Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και υποψήφιος της ΝΔ στην Α’ Αθήνας Κυριάκος Πιερρακάκης είναι αυτό που λέμε πολιτικός τεχνοκράτης με συναισθηματική ευφυΐα που έρχεται από το μέλλον…
Άλλωστε είναι ο άνθρωπος που πραγματοποίησε σε χρόνο dt την τεχνολογική και την ψηφιακή επανάσταση στην Ελλάδα και μάλιστα μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες. Κήρυξε έναν «ψηφιακό ανένδοτο», με στόχο να εξοντώσει τη γραφειοκρατία και να κάνει την ζωή των Ελλήνων πιο εύκολη και σε πολύ μεγάλο βαθμό τα κατάφερε.
Αν και δεν συνηθίζει να διαφημίζει τη ζωή και την καριέρα του, ο Κυριάκος Πιερρακάκης δεν είναι έναςκολλημένος κομπιουτεράς μπροστά από ένα laptop.
Είναι προσιτός, απλός και πάντα χαμογελαστός και όχι τυχαία ίσως ο πιο δημοφιλής υπουργός στην Ελλάδα, όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις, αλλά και στα καφενεία, στους δρόμους και στα σοκάκια που επιλέγει να περπατήσει. Οι εκδηλώσεις εκτίμησης στο πρόσωπό του από τους πολίτες είναι πρωτόγνωρες για δημόσιο πρόσωπο.
Οι πολίτες γνωρίζουν ότι ο Κυριάκος είναι η προσωποποίηση αυτού που λέμε «το είπαμε, το κάναμε». Γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Κάτω Πατήσια, με καταγωγή από την Αρεόπολη και τις Κροκεές Λακωνίας.
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Αποφοίτησε το 2001 από το Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και σπούδασε Πληροφορική στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών μέχρι το 2005. Είναι επίσης απόφοιτος της σχολής Κένεντι του Χάρβαρντ (μάστερ στις Δημόσιες Πολιτικές, 2007) και του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης (μάστερ στην Τεχνολογική Πολιτική, 2009). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, διατέλεσε πρόεδρος του Ινστιτούτου Νεολαίας, όπου ασχολήθηκε ενεργά με ζητήματα νεανικής επιχειρηματικότητας. Υπηρέτησε επίσης ως σύμβουλος στο υπουργείο Ανάπτυξης. Από το 2015 μέχρι το 2019 θήτευσε ως διευθυντής Ερευνών του ανεξάρτητου, μη κερδοσκοπικού οργανισμού ερευνών διαΝΕΟσις.
Μην έχετε αμφιβολία ότι για να αποτυπώσουμε το βιογραφικό του στην πληρότητά του θα χρειαζόμασταν ολόκληρη την έκδοση της εφημερίδας.
Από την οικογένειά του είχε ερεθίσματα στο πολιτικό φάσμα από Δεξιά μέχρι Κέντρο. Ο ίδιος επέλεξε να κινηθεί αρχικά στον χώρο του Κέντρου. Υπήρξε υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Ελιά το 2014 και την περίοδο της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ μέλος της ελληνικής ομάδας διαπραγμάτευσης με τους Θεσμούς.
Από το 2015 επέλεξε την αμιγή επαγγελματική σταδιοδρομία. Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, όμως, στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας τον έφερε στη ΝΔ και αρκετούς μήνες πριν από τις εκλογές ανέλαβε τη δημιουργία ενός σχεδίου για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της Ελλάδας. Στις 9 Ιουλίου 2019 ορκίστηκε υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η παλιά γειτονιά, τα οικογενειακά τραπέζια και η λατρεία για τη Μάνη
Μεγάλωσε στα Κάτω Πατήσια, σε μια κλασική μεσοαστική πολυκατοικία των 80s, με βεράντες, πράσινες τέντες, πρασιές, λεμονιές. Γιος ενός γιατρού και μιας δικηγόρου, δεν ακολούθησε κανένα από τα δύο επαγγέλματα. Έκανε αυτό που ήθελε. Οι γονείς του ήταν αρκετά πολιτικοποιημένοι, ιδιαίτερα ο πατέρας του, ο οποίος είχε ευκαιρίες να ασχοληθεί ενεργά με την κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά δεν το έκανε. Προτίμησε να ασχοληθεί με το επάγγελμά του, τη χειρουργική.
