Πως το δασαρχείο αποδεχόταν αντιρρήσεις για την αλλαγή χρήσης δασικών εκτάσεων υπέρ ιδιωτών χωρίς το δημόσιο να εισπράττει ούτε ευρώ!
Στην ανάκληση δεκαέξι πράξεων που αφορούσαν στην έκδοση οικοδομικών αδειών και την προέγκριση αυτών σε οκτώ διώροφες οικοδομές στο νησάκι του Διάπορου (με υπόγειο, πατάρι και πισίνα) που βρίσκεται απέναντι από τη Βουρβουρού Σιθωνίας , προχώρησε το τμήμα Πολεοδομίας του Δήμου Σιθωνίας.
Σύμφωνα με τους λόγους που αναγράφονται στις αποφάσεις της διεύθυνσης Δόμησης του Δήμου Σιθωνίας, πρόκειται για οικοδομικές άδειες όπου οι κατατμήσεις που αναφέρονται στα συμβόλαια αφορούν κατατμήσεις δασικής έκτασης και έγινε κατά παράβαση άρθρων του Δασικού Κώδικα. Επίσης, παραβάσεις που αφορούν στα τοπογραφικά διαγράμματα αλλά και στο ότι δεν προκύπτει ότι τα συγκεκριμένα αγροτεμάχια απέκτησαν πρόσωπο σε αναγνωρισμένο κοινόχρηστο δρόμο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι οκτώ συνολικά οικοδομικές άδειες που ανακλήθηκαν αφορούσαν οικοδομές του μηχανικού πρώην δημάρχου ο οποίος διώκεται για την ανάμειξή του στην υπόθεση του κυκλώματος πολεοδομίας της Χαλκιδικής για την έκδοση παρανόμων αδειών όπως αποκαλύφθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη από το Σώμα Εσωτερικών Υποθέσεων.
Υπενθυμίζεται ότι στις 30 Ιανουαρίου είχαν ανακληθεί άλλες πέντε οικοδομικές άδειες που αντιστοιχούσαν σε επτά συνολικά διώροφες οικοδομές στη Νικήτη, οι τέσσερις εξ αυτών με σοφίτα, πατάρι περίφραξη με 16 διαμερίσματα συνολικά (από τέσσερα κάθε διώροφη οικοδομή) και άλλων τριών διώροφων οικοδομών με πισίνα, πάλι του ίδιου μηχανικού. Οι λόγοι εκείνων των ανακλήσεων αφορούσαν αναληθείς όρους δόμησης στο τοπογραφικό διάγραμμα και το διάγραμμα κάλυψης των οικοδομών, καθώς φέρεται οι συγκεκριμένες οικοδομές να βρίσκονται εκτός οικισμού δόμησης άρα διέπονται από το συγκεκριμένο καθεστώς δόμησης.
Σύμφωνα με τα έγγραφα που δημοσιεύονται κατά της απόφασης μπορεί να ασκηθεί προσφυγή στα ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α. (Συμβούλια Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων.
ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΥ
Η «Κ» είχε επισημάνει κατ’ επανάληψη τις ευθύνες του Δασαρχείου για την αποδοχή αντιρρήσεων που αιτούνταν οι έχοντες έννομο συμφέρον δηλαδή οι ιδιοκτήτες της γης για την αλλαγή χρήσης της γης από δασική σε αγροτική. Ας τα πάρουμε αναλυτικά όμως λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες άδειες που ανακλήθηκαν στο Διάπορο.
Οι υπ’ αριθμόν 456 και 458 αποφάσεις της 2ης Επιτροπής Εξέτασης Αντιρρήσεων επί των Δασικών Χαρτών (ΑΔΑ: Ψ65ΙΟΡ1Υ-ΧΩΗ) αφορούν ακίνητα που βρίσκονται στη νήσο ΔΙΑΠΟΡΟ του Δήμου Σιθωνίας.
Η υπ΄ αριθμόν 456 απόφαση αφορά τεμάχια εκτάσεων 959,87τ.μ, 24,50τ.μ. και 26823,16τ,μ, και η 458 αφορά ακίνητο έκτασης 13513,25τ.μ.
