Αν και οι αυτοδιοικητικές εκλογές αργούν ακόμη εντούτοις, φαίνεται ότι στο δήμο ΣΙθωνίας οι διαξιφισμοί και οι κόντρες άρχισαν μεταξύ του νυν δημάρχου Ιωάννη Μαλλίνη και του επικεφαλής της νεοσύστατης παράταξης «Ενότηττα Προοπτική για τη Σιθωνία» που πρόκειται να διεκδικήσει τη δημαρχία στις προσεχείς εκλογές επιχειρηματία Νίκο Τσερκεζίδη.
Με μια αρχική ανάρτησή του ο κ. Τσερκεζίδης άσκησε κριτική για τη διοίκηση του κ. Μαλλίνη γράφοντας τα εξής:
«Το ζεϊμπέκικο που έγινε τσιφτετέλι.
Άλλο ψηφίσαμε και άλλο μας προέκυψε στη Σιθωνία;
Το βράδυ της 8ης Οκτωβρίου 2023, στη Συκιά, ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Σιθωνίας Γιάννης Μαλλίνης χόρεψε ένα βαρύ ζεϊμπέκικο.
Ήταν το ζεϊμπέκικο της νίκης. Της λύτρωσης. Της κατάκτησης ενός Δήμου που κρίθηκε κυριολεκτικά στο νήμα. Ο Γιάννης Μαλλίνης είχε επικρατήσει του Ιωάννη Τζίτζιου με μικρή διαφορά, σε μια αναμέτρηση που δίχασε, φόρτισε και αναστάτωσε τη Σιθωνία. Το αποτέλεσμα καταγράφηκε με 51,31% έναντι 48,69%, κατά την ενσωμάτωση που είχε δημοσιευτεί το βράδυ των εκλογών.
Το ζεϊμπέκικο έγινε δημόσια, μπροστά σε φίλους, συμβούλους και κινητά τηλέφωνα. Έκανε μάλιστα τον γύρο της χώρας, όχι μόνο για τις φιγούρες, αλλά και για κάποιες χειρονομίες που πολιτικοί αντίπαλοι ερμήνευσαν τότε ως μήνυμα προς την απέναντι πλευρά. Ο ίδιος ο δήμαρχος δεν τις είχε σχολιάσει.
Μόνο που στην πολιτική το ζεϊμπέκικο δεν κρίνεται από το πόσο βαριά χτυπάς το πόδι τη βραδιά της νίκης.
Κρίνεται από το πώς πατάς την επόμενη ημέρα.
Και κάπου εκεί, στη Σιθωνία, η ορχήστρα φαίνεται πως άλλαξε ρυθμό.
Η κάθαρση που έγινε διαχείριση
Η νέα διοίκηση ανέβηκε στην εξουσία πάνω σε ένα ισχυρό πολιτικό αφήγημα: αλλαγή, διαφάνεια, κάθαρση και απομάκρυνση από όλα όσα καταλογίζονταν στις προηγούμενες διοικήσεις.
Οι υποθέσεις των ψηφιακών υδρομέτρων, της Πολεοδομίας και της οικονομικής διαχείρισης αποτέλεσαν το βαρύ φόντο της προεκλογικής περιόδου. Στη συνείδηση πολλών ψηφοφόρων δημιουργήθηκε η προσδοκία ότι η νέα δημοτική αρχή δεν θα άλλαζε απλώς τα πρόσωπα στις καρέκλες, αλλά ολόκληρο τον τρόπο λειτουργίας του Δήμου.
Οι δημότες δεν ψήφισαν για να αλλάξει το όνομα στην πόρτα.
Ψήφισαν για να ανοίξουν οι πόρτες και να μπει φως.
Όμως όσο περνούσε ο καιρός, αρκετοί από εκείνους που πανηγύρισαν άρχισαν να αναρωτιούνται: η κάθαρση προχωρά ή απλώς άλλαξε διαχειριστή;
Γιατί άλλο είναι να καταγγέλλεις τα δύσκολα όταν βρίσκεσαι απέναντι και άλλο να τα αντιμετωπίζεις όταν κάθεσαι στην καρέκλα.
Στην πρώτη περίπτωση χρειάζεται μικρόφωνο.
Στη δεύτερη χρειάζεται σχέδιο, στελέχωση, αποφάσεις και αντοχή.