Στον Κυριάκο, βασικό ρόλο έπαιξαν κάποιοι δάσκαλοι που προσπάθησαν να ενδύσουν το βασικό ενδιαφέρον που είχε σε πρωτόλεια μορφή με πολιτικό μανδύα, δίνοντάς του να διαβάσει βιβλία ακαδημαϊκής φύσης, ιστορικά, βιβλία που εκτείνονταν από την κομμουνιστική Αριστερά μέχρι τη Δεξιά, ήδη από την Α’ Λυκείου. Στα Κάτω Πατήσια, όπου όπως διηγείται κάποτε με το ποδήλατο έπεσε κι έσπασε το κεφάλι του, εκεί πήγε και δημοτικό, Σχολή Λάμπου, ένα μικρό ιδιωτικό με 14-15 παιδάκια ανά τάξη όλα κι όλα. Στις παρελάσεις ήταν σημαιοφόρος, ψηλό παιδί και είχε μεγάλη αγάπη για το μπάσκετ. Οι απόπειρές του,πάντως, να παίξει μπάσκετ ήταν απόλυτα αποτυχημένες, όπως λέει ο ίδιος σε φίλους γελώντας…
Πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια και έχει ακόμα δυνατές αναμνήσεις από την παλιά του γειτονιά. Θυμάται κάθε μαγαζάκι, το βίντεο κλαμπ που νοίκιαζε συνεχώς ταινίες, το σουβλατζίδικο Περικοκλάδα, το Barrage το μπιλιαρδάδικο, τον Κόμη και το Tithoraμε τη ροκ μουσική. Στην εφηβεία του πέρασε φάσεις εξωστρέφειας και εσωστρέφειας. Θυμάται τον εαυτό του να είναι πρόεδρος της τάξης αρκετές φορές και σε άλλες φάσεις να τον απορροφούν άλλα ενδιαφέροντα, όπως οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Τυχαίο; Μάλλον όχι…
Η πολιτική, πάντως, τον ενδιέφερε από πολύ νεαρή ηλικία, με την έννοια της εκπροσώπησης και των σχολικών συμβουλίων. Στην πορεία,όμως, άρχισε να τον ενδιαφέρει η πολιτική και η Ιστορία ευρύτερα. Οι δύο παππούδες του, ο ένας ήταν κεντρώος, ο άλλος δεξιός, το ίδιο και οι γιαγιάδες. Και στο οικογενειακό τραπέζι διαρκής η διαμάχη Νέας Δημοκρατίας – ΠΑΣΟΚ τα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Οι δύο παππούδες είχαν πολεμήσει μαζί στον Εμφύλιο, στην πορεία ο ένας έγινε ΕΡΕ, ο άλλος Ένωση Κέντρου, και στη Μεταπολίτευση ο ένας Νέα Δημοκρατία και ο άλλος ΠΑΣΟΚ. Αυτά τα οικογενειακά τραπέζια έπαιξαν ρόλο, ώστε να μπορέσει να είναι πάντοτε ανοιχτός και στην άλλη άποψη.
Ο ίδιος δηλώνει λάτρης της Μάνης και πηγαίνει εκεί κάθε καλοκαίρι. Έχει σπίτιστις Κροκεές. Είναι το χωριό των γιαγιάδων και των παππούδων του.
Το μότο της ζωής του είναι η μετάφραση της περιέργειας σε πράξη. Προσπαθεί να μαθαίνει πράγματα από πολλές και διαφορετικές πλευρές, να ακούει την αντίθετη άποψη και να μαθαίνει μέσω αυτής. Να μπορεί να συνδέει τη θεωρία με την πράξη.
Τέλειος δεν είναι. Ακόμα και ο ίδιος παραδέχεται ότι έχει πολλά ελαττώματα, εκτός από ταλέντα… Αφήστε που είναι εξαιρετικά ανυπόμονος. Ψυχολογικά ανυπόμονος. Κινείται στη λογική τού «τώρα, τώρα, τώρα». Μπορεί αρκετοί να λένε τα καλύτερα για τον Πιερρακάκη και όχι άδικα. Ο ίδιος πάντως κινείται σεμνά και ορθολογικά χωρίς να πετάει στα σύννεφα. Είναι μετριόφρων και προσγειωμένος, διαθέτει υψηλή αίσθηση του χιούμορ και του αυτοσαρκασμού και φροντίζει τα πόδια του να πατάνε γερά στη γη…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL




