Μια βραδιά γεμάτη γλέντι, χορό και διασκέδαση πέρα από τα συνηθισμένα, με φόντο την αυγουστιάτικη πανσέληνο, έρχεται να προσφέρει στους Θεσσαλονικείς ο Θοδωρής Μαραντίνης, στην ταράτσα του Allegro Megaron. O Θοδωρής Μαραντίνης and the Party Animals έρχονται στη Θεσσαλονίκη για ένα μεγάλο ντίσκο πάρτι. Ετοιμάζοντας βαλίτσες για την πόλη μας, μιλά στην Karfitsa για το επερχόμενο λάιβ, για το κοινό της συμπρωτεύουσας και για τα συναισθήματά του πριν βγει στη σκηνή.
Συνέντευξη: Ελίνα Τουκουσμπαλίδου
Το «Discoγλέντινγκ» έρχεται στη Θεσσαλονίκη στις 28 Αυγούστου, σε μια βραδιά που υπόσχεται χορό, μουσική και πολύ κέφι. Τι σημαίνει για εσάς ένα πραγματικό «discoγλέντι» και τι θέλετε να πάρει μαζί του το κοινό φεύγοντας από τη συναυλία;
Για εμένα «Discoγλέντινγκ» είναι η ακομπλεξάριστη διασκέδαση. Χωρίς ταμπέλες, χωρίς «πρέπει», με πολύ χορό, πολύ τραγούδι, πολύ χαμόγελο! Αγαπημένα τραγούδια που μερικά από αυτά ορισμένοι μπορεί να τα ονομάζουν και «guilty pleasures», με μια ωραία σειρά, θα αφήσουν ένα μεγάλο χαμόγελο σε όποιον έρθει και φεύγοντας πιστεύω θα συνεχίσει να χορεύει, κατεβαίνοντας τα σκαλοπάτια του Allegro!
Το «Discoγλέντινγκ» συνδυάζει τη disco διάθεση με το ελληνικό γλέντι και τη δική σας έντονη σκηνική ενέργεια. Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα και τι είναι αυτό που την κάνει διαφορετική από ένα συνηθισμένο live;
Μέσα στα χρόνια, βρέθηκα πολλές φορές στο δίλλημα της «ταμπέλας» που προσπάθησαν πολλοί, τρίτοι, να βάλουν, τόσο σε εμένα όσο και στους ONIRAMA. Κι έτσι, μπορεί να πέσαμε στην παγίδα του να οριοθετήσουμε το μουσικό στυλ που θα παρουσιάσουμε live. Και κυρίως εγώ που εκ φύσεως είμαι πολύπλευρος και φλερτάρω με πολλά είδη μουσικής, που μου αρέσουν και μπορώ να υπηρετήσω, συχνά έβαζα ένα όριο σε όλο αυτό.
Με αφορμή το προσωπικό μου ξεκίνημα και αυτό τον νέο μου ταξίδι μουσικά, ένιωσα την ανάγκη να μην βάλω καμία ταμπέλα, κανένα πλαίσιο και κανένα τείχος, αλλά αντίθετα, να ενσωματώσω καθετί που μου αρέσει και νιώθω ότι μπορώ να το κάνω καλά και να διασκεδάσει τον κόσμο, σε μια παράσταση. Εννοείται πως αυτό ηχητικά έχει μια ροή και μια συνέχεια ώστε να αποτελέσει το απόλυτο πάρτι!
Η Θεσσαλονίκη είναι γνωστή για το ιδιαίτερα θερμό κοινό της και τη σχέση της με τη νυχτερινή διασκέδαση. Πώς περιμένετε να είναι το «Discoγλέντινγκ» στη Θεσσαλονίκη; Είναι ένα κοινό που σας βγάζει διαφορετική ενέργεια πάνω στη σκηνή;
Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη μου σκέψη, εν τη γεννέση του «Discoγλέντινγκ», ήταν το πως θα το παρουσιάσω και πως θα το αγκαλιάσει η πόλη της Θεσσαλονίκης. Κι αυτό κυρίως γιατί κάθε καινούργια μου αρχή έχει γίνει εκεί – και θα ήθελα το ίδιο να συμβεί και με το «Discoγλέντινγκ». Χαίρομαι πάρα πολύ που βρέθηκε ο κατάλληλος χώρος και η κατάλληλη στιγμή σε αυτή την Πανσέληνο του Αυγούστου, να το γιορτάσουμε και να μοιραστούμε τις στιγμές αυτές παρέα.
Έχετε περάσει από πολλές διαφορετικές μουσικές φάσεις και έχετε ζήσει αμέτρητες στιγμές πάνω στη σκηνή. Τι είναι αυτό που σας κάνει ακόμη σήμερα να ανυπομονείτε για ένα live και να θέλετε να δώσετε όλη σας την ενέργεια στο κοινό;
Καταρχάς η αγάπη μου για τη μουσική! Αυτή έτσι κι αλλιώς είναι η κινητήριος δύναμη για να ανεβαίνω στη σκηνή. Επίσης είναι η ομάδα που έχω δημιουργήσει μουσικά, η οποία δίνει εξτρα ώθηση σε όλο αυτό. Από εκεί και πέρα, το γεγονός ότι συνεχώς δημιουργείται ένα νέο project στο κεφάλι μου και προσπαθώ να το αποτυπώσω στα live αλλά και δισκογραφικά, μου δημιουργεί πάντα μεγάλο ενθουσιασμό και το να ανυπομονώ να το μοιραστώ μαζί σας!
Στο «Discoγλέντινγκ» ο στόχος είναι ξεκάθαρος: Να σηκωθεί ο κόσμος από τις καρέκλες και να γίνει ένα μεγάλο πάρτι. Υπάρχει κάποιο τραγούδι ή στιγμή του προγράμματος που ξέρετε ήδη ότι θα μετατρέψει το Allegro σε… πίστα;
Υπάρχουν διάφορα τέτοια σημεία! Σίγουρα τα νησιώτικα τα οποία έχουμε επιλέξει και ο τρόπος, ο ήχος και το στυλ που τα παρουσιάζουμε, πάντα ξεσηκώνουν τον κόσμο. Όπως επίσης κάποια πολύ ωραία στιγμιότυπα σε disco ρυθμούς και φυσικά με το που ακούγεται το «Κλείσε τα μάτια κι άφησε το μυαλό» όλος ο κόσμος μπαίνει στο… Χορό!
Αν σας ζητούσαμε να φτιάξετε το δικό σας ιδανικό «Discoγλέντινγκ» με πέντε τραγούδια, ποια δεν θα μπορούσαν με τίποτα να λείπουν από τη λίστα;
Ο Χορός, το Γλέντι, το I will survive, το Σαν να μην πέρασε μια μέρα και βέβαια το ομώνυμο «Discoγλέντινγκ».
Μετά από τόσα χρόνια στη μουσική, τι έχει αλλάξει περισσότερο στον Θοδωρή Μαραντίνη: Ο καλλιτέχνης, ο άνθρωπος ή ο τρόπος που βλέπει πλέον τη σκηνή; Και τι παραμένει ακριβώς ίδιο;
Όλα έχουν διατηρήσει κάποια στοιχεία ίδια και όλα ταυτόχρονα εξελίσσονται. Ως άνθρωπος έχω αλλάξει, αλλά παραμένουν κάποιες βασικές δικές μου δομές ίδιες. Μεγαλώνοντας καταρχάς έρχεται η εμπειρία, έχει αλλάξει η αντιμετώπιση και η σχέση μου με το κοινό καθώς πλέον υπάρχει μεγαλύτερη άνεση και οικειότητα. Ως καλλιτέχνης, νιώθω ότι πλέον δεν έχω αυτό το άγχος του να αποδείξω κάτι, αλλά έχω περισσότερο τον ενθουσιασμό του να δείξω κάτι. Ίσως το στοιχείο που κατά βάση έχει διατηρηθεί αναλλοίωτο στο πέρασμα των χρόνων, είναι το πως βλέπω την σκηνή: Για εμένα πάντα ήταν κάτι πολύ όμορφο, πολύ ξεσηκωτικό και αποτελεί την ατομική αλλά και την ομαδική ψυχοθεραπεία μου!
Τα πρώτα beach bar με ασθενοφόρο και διασώστη βρίσκονται στην Χαλκιδική
