Η Θεσσαλονίκη έχει τη θάλασσα. Τα Σκόπια αναζητούν περισσότερους δρόμους για να φτάσουν σε αυτήν. Και η τελευταία ανακοίνωση από την Ποντγκόριτσα προσθέτει έναν ακόμη προορισμό στον χάρτη: το Μπαρ του Μαυροβουνίου. Για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, το ενδιαφέρον βρίσκεται στην προσπάθεια της γειτονικής χώρας να διευρύνει τις επιλογές της για την πρόσβαση στο διεθνές εμπόριο.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΡΑΓΩΓΙΑΣ
Στις 9 Οκτωβρίου, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Μεταφορών της Βόρειας Μακεδονίας, Αλεξάνταρ Νικολόσκι, ανακοίνωσε από το Μαυροβούνιο ότι ο υπό κατασκευή αυτοκινητόδρομος Σκόπια–Μπλάτσε θα συμβάλει στη σύνδεση της χώρας του με το λιμάνι του Μπαρ. Σύμφωνα με το πρακτορείο MIA, στις συναντήσεις του με την ηγεσία του Μαυροβουνίου συζητήθηκαν επίσης η αεροπορική σύνδεση των δύο πρωτευουσών και ο συντονισμός για ευρωπαϊκούς πόρους και τραπεζική χρηματοδότηση μεταφορικών υποδομών.
Ο ίδιος περιέγραψε καθαρά τον επιδιωκόμενο χάρτη: τρίτη λιμενική διέξοδος, μαζί με τη Θεσσαλονίκη και το Δυρράχιο. Για τη Θεσσαλονίκη υπενθύμισε τις υφιστάμενες οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις, ενώ για το αλβανικό λιμάνι αναφέρθηκε στις υπό κατασκευή οδικές και σιδηροδρομικές υποδομές. Το μήνυμα είναι συγκεκριμένο: περισσότερες διαδρομές προς τη θάλασσα, περισσότερες δυνατότητες επιλογής για μια περίκλειστη οικονομία.
Τρεις πύλες, ένας πελάτης
Το Σκόπια–Μπλάτσε αποτελεί τμήμα αυτής της επιδίωξης και δεν φτάνει μόνο του στην ακτή του Μαυροβουνίου. Η ανακοίνωση αφορά τη συμβολή του σε μια ευρύτερη σύνδεση. Προς το παρόν δεν συνοδεύεται από συγκριτικά στοιχεία για το κόστος μεταφοράς προς το Μπαρ ούτε από δεσμεύσεις επιχειρήσεων ότι θα μεταφέρουν εκεί φορτία που σήμερα εξυπηρετούνται από τη Θεσσαλονίκη.
Επομένως, κανένα κοντέινερ δεν αλλάζει προορισμό επειδή ένας υπουργός παρουσίασε έναν σχεδιασμό. Αλλά κάθε πρόσθετη, λειτουργική διαδρομή μπορεί να αλλάξει τους όρους με τους οποίους ένας πελάτης διαπραγματεύεται. Όταν αποκτά δεύτερη ή τρίτη επιλογή, συγκρίνει δρομολόγια, χρόνους, χρεώσεις και αξιοπιστία. Η γεωγραφία παραμένει πλεονέκτημα· χρειάζεται όμως να μεταφράζεται καθημερινά σε υπηρεσία.
Εδώ βρίσκεται και η ουσιαστική πρόκληση για τη Θεσσαλονίκη. Πόσο γρήγορα φτάνει ένα φορτίο από την προβλήτα στον τελικό παραλήπτη; Πόσο προβλέψιμη είναι η διαδρομή του; Πόσες καθυστερήσεις συναντά και ποιο είναι το συνολικό κόστος; Για έναν εισαγωγέα, η επιλογή λιμανιού τελειώνει στον λογαριασμό και στην ημερομηνία παράδοσης.
Η σύγκριση αφορά ολόκληρη την αλυσίδα: λιμενικές υπηρεσίες, οδική μεταφορά, σιδηροδρομική εξυπηρέτηση, συνοριακές διαδικασίες. Ένα ανταγωνιστικό τιμολόγιο στην προβλήτα μπορεί να χάσει την αξία του στην αναμονή. Αντίστροφα, μια αξιόπιστη σύνδεση μπορεί να κρατήσει έναν πελάτη ακόμη και όταν εμφανίζονται άλλες προσφορές. Γι’ αυτό οι εξαγγελίες υποδομών αποκτούν εμπορικό βάρος όταν γίνονται πραγματικά δρομολόγια.
Το στοίχημα της Θεσσαλονίκης
Για τις επιχειρήσεις της Βόρειας Ελλάδας που συνδέονται με τη διακίνηση εμπορευμάτων, το ενδιαφέρον ξεπερνά τα όρια του λιμανιού. Αφορά μεταφορείς, αποθήκες, διαμεταφορείς και υπηρεσίες που στηρίζουν τη σχέση της πόλης με τη βαλκανική αγορά. Η διατήρηση αυτής της σχέσης απαιτεί να γνωρίζουν τι ζητούν οι πελάτες και ποιες εναλλακτικές εξετάζουν.
Η ανακοίνωση της 9ης Οκτωβρίου προσφέρει, συνεπώς, μια σαφή αφορμή για να μετρηθούν οι επιδόσεις και οι εκκρεμότητες της Θεσσαλονίκης. Το κρίσιμο επόμενο βήμα είναι η σύγκριση πραγματικών διαδρομών και η αποτίμηση του χρόνου που χρειάζεται για να λειτουργήσει η πρόσβαση στο Μπαρ όπως την περιγράφει η κυβέρνηση των Σκοπίων.
Το ερώτημα για την πόλη είναι πρακτικό: ποια προβλήματα μπορεί να λύσει σήμερα, ώστε αύριο ο πελάτης να επιλέγει τη Θεσσαλονίκη έχοντας συγκρίνει τις διαθέσιμες εναλλακτικές και τους όρους τους;
Τα Σκόπια ανοίγουν τον χάρτη τους. Η Θεσσαλονίκη έχει λόγο να κοιτάξει προσεκτικά τις νέες γραμμές του. Στο εμπόριο, άλλωστε, η θέση του λιμανιού είναι σταθερή. Η προτίμηση του πελάτη χρειάζεται να κερδίζεται.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
