Πανικός επικρατεί το τελευταίο διάστημα στη χώρα με τις αυξήσεις που γίνονται στο ρεύμα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν παρατηρήσει τεράστια απόκλιση στην τιμή σε αναλογία με το παρελθόν. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ήδη πολλά νοικοκυριά δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά, έχοντας στο μυαλό τους και τις τιμές προϊόντων, που επίσης το τελευταίο διάστημα σημειώνουν κατακόρυφη αύξηση.
Ιδιαίτερα η τρίτη ηλικία είναι εκείνη που καθίσταται πιο ευάλωτη απέναντι σε αυτές τις αυξήσεις, αν προσθέσουμε και την ακρίβεια στα φάρμακα. Πώς, λοιπόν, η τρίτη ηλικία τα βγάζει πέρα αυτό το διάστημα;
Όπως αποκαλύπτει η κ. Μαίρη στην Καρφίτσα, θεωρεί παράλογες αυτές τις αυξήσεις, αφού έρχονται σε άμεση αντιδιαστολή με το ύψος των συντάξεων που παίρνουν εκείνη και ο σύζυγός της. “ Με σύνταξη 580 ευρώ μου ήρθε λογαριασμός ρεύματος 300 ευρώ. Αν προσθέσεις σούπερμάρκετ, φάρμακα και τους υπόλοιπους λογαριασμούς δεν μένει τίποτα στην τσέπη”, αναφέρει. “Και εγώ είμαι τυχερή, γιατί το σπίτι είναι δικό μου, δεν έχω να σκέφτομαι τα ενοίκια. Πάλι καλά που είναι και ο σύζυγός μου καλά ακόμα και μπαίνουν δύο συντάξεις μέσα στο σπίτι. Αν πάθει κάτι ο ένας από εμάς πώς θα επιζήσει ο άλλος;”, συμπληρώνει.
“Σκέψου ότι εγώ δεν έχω να ταΐζω και παιδιά. Να ‘ναι καλά, δύο παιδιά έχω, και τα δύο έχουν τις δουλειές τους και τις οικογένειές τους. Αυτά σκέφτομαι πως τα βγάζουν πέρα. Πριν λίγες μέρες ήταν εδώ η νύφη μου και μου είπε και για την βενζίνη. Με λεωφορείο ήρθε η κοπέλα. Τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο”, καταλήγει.
Σε ανάλογο κλίμα κινήθηκαν και οι δηλώσεις του κ. Γιώργου, ο οποίος μαζί με τη γυναίκα του, έχουν εισόδημα το συνολικό ποσό των 800 ευρώ.
“Η γυναίκα μου δεν δούλευε. Τα βγάζουμε πέρα μόνο με μία σύνταξη, που και αυτή κόπηκε αρκετά τα τελευταία χρόνια. Ίσα ίσα μας φτάνουν κάθε μήνα, χωρίς εξόδους φυσικά. Βοηθάνε και τα παιδιά μας λίγο πολύ την κατάσταση, αλλά και πάλι αυτό δεν είναι σωστό. Τα παιδιά να ταΐζουν τους γονείς. Δουλεύεις όλη σου τη ζωή για να επιβιώνεις απλά σε αυτήν την ηλικία. Δεν ζούμε, επιβιώνουμε. Ούτε ένα δώρο στα εγγόνια μου δεν μπορώ να πάρω. Μόνο στις γιορτές και αν. Τι να πω..αυτά να είναι καλά να μην έρθουν ποτέ στη θέση που είμαστε εμείς τώρα”.
