Υπάρχει η άποψη ότι διαδικασία των πλέϊ οφ αδικεί τις ομάδες που κατακτούν προνομιούχες θέσεις στην κανονική περίοδο του Πρωταθλήματος. Συνήθως περισσότερο έντονες είναι οι γκρίνιες από τις ομάδες που φλερτάρουν με την πρωτιά. Οποιος βλέπει τη διαδικασία με ρεαλισμό, έχει τη άποψη ότι τα πλέι οφ δίνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον τόσο για τη θέση του Πρωταθλητή όσο και γι’ αυτές που οδηγούν στην Ευρώπη. Σ’ ένα Πρωτάθλημα στο οποίο τα συναισθήματα του κόσμου τις περισσότερες αγωνιστικές είναι «φλατ». Με ομάδες που από πολύ νωρίς κατατάσσονται σε τρεις ταχύτητες η αδρεναλίνη αυξάνεται μόνο στους αγώνες ντέρμπι. Οι υπόλοιποι αγώνες έχουν μικρό ενδιαφέρον γιατί στο τέλος, συνήθως, κερδίζει η ομάδα που ανήκει στο big 5. Οσα χρόνια κι αν περάσουν δύσκολα θα αλλάξει αυτή η εικόνα του Πρωταθλήματος της Super League1. Aρα η διαδικασία τόσο για την ανάδειξη του Πρωταθλητή, όσο και για τις ομάδες που θα κατακτήσουν τα ευρωπαϊκά εισιτήρια, αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον με τους 10 αγώνες των πλέϊ οφ. Εκεί όπου αυξάνεται θεαματικά ο ανταγωνισμός και γίνεται το… κανονικό Πρωτάθλημα. Ακόμη και φέτος που οι ομάδες της δεύτερης ταχύτητας της Super League1 έβαλαν δύσκολα στις ομάδες του big5, κανείς δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι ήταν ένα ανταγωνιστικό Πρωτάθλημα. Παρότι μάλιστα που ο Ολυμπιακός απέκτησε στην κανονική περίοδο μεγάλη βαθμολογική διαφορά από τον ΠΑΟΚ, με δεδομένο ότι είχε αγωνιστικές αρρυθμίες και ο «Δικέφαλος» βρισκόταν σε αγωνιστική άνοδο, γεννιούνταν ελπίδες για… ανατροπή. Ο ισχυρότερος λόγος για κάτι τέτοια σενάρια είχε να κάνει με το γεγονός ότι οι ομάδες που συμμετέχουν στα πλέϊ οφ θεωρητικά θα μπορούσαν να κάνουν τη «ζημιά» στον Ολυμπιακό και να αποκτήσει νέο ενδιαφέρον η υπόθεση της κατάκτησης του τίτλου.
Κάτι τέτοιο πλέον δεν φαντάζει πιθανό, αλλά για την 3η και την 4η θέση ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και δίνει ξεχωριστό ενδιαφέρον στα πλέι οφ.
Κάτι που το έχει ανάγκη η διοργάνωση της Super League1 και που δεν το είχε στους 26 αγώνες της κανονικής περιόδου.
