Το στολίδι της Τσακωνιάς αποκαλύπτει τις ομορφιές του κάτω από το γλυκό φως του φθινοπώρου.
Πανεύκολα προσβάσιμο και την ίδια ώρα κάπως καλά κρυμμένο, σαν μυστικό. Βρίσκεται στους πρόποδες του Πάρνωνα, μεν, πολύ κοντά στον Κορινθιακό κόλπο δε. Αυτή η γραφική κωμόπολη της ανατολικής Πελοποννήσου αποτελεί ιδανικό προορισμό ολιγοήμερης χαλάρωσης, κατά μόνας, ζευγαρωτά, οικογενειακά ή με παρέα.
Οι πιστοί επισκέπτες και φίλοι του Λεωνιδίου κάνουν, δικαίως, λόγο για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της, που διατηρεί παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, γνωστά και ως «πυργόσπιτα», τα οποία ταιριάζουν τέλεια με τα άγρια κόκκινα βράχια της περιοχής. Οι λόγοι όμως για να επισκεφθούμε το Λεωνίδιο είναι πολύ περισσότεροι. Κατά την άποψή μου, ο κυριότερος από αυτούς είναι ότι ο τόπος έχει μείνει ανεπηρέαστος από την επέλαση του τουρισμού που τείνει να αλλοιώσει αρκετά μέρη στην Ελλάδα, και όχι απλώς τα νησιά. Το Λεωνίδιο αποτελεί μια ανόθευτη όψη της «παλιάς Ελλάδας»-χωρίς αυτό να αποτελεί μια κατ’ ανάγκην θετική κρίση.
Είναι αυθεντικό, αμόλευτο, είναι αυτό που είναι, στέκοντας όμορφο και ήσυχο κάπου ανάμεσα στα μαγευτικά νερά του Μυρτώου πελάγους και των κορυφογραμμών του Πάρνωνα. Ο τόπος αυτός έχει μακρά ιστορία και αποτελεί σημαντικό κέντρο της τσακώνικης γλώσσας και κουλτούρας.
Μία πινακίδα μας καλωσορίζει στο Λεωνίδιο με το τυπικό της τσακώνικης διαλέκτου, «καούρ εκάνατε»/Photo: Κωστής Αγγελόπουλος
Πολλές ταμπέλες στους δρόμους, από την είσοδο κιόλας της κωμόπολης «Καούρ εκάνατε τον Αγιελίδη», δηλαδή «Καλώς ήρθατε στο Λεωνίδιο», είναι γραμμένες και στα τσακώνικα και στα νεοελληνικά, ενώ τα τσακώνικα διδάσκονται για όποιον θέλει να μάθει και, τελευταία, ως μέρος του κύματος της επιστροφής στις ρίζες, της επανεκτίμησης των πανηγυριών και της συνάντησης με την ιστορία με τρόπους ουσιαστικούς, οι νέοι εκδηλώνουν ενδιαφέρον. Τα τσακώνικα είναι μια διάλεκτος με καταγωγή από την αρχαία δωρική διάλεκτο, ενώ τα σχετικά έθιμα και οι φορεσιές συμπληρώνουν το παζλ.
Πολλές διαδρομές αλλά και ολόκληρα πεδία στο Αναρριχητικό Πάρκο Λεωνιδίου έχουν αναδειχθεί δημοφιλείς σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο/Photo: Κωστής Αγγελόπουλος
Κι αν όλα αυτά δεν σας λένε τίποτα, ίσως γνωρίζετε την περίφημη τσακώνικη μελιτζάνα, που είναι προϊόν ΠΟΠ (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης). Τώρα, ξέρετε από πού κρατάει η σκούφια της. Εάν έχετε φίλους που λατρεύουν την πεζοπορία και την αναρρίχηση ή αν είστε εσείς τέτοιος τύπος, σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε για το Λεωνίδιο: γνωστό για τις αναρριχητικές του διαδρομές, προσελκύει αναρριχητές από όλο τον κόσμο. Ο παρακείμενος Πάρνωνας προσφέρει αρκετά μονοπάτια με σπήλαια, πλούσια φύση και εντυπωσιακή πανίδα.
Υπάρχουν επιλογές πεζοπορίας και για λιγότερο έμπειρους ορειβάτες ή πεζοπόρους-το τοπίο είναι σκέτη μαγεία, ειδικά το φθινόπωρο, με σημεία που προσφέρουν καταπληκτική θέα. Το Λεωνίδιο ανήκει στους ανερχόμενους προορισμούς για αθλητές ανά τον κόσμο που ασχολούνται με την αναρρίχηση και, εδώ και μερικά χρόνια (από το 2016), κάθε Νοέμβριο πραγματοποιείται το Φεστιβάλ Αναρρίχησης. Όμως, το δίλημμα «βουνό ή θάλασσα» είναι αχρείαστο εδώ, μιας που στα πέριξ όμορφες ακρογιαλιές, όπως τα Πούλιθρα, το Λιβάδι και η παραλία της Πλάκας ικανοποιούν τους θαλασσολάτρεις.
Βόλτες, γεύσεις και μικρές εκδρομές
Όταν πρωτοεπισκέφθηκα το Λεωνίδιο, στα τέλη του φετινού καλοκαιριού, έμεινα ένα βράδυ στο εξαίσιο Αρχοντικό Χατζηπαναγιώτη, ένα boutique ξενοδοχείο με όλη τη σημασία της λέξης. Από την ταράτσα του, στην οποία απολαύσαμε παραδοσιακό πρωινό, η πανοραμική θέα στο Λεωνίδιο δεν χορταινόταν. Εκτός από τα υπέροχα δωμάτια με βασικά στοιχεία την πέτρα και το ξύλο, το ξενοδοχείο διαθέτει χαμάμ, γυμναστήριο και σάουνα, ενώ οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί σε κάνουν να νιώσεις την τσακώνικη φιλοξενία από το πρώτο καλωσόρισμα-ωραίο και το λικέρ μελιτζανάκι που μας περίμενε στο δωμάτιο. Υπάρχουν κι άλλα αρχοντικά σπίτια και πύργοι, με τον Πύργο Τσικαλιώτη, που χρονολογείται από το 1808, να ξεχωρίζει, με τις διπλές σιδερένιες μπάρες στην εξώπορτά του και τις εμφανείς τουφεκίστρες.
πηγή travel.gr