Στο κείμενο των παρατηρήσεων των παραπάνω αποφάσεων, γίνεται αναφορά στην υπ’ αριθμόν 19/1991 απόφαση του Ειρηνοδικείου Συκιάς Χαλκιδικής, σύμφωνα με την οποία διετάχθει «η διόρθωση του προσωρινού κτηματολογικού χάρτη» για τα εδαφοτεμάχια με κωδικούς αριθμούς 6311, 6266, 6267 και 6276, τα οποία είχαν καταγραφεί στους δασικούς χάρτες ως δημόσιες δασικές εκτάσεις.
Τα εδαφοτεμάχια αυτά έχουν εμβαδά:
• Κωδικός 6311: 41.090 τ.μ.
• Κωδικός 6266: 109 τ.μ.
• Κωδικός 6267: 4.464 τ.μ.
- Κωδικός 6276: 138 τ.μ.
Τα αναφερόμενα ακίνητα, συνολικής έκτασης 45.801 τ.μ., προέρχονται από παραχώρηση του Ελληνικού Δημοσίου με τον υπ’ αριθμόν 5246/21-3-1960 οριστικό τίτλο της Νομαρχίας Χαλκιδικής, βάσει των υπ’ αριθμόν 40155/2207/5-10-1936 και 99680/9680/17-11-1937 προσωρινών παραχωρητηρίων της τέως Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και αφορούν παραχωρηθήσες δασικές εκτάσεις προς εκχέρσωση και δενδροκαλλιέργεια.
Η απόφαση 19/1991 εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρο 14 παρ. 1 και 2 του Ν. 248/1976.
Κατέστη τελεσίδικη με το αρ. 362/22-12-2004 πιστοποιητικό του Ειρηνοδικείου Συκιάς και ακολούθως εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν πρωτ. 1525/11-4-2005 πράξη διόρθωσης από τη Διεύθυνση Δασών Χαλκιδικής, με την οποία οι εν λόγω εκτάσεις καταγράφηκαν ως αγροτικές.
Το άρθρο 14 του Ν. 248/1976, στο οποίο βασίστηκε η έκδοση της 19/1991 απόφασης του Ειρηνοδικείου Συκιάς, καταργήθηκε με το άρθρο 28 παρ. 14 του Ν. 2664/1998. Σύμφωνα δε με τον Ν. 2664/1998, καμία διόρθωση των χαρτών δεν μπορούσε να γίνει μετά την ισχύ του, ακόμα και για περιπτώσεις δικαστικών αποφάσεων.
Προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:
- Γιατί η Διεύθυνση Δασών Χαλκιδικής προέβη στη διόρθωση του προσωρινού κτηματολογικού χάρτη το 2005, που ίσχυε ο Ν.2664/1998 και απαγόρευε τη διόρθωση των χαρτών ακόμη και για περιπτώσεις δικαστικών αποφάσεων;
- Γιατί η 2η Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων, που εξέδωσε τις υπ’ αριθμόν 456 και 458 αποφάσεις, αγνόησε ή δεν έλαβε υπόψη — ακόμη και αν τις μνημονεύει — τις διατάξεις της παραγράφου 5α του άρθρου 29 του Ν.3937/2011; Σύμφωνα με τις οποίες, οι εκτάσεις που είχαν χαρακτηριστεί ως μη δασικές βάσει του Ν.248/1976, καθώς και εκείνες που είχαν κριθεί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις ότι δεν αποτελούν δάσος ή δασική έκταση, υπόκεινται σε επανεξέταση. Από την επανεξέταση, προέκυψε η αλλαγή χαρακτηρισμού των εκτάσεων αυτών σε αγροτικές, παρόλο που στις αεροφωτογραφίες από το 1945 έως και σήμερα εμφανίζονται ως δασικές;
- Γιατί δεν υπάρχει ταύτιση μεταξύ των ακινήτων που εμφανίζονται στο τοπογραφικό διάγραμμα της υπ’ αριθμόν πρωτ. 1525/11-4-2005 πράξης διόρθωσης και αυτών που εμφανίζονται στο σώμα των αντιρρήσεων;
- Εφόσον η συνολική έκταση προέρχεται από παραχώρηση του Ελληνικού Δημοσίου, είναι επιτρεπτή η κατάτμηση της;
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι το 3ο φύλλο της απόφασης 19/1991, το οποίο περιέχει το πλήρες ιστορικό της υπόθεσης, δεν υπάρχει στο αρχείο των δικαστικών αποφάσεων, γεγονός που δημιουργεί επιπλέον ερωτήματα για τη νομιμότητα των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA
