07:12, Πέμπτη
30 Ιουνίου 2022

Social media- Ανθρωποφαγία: Μία διαδικτυακή πραγματικότητα “βουτηγμένη” στο μίσος

Αποτελεί κοινή παραδοχή ότι τα social media ασκούν τεράστια επιρροή. Από τη στιγμή που εδραιώθηκαν ως μέρος της καθημερινότητας μας, ο καθένας από εμάς έχει τη δυνατότητα να εκφράσει ελεύθερα την άποψή του και να τοποθετηθεί σε διάφορα ζητήματα. Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μία νέα τάση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η οποία έχει λάβει τραγικές διαστάσεις. Το όνομά της; “Ανθρωποφαγία”.

Καθημερινά, με ιδιαίτερη ευκολία είτε ανώνυμα είτε επώνυμα χιλιάδες χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης καταφεύγουν σε μία απροκάλυπτη άσκηση λεκτικής βίας εναντίον προσώπων και απόψεων, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Η ανθρωποφαγία καθίσταται πλέον ένα κοινωνικό φαινόμενο, κατά το οποίο ο καθένας μπορεί να εκδηλώσει πίσω από την οθόνη του υπολογιστή του το μίσος του με προσβολές, ύβρεις, συκοφαντίες μέχρι και απειλές.

Αρκεί μία μόνο φωτογραφία στο διαδίκτυο στις μέρες μας, ώστε να δοθεί η αφορμή να διατυπωθούν εκατομμύρια ρατσιστικά, σεξιστικά ή προσβλητικά σχόλια. Μία δημόσια τοποθέτηση προς συζήτηση εύκολα μετατρέπεται μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα σε ένα σόου κακίας, μίσους και δημόσιου εξευτελισμού.

Όλη αυτή η ατμόσφαιρα μίσους και αρνητικότητας, “μολύνει” την πραγματική αιτία ύπαρξης και δημιουργίας των social, η οποία αφορά τη δημιουργία μιας παγκόσμιας ψηφιακής κοινωνίας, όπου ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει τα συναισθήματά του και τα “πιστεύω” του, χωρίς να τίθεται στο στόχαστρο για αυτά. Φυσικά και μπορούμε να διαφωνούμε με τις ιδέες και τις απόψεις των άλλων, γι’ αυτό μας δίνεται η δυνατότητα να απαντήσουμε σε αυτές και να τις σχολιάσουμε, εκφράζοντας τη δική μας γνώμη. Αυτό, όμως δεν σημαίνει, ότι η ελευθερία λόγου πρέπει να συγχέεται με την αθυροστομία και το bullying.

Εν έτει 2022, η αγένεια που επικρατεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει γίνει ανεξέλεγκτη, με αποτέλεσμα να φέρνει στο φώς μία ακμάζουσα αρρωστημένη συμπεριφορά. Τι είναι αυτό που ωθεί τη σημερινή διαδικτυακή πραγματικότητα να μοιάζει σε έναν κόσμο μιζέριας, φόβου, μίσους και “ανθρωποφαγίας”; Φταίει άραγε ότι οι χρήστες θεωρούν ότι είναι προστατευμένοι, κρυμμένοι πίσω από μία οθόνη ή μήπως ευθύνεται η επιλογή της ανωνυμίας, που αποτελεί βήμα για τους λεγόμενους “ανθρωποφάγους” να αποκαλύπτουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα;