας αισθητή την αλλαγή του
κλίματος».
Τα είδη που δε θα μπορέσουν να προσαρμοστούν αρκετά γρήγορα, θα κινδυνέψουν με εξαφάνιση
Όπως συμπεραίνει η Δρ. του ΑΠΘ τα είδη της μεσογειακής ζώνης θα πρέπει να αντέξουν σε συνθήκες μεγαλύτερης ξηρασίας, στις οποίες μπορούν να ανταπεξέλθουν καλύτερα τα ολιγαρκέστερα σε απαιτήσεις είδη, που είναι τα μεσογειακά πεύκα.
Συγκεκριμένα όπως η ίδια εξηγεί «τα πλατύφυλλα είναι είδη πιο απαιτητικά σε υγρασία και θρεπτικά συστατικά και αναπτύσσονται στις ευνοϊκότερες θέσεις. Όταν αυξάνονται οι περίοδοι ξηρασίας, τα πλατύφυλλα παρουσιάζουν ξηράνσεις, όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες».
«Η φύση επιλέγει το κατάλληλο είδος στην κατάλληλα θέση γι’ αυτό πρέπει να απενοχοποιήσουμε τα πεύκα τα οποία είναι το μόνο είδος που είναι τόσο λιτοδίαιτο και μπορεί να αναπτύσσεται στις ακραίες αυτές συνθήκες» συμπληρώνει η κ. Τσιτσώνη.
Αναφερόμενη στα μεσογειακά είδη αναφέρει ότι διαθέτουν μηχανισμούς επιβίωσης, κυρίως μετά τις πυρκαγιές που εκδηλώνονται στη ζώνη αυτή και αποτελούν μέρος των φυσικών διεργασιών των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Τα μεν πεύκα αναγεννώνται με σπόρους, τα δε πλατύφυλλα με παραβλάστηση.
Καταλήγοντας η κ. Τσιτσώνη τονίζει ότι τα δάση αυτά θα συνεχίσουν να επιβιώνουν, αλλά αν δε ληφθούν σύντομα, από την παγκόσμια κοινότητα, μέτρα ώστε να συγκρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας, με τη μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου και τα δασικά οικοσυστήματα δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις νέες συνθήκες, η γεωγραφική εξάπλωση και η σύνθεση τους θα αλλάξει και τα είδη που δε θα μπορέσουν να προσαρμοστούν αρκετά γρήγορα, θα κινδυνέψουν με εξαφάνιση.
