Θεσσαλονίκη: Έως και 20% «φέσια» στα κοινόχρηστα στο κέντρο της πόλης

Σημαντικά ποσοστά αφερεγγυότητας στην καταβολή κοινοχρήστων καταγράφονται σε πολυκατοικίες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με περίπου δύο στα δέκα διαμερίσματα να μην είναι συνεπή στις υποχρεώσεις τους, προκαλώντας δυσλειτουργίες στη διαχείριση και λειτουργία των κτιρίων.

Όπως αναφέρει μιλώντας στη Voria.gr η πρόεδρος του Πανελλήνιου Σωματείου Επιχειρήσεων Κοινοχρήστων, Χριστίνα Ιακωβίδου, εκτιμάται ότι το 60% των πολυκατοικιών στη Θεσσαλονίκη συνεργάζεται με γραφεία κοινοχρήστων. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, το 10% έως 15% των διαμερισμάτων δεν καταβάλλει τα κοινόχρηστα, ποσοστό που στο κέντρο της πόλης – όπως σε περιοχές της Βασιλίσσης Όλγας, της Βασιλέως Γεωργίου και γύρω από το Ιπποκράτειο – μπορεί να φτάσει ακόμη και το 20%.

Σύμφωνα με την ίδια, οι μισοί από τους οφειλέτες αδιαφορούν συστηματικά, ενώ οι υπόλοιποι αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες και προχωρούν σε διακανονισμούς. Ωστόσο, ακόμη και ένα μικρό ποσοστό απλήρωτων κοινοχρήστων αρκεί για να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία μιας πολυκατοικίας, επηρεάζοντας βασικές ανάγκες όπως η θέρμανση, η καθαριότητα, το ρεύμα και η συντήρηση του ανελκυστήρα.

Η κατάσταση γίνεται πιο δύσκολη σε πολυκατοικίες χωρίς οργανωμένη διαχείριση, όπου το ποσοστό μη πληρωμής εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει έως και το 30%. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως σημειώνεται, η απουσία ενεργού διαχειριστή οδηγεί σε καθυστερήσεις, συσσωρευμένες οφειλές και προβλήματα στη λήψη αποφάσεων, τα οποία συχνά αναδεικνύονται μόνο όταν προκύψει κάποιο σοβαρό ζήτημα, όπως βλάβη ανελκυστήρα ή μεγάλος λογαριασμός.

Παράλληλα, σε αρκετές πολυκατοικίες, το αποθεματικό χρησιμοποιείται συχνά για την κάλυψη ανείσπρακτων κοινοχρήστων, αντί να λειτουργεί ως ταμείο ασφαλείας για έκτακτες ανάγκες, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω τους συνεπείς ενοίκους.

Σύμφωνα με την κα. Ιακωβίδου, η παρουσία κλειστών διαμερισμάτων – ιδιαίτερα όταν ανήκουν σε επενδυτές ή έχουν αποκτηθεί μέσω προγραμμάτων όπως η Golden Visa – δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τη διαχείριση, καθώς συχνά δεν υπάρχει άμεση δυνατότητα επικοινωνίας με τους ιδιοκτήτες.