Διαβάζω για τον Flyover, σήμερα πρώτη μέρα που ξεκίνησαν τα έργα. Πρόκειται για έναν δρόμο πάνω από το δρόμο. Ένα φιλόδοξο τετραετές έργο που θα αλλάξει την Θεσσαλονίκη, ένα έργο που θα την μετασχηματίσει και θα την καταστήσει- μαζί με άλλα- πρωτεύουσα των Βαλκανίων (συμπρωτεύουσα είναι ήδη).
Διότι μαζί με το μετρό, το flyover θα ανακουφίσει το οξύ κυκλοφοριακό πρόβλημα στην πόλη. Με δύο προϋποθέσεις. Η πρώτη είναι να γίνει το μετρό. Που επρόκειτο να παραδοθεί φέτος, αλλά δεν θα παραδοθεί. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά την ημερομηνία παράδοσης του Flyover. Εκτιμώμενος χρόνος είναι 4 χρόνια. Και ποιος μας διασφαλίζει ότι θα είναι έτοιμο στην ώρα του; Κανείς. Αν δε βασιστούμε σε προηγούμενες εμπειρίες τότε τα 5 χρόνια θεωρούνται δεδομένα.
Και μέχρι τότε: Μία λωρίδα κυκλοφορίας θα παραμένει επ’ αόριστον κλειστή και στα δύο ρεύματα. Ο ΟΑΣΘ και τα λεωφορεία είναι στα χειρότερα του. Από τον στόλο κυκλοφορεί μόνο ένα μέρος των λεωφορείων, είτε λόγω έλλειψης οδηγών είτε λόγω έλλειψης ανταλλακτικών.
Και μέχρι τότε: Ενώ τα αυτοκίνητα στην Θεσσαλονίκη πληθαίνουν όλοι αναρωτιούνται πού θα πάνε όλα αυτά τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν περίπου 15 βασικές οδικές αρτηρίες και για στάθμευση και για φορτοεκφορτώσεις. Κάτοικοι και έμποροι είναι αγανακτισμένοι καθώς η στάθμευση των αυτοκινήτων απαγορεύεται με την έναρξη του έργου. Θυμίζω πως οι θέσεις πάρκινγκ αποτελούν είδος πολυτελείας. Ενδεικτικά αναφέρω το πάρκινγκ ανάμεσα στα δικαστήρια και το λιμάνι που ανέβασε τη μηνιαία μίσθωση από 75 στα 150 ευρώ. Στο κέντρο της πόλης τα πάρκινγκ νοικιάζουν μία μηνιαία θέση για περισσότερα από 200 ευρώ, ένα ενοίκιο δηλαδή. Εάν κάποιος έχει την φαεινή ιδέα να νοικιάσει σπίτι στο κέντρο για να γλυτώσει από όλα αυτά τότε όχι μόνο θα διαπιστώσει πως τα ενοίκια είναι απλησίαστα αλλά και πως τα διαμερίσματα δεν υπάρχουν πιά. Τα έφαγε η βραχυχρόνια μίσθωση και η τάση για επιστροφή στο κέντρο. Προσθέστε σε όλα αυτά και τα πανάκριβα καύσιμα, χωρίς διάκριση, την ακρίβεια και τον πληθωρισμό και θα καταλήξετε σε απόγνωση.
Υ.Γ. Περπατώντας προς την άνω πόλη είδα ένα μαγαζί που πουλούσε t–shirt που έγραφαν: Μετρό Θεσσαλονίκης- I want to believe.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
