Στις 21 Μαρτίου, παγκόσμια ημέρα ποίησης, ο Χρήστος Θηβαίος θα ερμηνεύσει μελοποιημένα ποιήματα του Νίκου Καββαδία, στην παράσταση «Ο Καββαδίας, μας ταξιδεύει» που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη.
Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
Όταν ο Χρ.Θηβαίος δέχθηκε την πρόταση για να συμμετάσχει στην παράσταση απάντησε αμέσως θετικά για τους εξής λόγους, όπως αναφέρει στην Karfitsa, «κατ’ αρχήν όλα αυτά τα χρόνια που είμαι δίπλα στον δημιουργό Θάνο Μικρούτσικο, σε αυτό το μεγαλειώδες έργο και φυσικά η ποίηση του Νίκου Καββαδία, όπου όλα αυτά τα χρόνια με μεγάλωσε εμένα όπως και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και όχι μόνο. Δέχτηκα με μεγάλη χαρά να πάρω μέρος σε αυτή την πρόταση που μου έγινε από το Κέντρο Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και την πρόεδρό του, κυρία Άννα Μυκωνίου, η οποία υπογράφει τα κείμενα και την λογοτεχνική μελέτη της παράστασης. Είναι μια παραγωγή που παρουσιάστηκε με επιτυχία στο Φεστιβάλ Επταπυργίου 2021 και τώρα επιστρέφει ξανά στη σκηνή, αυτή τη φορά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης». Μάλιστα, o κ. Θηβαίος, όπως αποκαλύπτει, έχει μια ιδιαίτερη συμπάθεια και αφοσίωση στο κομμάτι που έχει τίτλο «Ο Λύχνος του Αλλαδίνου».
Την ποίηση και την νιώθουμε και την καταλαβαίνουμε
Η ποίηση στη ζωή του καταξιωμένου ερμηνευτή έχει σημαντική θέση. «Ζω ανάμεσα σε ποιήματα όπου είναι η γυναίκα μου και τα παιδιά μου, που δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά», λέει χαρακτηριστικά. Στην ερώτηση εάν τελικά την ποίηση την καταλαβαίνουμε ή την νιώθουμε, μας απαντάει πως συμβαίνουν και τα δυο. «Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ποίησης είναι ότι την νιώθουμε πρώτα και μετά και την καταλαβαίνουμε και δεν την καταλαβαίνουμε και αυτή είναι η μεγάλη της μαγεία. Όπως έχει ειπωθεί, η ποίηση είναι ο μοναδικός δρόμος για την αλήθεια. Ακριβώς επειδή πολλές φορές μας είναι ξεκάθαρη και άλλες φορές δεν μας είναι. Ακριβώς έτσι είναι και η ποίηση», σημειώνει.
«Προσπαθούμε για το μέλλον των παιδιών μας»
Μιλώντας για τις τέχνες που συνήθως σε δύσκολες εποχές ανθίζουν τον ρωτήσαμε πώς έχει δει τον εαυτό του να αλλάζει και να διαμορφώνεται από την αρχή της πανδημίας του κορονοϊού. «Η αλήθεια είναι πως σίγουρα δεν μας εμπνέει η δυστυχία και η θλίψη του κόσμου, όπως συμβαίνει ακόμα και σήμερα, που ανάμεσα σε όλα προστέθηκε και ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά παρ’ όλα αυτά κρατάμε τις δυνάμεις μας, έχουμε το κεφάλι ψηλά και είμαστε αισιόδοξοι πιο πολύ και προσπαθούμε για το μέλλον των παιδιών μας», απαντάει. Για το ενδεχόμενο να βρήκε το έναυσμα για νέες αναζητήσεις προσθέτει ότι «δημιουργικά σίγουρα μας βάζει πάλι να σκεφτούμε ότι μπορούμε να αρκούμαστε στα λίγα, στα καλά, στα σοφά και σίγουρα να αγκαλιάζουμε περισσότερο τους δικούς μας ανθρώπους και όλο τον κόσμο να τον θεωρούμε δικό μας άνθρωπο.
Θεσσαλονίκη, η μισή του πατρίδα
Για τον Χρήστο Θηβαίο η Θεσσαλονίκη είναι η μισή του πατρίδα, καθώς η μητέρα του ήταν από τον Βαρδάρη. «Έχω ζήσει πολλά παιδικά χρόνια στην πόλη. Θυμάμαι τις βόλτες μας από την Βασιλίσσης Όλγας, σε μια Περαία που ήταν έρημη τότε και έκανα βόλτες στην παραλία και γενικά τα σοκάκια της Θεσσαλονίκης, τα οποία τα γνωρίζω τόσο όσο τα παιδικά μου χρόνια», περιγράφει.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA
(PHOTO Kiki Hadjigeorghiou)