Οι αποχωρήσεις δεν είναι παραφωνία είναι πολιτικό μήνυμα
Οι αποχωρήσεις ξεκίνησαν μόλις λίγους μήνες μετά την ανάληψη της διοίκησης, με πρώτη εκείνη του αντιδημάρχου Δημήτρη Μέλλιση, χωρίς να διευκρινιστούν δημόσια οι λόγοι που τον οδήγησαν στην παραίτηση.
Τον τελευταίο χρόνο ακολούθησε και η παραίτηση του αντιδημάρχου Καθαριότητας, προσθέτοντας ακόμη έναν κρίκο στην αλυσίδα των αποχωρήσεων από τη δημοτική διοίκηση.
Τον Απρίλιο του 2026 έγινε δεκτή η παραίτηση του αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών και Πολεοδομίας Θεόδωρου Ληστή, χωρίς να δημοσιοποιηθούν οι λόγοι που τον οδήγησαν στην απόφαση.
Μια παραίτηση μπορεί να είναι προσωπική υπόθεση.
Όταν όμως αφορά τον πολιτικό προϊστάμενο δύο από τις κρισιμότερες υπηρεσίες ενός Δήμου, την ώρα που η ΥΔΟΜ και οι Τεχνικές Υπηρεσίες βρίσκονται σε κατάσταση ασφυξίας, παύει να είναι μια απλή αλλαγή προσώπου.
Γίνεται πολιτικό γεγονός.
Ήδη από τον Ιούλιο του 2025 είχε καταγραφεί ότι από τις 18 προβλεπόμενες θέσεις μηχανικών στις Τεχνικές Υπηρεσίες ήταν καλυμμένες μόλις τρεις. Παράλληλα, είχαν συσσωρευτεί αδειοδοτήσεις, έλεγχοι και υποθέσεις έργων, ενώ είχαν σημειωθεί και παραιτήσεις προσωπικού.
Και εδώ αρχίζει το πρώτο μεγάλο «σινανάι»:
Πώς γίνεται μια διοίκηση που εξελέγη για να βάλει τάξη στις υπηρεσίες να βλέπει τις πλέον κρίσιμες δομές της να αδειάζουν;
Πώς γίνεται στελέχη, συνεργάτες ή υπηρεσιακοί παράγοντες να αποχωρούν και η δημοτική αρχή να συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται απλώς για αλλαγή χορευτή στην πίστα;
Οι παραιτήσεις δεν είναι κουτσομπολιό.
Είναι προειδοποιητικά καμπανάκια.
Και όσο η διοίκηση δεν εξηγεί καθαρά τι συμβαίνει, τόσο τα καμπανάκια ακούγονται σαν ντέφι.
Η ΥΔΟΜ στο κέντρο του σεισμού
Η υπόθεση της Πολεοδομίας της Χαλκιδικής συγκλόνισε το πανελλήνιο. Τον Δεκέμβριο του 2024 ασκήθηκαν κακουργηματικές διώξεις κατά 21 συλληφθέντων για πράξεις που αποδίδονται κατά περίπτωση, όπως συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, δωροληψία, δωροδοκία και νομιμοποίηση εσόδων. Μεταξύ των κατηγορουμένων περιλαμβανόταν και πρώην δήμαρχος. Για όλους, φυσικά, ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι την έκδοση αμετάκλητης δικαστικής απόφασης.
Ακολούθησε η καταγγελία για παραβίαση του γραφείου του προϊσταμένου της ΥΔΟΜ Σιθωνίας και εξαφάνιση φακέλων, γεγονός για το οποίο ενημερώθηκαν οι διωκτικές αρχές από τον ίδιο τον δήμαρχο.
Εδώ, λοιπόν, δεν χωρούν επικοινωνιακές φιγούρες.
Οι δημότες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν:
Ποιο είναι σήμερα το ακριβές οργανόγραμμα της ΥΔΟΜ;
Ποιοι υπάλληλοι υπηρετούν, ποιοι έχουν μετακινηθεί, ποιοι βρίσκονται σε πειθαρχική ή δικαστική εκκρεμότητα και ποιοι έχουν αποχωρήσει;
Πόσες υποθέσεις παραμένουν σε αναμονή;
Πόσες καταγγελίες έχουν εξεταστεί;
Με ποια κριτήρια προηγούνται ορισμένοι φάκελοι και καθυστερούν άλλοι;
Η διαφάνεια δεν αποδεικνύεται με δηλώσεις περί «καθαρών χεριών».
Αποδεικνύεται με ημερομηνίες, πρωτόκολλα, αποφάσεις, χρονοδιαγράμματα και δημόσια διαθέσιμα στοιχεία.
Διαφορετικά, τα «καθαρά χέρια» κινδυνεύουν να μείνουν απλώς ένα ωραίο πολιτικό χειροκρότημα.
Τα υδρόμετρα και το ρολόι που τρέχει
Η υπόθεση των ψηφιακών υδρομέτρων αφορά σύμβαση συνολικής δαπάνης περίπου 9,4 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία είχε απενταχθεί από το ΕΣΠΑ. Στη βασική δικογραφία περιλαμβάνονται δώδεκα κατηγορούμενοι, μεταξύ των οποίων πρώην αιρετοί, στελέχη υπηρεσιών και εκπρόσωποι εταιρειών. Η εκδίκαση είχε ήδη οδηγηθεί σε επανειλημμένες αναβολές.
Και εδώ η δημοτική αρχή οφείλει να απαντήσει χωρίς περιστροφές:
Ποιοι δικηγόροι εκπροσώπησαν τον Δήμο σε κάθε στάδιο;
Υπήρξαν αλλαγές στη νομική εκπροσώπηση και για ποιον λόγο;
Ποια είναι σήμερα η δικονομική κατάσταση της υπόθεσης;
Υπάρχει ή δεν υπάρχει κίνδυνος παραγραφής επιμέρους αδικημάτων;
Ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έκανε ο Δήμος για να προστατεύσει τα συμφέροντά του;
Διότι δεν αρκεί να κερδίζεις τις εντυπώσεις στην προεκλογική περίοδο.
Πρέπει να μη χάσεις την υπόθεση μέσα στις δικαστικές αίθουσες.
Και όταν μια υπόθεση εκατομμυρίων σέρνεται από αναβολή σε αναβολή, ο Δήμος δεν μπορεί να παρακολουθεί σαν θεατής πρώτης σειράς. Οφείλει να δίνει πλήρη λογαριασμό στους δημότες, οι οποίοι στο τέλος πληρώνουν και το εισιτήριο και την παράσταση.
Από τα 4,5 στα 7,8 εκατομμύρια και στη μέση οι επενδύσεις
Η υπόθεση του Πόρτο Καρράς αποτελεί ίσως το καθαρότερο παράδειγμα του πώς το ζεϊμπέκικο της αποφασιστικότητας κατέληξε σε τσιφτετέλι διαπραγματεύσεων.
Οι οφειλές προέκυψαν από δημοτικά τέλη που είχαν βεβαιωθεί επί σειρά ετών και κρίθηκαν δικαστικά ως αχρεωστήτως καταβληθέντα. Το πρόβλημα είχε βαθιές ρίζες και αφορούσε χειρισμούς πολλών προηγούμενων ετών, όχι αποκλειστικά της σημερινής διοίκησης.
Τον Δεκέμβριο του 2025 παρουσιάστηκε από τη δημοτική αρχή πρόταση για επιστροφή κεφαλαίου 4,5 εκατομμυρίων ευρώ σε βάθος 19 ετών, με ετήσια καταβολή 200.000 ευρώ και παραίτηση της εταιρείας από προσαυξήσεις και μη τελεσίδικες απαιτήσεις.
Λίγους μήνες αργότερα, όμως, η τελική συμφωνία που εγκρίθηκε αφορούσε εφάπαξ καταβολή 7,8 εκατομμυρίων ευρώ έως τις 30 Ιουλίου 2026, με χρηματοδότηση μέσω δανεισμού. Στην πρόταση της εταιρείας υπήρχαν επίσης αναφορές σε μη αναδρομική επιβολή τελών και σε δήλωση στήριξης επενδυτικών πρωτοβουλιών, έστω και αν το Δημοτικό Συμβούλιο πρόσθεσε νομικές δικλίδες και χαρακτήρισε τη στήριξη μη δεσμευτική.
Εδώ η σάτιρα σταματά και αρχίζουν τα πολύ σοβαρά ερωτήματα:
Πώς φτάσαμε από τη δημόσια πρόταση των 4,5 εκατομμυρίων σε συμφωνία 7,8 εκατομμυρίων με εφάπαξ πληρωμή μέσω δανείου;
Ποιες εναλλακτικές εξετάστηκαν;
Ποιο θα είναι το συνολικό κόστος του δανεισμού μαζί με τους τόκους;
Για πόσα χρόνια θα παρακρατούνται πόροι που διαφορετικά θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε δρόμους, νερό, αποχέτευση, σχολεία και καθημερινότητα;
Και κυρίως: γιατί σε μια συμφωνία τακτοποίησης οικονομικών απαιτήσεων έπρεπε να περιληφθεί οποιαδήποτε αναφορά σε μελλοντικές επενδυτικές πρωτοβουλίες της εταιρείας;
Μπορεί η συμφωνία να παρουσιάστηκε ως μονόδρομος για να αποφευχθεί η οικονομική εποπτεία του Δήμου. Αυτό, όμως, δεν αφαιρεί από τους δημότες το δικαίωμα να πληροφορηθούν ολόκληρη τη διαδρομή που οδήγησε από την πρώτη πρόταση στην τελική υπογραφή.
Γιατί στον Δήμο δεν υπάρχουν «ψιλά γράμματα».
Υπάρχουν μόνο χρήματα των δημοτών.
Πολιτισμός ή πολιτικό νταχτιρντί;
Και ενώ οι υπηρεσίες στενάζουν, οι φάκελοι περιμένουν, τα έργα αναζητούν ρυθμό και τα οικονομικά φορτώνονται νέο δάνειο, στις πλατείες στήνονται εκδηλώσεις.
Ο πολιτισμός είναι αναγκαίος. Οι σύλλογοι είναι η ψυχή των χωριών μας. Οι εθελοντές κρατούν ζωντανή την παράδοση όταν η Πολιτεία συχνά απουσιάζει.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν οι φορείς καλούνται να βάλουν πλάτη, να βρουν χορηγούς, να καλύψουν ανάγκες και να γεμίσουν το πρόγραμμα, ενώ η δημοτική αρχή φωτογραφίζεται μπροστά στην έτοιμη εξέδρα.
Τότε η πολιτιστική εκδήλωση κινδυνεύει να μετατραπεί σε πολιτικό νταχτιρντί.
Μπροστά τα φώτα, τα μικρόφωνα και τα χειροκροτήματα.
Πίσω οι σύλλογοι με το άγχος των εξόδων, οι επαγγελματίες με το χέρι στην τσέπη και οι δημότες με το ερώτημα: έργο πότε θα δούμε;
Οι «όψεις πολιτισμού» δεν πρέπει να γίνονται όψεις λαϊκισμού.
Γιατί όσο δυνατά και αν παίζει η μουσική στην πλατεία, δεν μπορεί να καλύψει τον θόρυβο μιας καθημερινότητας που τρίζει.
Δυόμισι χρόνια μετά, ποιος χορεύει ποιον;
Το ζεϊμπέκικο είναι μοναχικός και αξιοπρεπής χορός. Έχει βάρος, ευθύνη και μέτρο. Δεν χορεύεται με μισόλογα, υπεκφυγές και συνεχείς αλλαγές βημάτων.
Το τσιφτετέλι, αντίθετα, επιτρέπει περισσότερες φιγούρες.
Λίγο δεξιά όταν πιέζει η αντιπολίτευση.
Λίγο αριστερά όταν διαμαρτύρονται οι δημότες.
Μια στροφή όταν παραιτείται συνεργάτης.
Μια υπόκλιση όταν έρχεται η ώρα της δύσκολης συμφωνίας.
Και στο ρεφρέν το γνωστό:
«Για όλα φταίνε οι προηγούμενοι».
Ναι, οι προηγούμενες διοικήσεις έχουν ευθύνες και οφείλουν να λογοδοτήσουν όπου αυτές προκύπτουν.
Αλλά η σημερινή διοίκηση εξελέγη για να λύσει τα προβλήματα, όχι για να τα περιγράφει επί δυόμισι χρόνια.
Εξελέγη για να φέρει το «από την αρχή», όχι για να συνεχίσει από εκεί όπου σταμάτησαν οι άλλοι, αλλάζοντας απλώς τη μουσική.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο Γιάννης Μαλλίνης χόρεψε καλά εκείνο το βράδυ.
Το ερώτημα είναι αν κυβερνά καλά σήμερα.
Και το ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα είναι αυτό που ψιθυρίζεται πλέον από χωριό σε χωριό:
Άλλο ψηφίσαμε και άλλο μας προέκυψε;
Οι δημότες δεν ζητούν άλλο ένα πανηγύρι.
