Η εικόνα ενός γιατρού αναισθησιολόγου που φορά τα πράσινα ρούχα του χειρουργείου πάνω από το προσκέφαλο μιας ασθενούς ζητώντας της 150 ευρώ για την αναισθησία που θα της χορηγήσει στο χειρουργείο, μου προκάλεσε απέραντη θλίψη.
Της Φανής Χαρίση
Τι κι αν είναι αντιληπτό ότι προφανώς ο γιατρός αυτός είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας στην ιατρική κοινότητα που υπηρετεί με πάθος και με προσωπικό κόστος (σωματική και πνευματική εξάντληση) τους ασθενείς που σπεύδουν στα νοσοκομεία, εντούτοις η εικόνα αυτή είναι γροθιά στο στομάχι.
Η γυναίκα με τα σωληνάκια των ορών στα χέρια και ο γιατρός να της λέει ότι «πριν σε πάρουν θα έρθω εγώ να τα κανονίσουμε», εννοώντας προφανώς πριν το χειρουργείο.
Γιατί ρε γιατρέ; Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να «εξοντώσεις» ψυχολογικά μια άρρωστη λίγη ώρα πριν περάσει την πόρτα του χειρουργείου; Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να ζητάς χρήματα; Δεν πληρώνεσαι; Ακόμα κι αν είχες να πληρωθείς μήνες ολάκερους και πάλι δεν θα έπρεπε να το κάνεις αυτό.
Που πήγε ο όρκος του Ιπποκράτη που έδωσες όταν πήρες το πτυχίο σου; Προφανώς και τον ξέχασες αλλά η συγκεκριμένη ασθενής -και πόσοι άλλοι από τους οποίους ζήτησες χρήματα- τι σου έχουν φταίξει; Οι συνάδελφοι σου; Αυτοί που στέκονται όρθιοι ακόμα και μετά από 24ωρη εφημερία παίρνοντας τον ίδιο μισθό με εσένα, τι σου έφταιξαν; Οι καθηγητές σου που σου έμαθαν όλα όσα ξέρεις για την επιστήμη των επιστημών, που είναι η Ιατρική, τι σου έφταιξαν;
Εμείς που κοιτούσαμε αποσβολωμένοι το βίντεο και τρίβαμε τα μάτια μας μη πιστεύοντας ότι ένας γιατρός στην Ελλάδα του 2026 μιλά και συμπεριφέρεται σαν μαφιόζος- τοκογλύφος, τι σου φταίξαμε;
Κοντολογίς, «γιατρέ» άσε στο συρτάρι το πτυχίο που πήρες και πήγαινε να ασχοληθείς με κάτι άλλο. Άσε τους άλλους, τους πραγματικούς γιατρούς που σέβονται τον όρκο του Ιπποκράτη και τους ανθρώπους και σκύβουν πάνω από τον πόνο τους γιατρεύοντας τους γιατί αυτό ορκίστηκαν ότι θα κάνουν μέχρι να πεθάνουν, γιατί αυτό είναι η ζωή τους μη κοιτάζοντας ποτέ το πορτοφόλι των ασθενών!
