Ηλικιωμένοι είναι κυρίως όσοι αγοράζουν μουσικούς δίσκους (CD) στην εποχή μας. Τουλάχιστον σύμφωνα με όσα δηλώνει στην Karfitsa ο Ηλίας Χρήσιμος, ιδιοκτήτης του Μουσικού Εξπρές, στη Θεσσαλονίκη.
Ρεπορτάζ: Φιλίππα Βλαστού
Τα τελευταία χρόνια η ραγδαία εξέλιξη των ηλεκτρονικών μέσων έκανε πιο άμεση την επαφή του κόσμου με την μουσική. Με ένα κλικ από το κινητό μας πλέον ακούμε όποιο τραγούδι επιθυμούμε όπου και αν βρισκόμαστε. Κάπως έτσι η μαγεία πίσω από την ανυπομονησία να πάμε στο δισκοπωλείο να αγοράσουμε ένα album έχει μπει στο χρονοντούλαπο, ανεπιστρεπτί. Οι ηλικιωμένοι λοιπόν που δεν μπορούν να εξοικειωθούν με την χρήση των νέων μέσων απευθύνονται στα δισκοπωλεία για να εμπλουτίσουν τα ακούσματα τους. «Παλιά είχαμε πελάτες κάθε ηλικίας και κάθε ειδικότητας. Πλέον είναι μόνο ηλικιωμένοι καθώς δεν μπορούν να εναρμονισθούν με τη χρήση του Internet και για αυτό έρχονται να αγοράσουν δίσκους», εξηγεί ο κ. Χρήσιμος. Οι επιλογές τους βέβαια και αυτές σταθερές με το 90% να επιλέγει παλιά τραγούδια, λαϊκά.
Το μαγαζί βρίσκεται στο ίδιο σημείο, στην οδό Δελφών, από το 1984. Ο νυν ιδιοκτήτης είναι ο γιος του προκατόχου του και το μεγάλωμα του έγινε μέσα σε αυτό το δισκοπωλείο ακούγοντας αμέτρητα τραγούδια κάθε είδους. «Ξεκίνησα από μικρός ακούγοντας στρουμφάκια» θυμάται και γελάει, στην εφηβεία συνέχισε με The Olympians, Τουρνά, και έπειτα μετεπήδησε σε πιο λαϊκούς ήχους.
«Η ιστορία του μαγαζιού ξεκίνησε από τον παππού μου, τον πατέρα της μητέρας μου, όπου διατηρούσε το μαγαζί στην Πρ. Νικολάου, στην Σβώλου. Όταν παντρεύτηκε η μητέρα μου την βοήθησε να ανοίξει ένα μαγαζί κοντά στο Πάρκο Κρήτης, το οποίο το δούλευε μαζί με τον πατέρα μου. Στη συνέχεια οι γονείς μου χώρισαν και ο πατέρας μου άνοιξε αυτό το μαγαζί και συνέχισε εδώ, έως ότου ανέλαβα εγώ πριν από σχεδόν 10 χρόνια», περιγράφει ο κ. Χρήσιμος που μεγάλωσε μέσα στη μουσική και ένα μεγάλο μέρος της ζωή του, αλλά και της οικογένειας του, περιτριγυριζόταν γύρω από αυτήν. «Θυμάμαι τον πατέρα μου να δουλεύει με πάθος και να αγαπάει πολύ την δουλειά του. Αυτό το πέρασε και σε εμένα. Ήξερε όλα τα τραγούδια και τους στίχους τους. Του έλεγε κάποιος δυο στίχους και έβρισκε αμέσως καλλιτέχνη, τραγούδι και σε ποιο άλμπουμ ήταν. Ήθελα και εγώ να το κάνω. Να μπω σε αυτόν τον μαγικό κόσμο», σημειώνει.
Η περίοδος που άλλαξε τον τρόπο που ακούμε μουσική
Στις περασμένες δεκαετίες τα δισκοπωλεία ήταν σαν «ναός» που έμπαινες μέσα ευλαβικά για να βρεις με την ησυχία σου ψαγμένους δίσκους και κάποιες άλλες φορές ανυπομονούσες να έρθει η στιγμή να κυκλοφορήσει το album του καλλιτέχνη που ήθελες και σπεύσεις να το αγοράσεις. Πολλές φορές μάλιστα ουρές έξω από δισκάδικα ήταν τεράστιες. «Παλιά που δεν υπήρχε το internet ο κόσμος άκουγε ένα τραγούδι και απευθυνόταν σε εμάς για να του βρούμε το album που το περιελάμβανε. Οι πελάτες κατά κάποιον τρόπο μας έκαναν και πιο σοφούς. Αν δεν είχαμε για παράδειγμα ένα δίσκο, το στοκάραμε και εμπλουτίζαμε το υλικό μας». Το τοπίο αυτό άρχισε να αλλάζει, σύμφωνα με τον κ. Χρήσιμο όταν «οι εφημερίδες ξεκίνησαν να πουλάνε δίσκους σε πολύ φθηνή τιμή. Επίσης μεγάλη ζημιά έκαναν και οι πλανόδιοι που πουλούσαν πειρατικά. Μετά ήρθε το ίντερνετ που έδωσε το τελικό ‘’χτύπημα’’ για τον κλάδο μας».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