Ζητούν να δημοσιοποιηθούν όλα τα στοιχεία για τα υδρόμετρα, την ΥΔΟΜ, τις παραιτήσεις, τη νομική εκπροσώπηση, τη συμφωνία με το Πόρτο Καρράς, το κόστος του δανείου και την πορεία των έργων.
Ζητούν λογαριασμό.
Γιατί η Σιθωνία δεν είναι πίστα.
Και ο Δήμος δεν είναι ορχήστρα που αλλάζει τραγούδι κάθε φορά που δυσκολεύουν τα βήματα.
Το περιβόητο ζεϊμπέκικο της εκλογικής νίκης έχει πλέον γίνει τσιφτετέλι πολιτικών αντιφάσεων.
Και δυστυχώς, μέχρι σήμερα, τον λογαριασμό δεν τον πληρώνουν εκείνοι που χορεύουν.
Τον πληρώνουν οι δημότες.
Σημείωση: Για όλα τα πρόσωπα που εμπλέκονται σε εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες ισχύει απολύτως το τεκμήριο της αθωότητας. Το κείμενο αποτελεί πολιτικό και παραπολιτικό σχολιασμό δημόσιων γεγονότων και θέτει ερωτήματα διαφάνειας προς τη δημοτική αρχή.»
Η κριτική δεν έμεινε αναπάντητη από τον σημερινό δήμαρχο Ιωάννη Μαλλίνη ο οποίος σε δική του ανάρτηση απάντησε ως εξής:
«(Κύριε) Τσερκεζίδη,
Διάβασα το μακροσκελές άρθρο σας. Οφείλω να παραδεχτώ ότι είναι γεμάτο λογοτεχνικές μεταφορές, εντυπωσιακούς τίτλους και εύκολους αφορισμούς. Εκείνο όμως που λείπει είναι το σημαντικότερο: ο δημόσιος διάλογος πρόσωπο με πρόσωπο.
Να παραδεχτώ ότι σας τα γράφουν και καλά αφού γνωρίζω ότι εσείς είστε αναλφάβητος.
Γι’ αυτό σας καλώ δημόσια σε ζωντανή εκπομπή, χωρίς μοντάζ, χωρίς κοψίματα, χωρίς δεύτερες λήψεις και χωρίς κείμενα μπροστά μας.
Να συζητήσουμε για όλα όσα γράφετε.
Για την ΥΔΟΜ. Για τα υδρόμετρα. Για το Πόρτο Καρράς. Για τις παραιτήσεις. Για τα έργα. Για κάθε ερώτημα που θέσατε.
Ως πολίτης επίσης έχω ενδιαφέρον να μας εξηγήσετε τις φωτογραφίες που παρουσιάζετε ως έργα γιατί πάλι είμαι σίγουρος ότι δεν έχετε ιδέα ούτε την διαδικασία για την ωρίμανση μιας μελέτης.
Εσείς θα κάνετε τις ερωτήσεις σας και εγώ θα δώσω τις απαντήσεις μου με στοιχεία, αποφάσεις και έγγραφα.
Εκεί θα φανεί ποιος γνωρίζει πραγματικά τα θέματα και ποιος αρκείται σε εύηχες διατυπώσεις.
Εκεί θα διαπιστώσουν οι δημότες ποιος μπορεί να στηρίξει όσα υπογράφει χωρίς τη βοήθεια έτοιμων κειμένων και ποιος μπορεί να υπερασπιστεί τις απόψεις του μόνο με τα επιχειρήματά του.
Αν πιστεύετε πραγματικά σε όσα γράψατε, δεν έχετε κανέναν λόγο να αρνηθείτε.
Αν, αντίθετα, το άρθρο γράφτηκε μόνο για να δημιουργήσει εντυπώσεις, τότε ίσως η ζωντανή συζήτηση να μην είναι τόσο βολική.
Εγώ είμαι στη διάθεσή σας.
Χωρίς ai.
Χωρίς σκονάκια.
Χωρίς φίλτρα.
Χωρίς υπεκφυγές.
Μόνο με αλήθεια, στοιχεία και τους δημότες για κριτές.
Πέρα από ζεμπεκια μπορώ να χορέψω και όσους χρειαστεί στο Ταψί.
Την «πρόταση – πρόκληση» του κ. Μαλλίνη φαίνεται να αποδέχεται ο κ. Τσερκεζίδης ο οποιος έγραψε:
«Κύριε Μάλλινη, η λογοδοσία δεν είναι τηλεοπτικό σόου
Δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι διαθέτω πανεπιστημιακά πτυχία ή διδακτορικούς τίτλους. Είμαι απόφοιτος Γυμνασίου και το λέω με καμάρι, χωρίς να ντρέπομαι και χωρίς να προσποιούμαι κάτι που δεν είμαι.
Η μόρφωση, άλλωστε, δεν αποδεικνύεται μόνο με ένα χαρτί στον τοίχο. Αποδεικνύεται καθημερινά από τον τρόπο με τον οποίο εργάζεσαι, συνεργάζεσαι, δημιουργείς και σέβεσαι τους ανθρώπους. Η επαγγελματική, επιχειρηματική και κοινωνική μου πορεία είναι γνωστή και μπορεί να κριθεί από όλους.
Το να αποκαλείτε έναν πολιτικό σας αντίπαλο «αναλφάβητο» δεν αποτελεί επιχείρημα. Αποτελεί προσβολή όχι μόνο προς εμένα, αλλά προς κάθε άνθρωπο που δεν είχε τη δυνατότητα να σπουδάσει και κατάφερε με κόπο να προχωρήσει στη ζωή του. Τα πτυχία δεν εξασφαλίζουν ούτε πολιτικό ήθος ούτε διοικητική επάρκεια.
Φυσικά και έχω συνεργάτες. Τους συμβουλεύομαι, τους ακούω και τους εμπιστεύομαι. Δεν θεωρώ ότι τα γνωρίζω όλα και δεν πιστεύω στις διοικήσεις του ενός ανδρός. Η συλλογική εργασία είναι δύναμη και όχι αδυναμία. Κάτι που εσείς, όπως δείχνουν οι συνεχείς αποχωρήσεις και παραιτήσεις από τη διοίκησή σας, μάλλον δεν κατορθώσατε να υπηρετήσετε.
Τα ερωτήματα που τέθηκαν για την ΥΔΟΜ, τα υδρόμετρα, το Πόρτο Καρράς, τις παραιτήσεις και τα έργα δεν είναι προσωπικές μου εμμονές. Είναι ερωτήματα που συζητούνται καθημερινά στην κοινωνία της Σιθωνίας. Τα ακούμε, τα καταγράφουμε και τα μεταφέρουμε δημόσια, όπως οφείλει να κάνει κάθε υπεύθυνη πολιτική παράταξη.
Χαίρομαι, λοιπόν, που δηλώνετε πρόθυμος να απαντήσετε με στοιχεία, αποφάσεις και έγγραφα. Μόνο που ο δήμαρχος δεν λογοδοτεί σε μια εκπομπή με όρους προσωπικής μονομαχίας. Λογοδοτεί θεσμικά, ενώπιον όλων των δημοτών.
Σας καλώ να ορίσετε άμεσα ανοιχτό Δημοτικό Συμβούλιο λογοδοσίας, σε μορφή λαϊκής συνέλευσης, με ελεύθερη συμμετοχή κάθε πολίτη, παρουσία των δημοτικών συμβούλων, των τοπικών κοινοτήτων και των μέσων ενημέρωσης.
Εκεί να τεθούν όλα τα ερωτήματα.
Χωρίς σκονάκια.
Χωρίς φίλτρα.
Χωρίς μοντάζ.
Χωρίς επιλεγμένο ακροατήριο.
Χωρίς προσωπικές προσβολές.
Μόνο με έγγραφα, αποφάσεις, αριθμούς και τους δημότες της Σιθωνίας παρόντες.
Αυτός είναι ο πραγματικός ανοιχτός διάλογος. Όχι δύο άνθρωποι μπροστά σε κάμερες, αλλά μια ολόκληρη κοινωνία απέναντι στη δημοτική της αρχή.
Όσο για τα ζεϊμπέκικα, τα τσιφτετέλια και τα ταψιά, αυτά μπορεί να δημιουργούν εντυπώσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Τη Σιθωνία, όμως, δεν την ενδιαφέρει ποιος χορεύει καλύτερα.
Την ενδιαφέρει ποιος μπορεί να διοικήσει, ποιος ενώνει και ποιος έχει καθαρές απαντήσεις.
Ορίστε, λοιπόν, ημέρα, ώρα και τόπο.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και η λογοδοσία.»
