Μια απίστευτη Οδύσσεια ζει ένας νεαρός Ρώσος, ο οποίος στην προσπάθειά του να αποφύγει την επιστράτευση του Βλαντίμιρ Πούτιν εγκλωβίστηκε επί σχεδόν πέντε μήνες σε αεροδρόμιο της Σεούλ τρομοκρατημένος στην ιδέα ότι θα τον στείλουν να πολεμήσει σε κάποιο από τα μέτωπα της Ουκρανίας.
Όπως αναφέρει το CNN, αυτός o Ρώσος, ονόματι Ντμίτρι (δεν είναι το πραγματικό του όνομα), εγκατέλειψε την πατρίδα του τον περασμένο Οκτώβριο μετά την ανακοίνωση της μερικής επιστράτευσης 300.000 ανδρών για να πολεμήσουν στην Ουκρανία.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσοι έφυγαν από την πατρίδα τους τον περασμένο χρόνο, ανάμεσά τους και ο Ντμίτρι, ο οποίος έφτασε μέχρι το διεθνές αεροδρόμιο Ιντσεόν της πρωτεύουσας της Νότιας Κορέας, αλλά κόλλησε επί μήνες εκεί.
Ήταν ένας από τους πέντε Ρώσους που φτάνοντας στη Νότια Κορέα ζήτησαν να τους αναγνωριστεί καθεστώς πρόσφυγα, αίτημα ωστόσο που απορρίφθηκε από τις Αρχές της Σεούλ. Αντί να επιστρέψουν στη Ρωσία, προτίμησαν να μείνουν στο αεροδρόμιο και να δώσουν τη μάχη τους εκεί. Η περιπέτειά τους θυμίζει εκείνη του Ιρανού Καρίμο Νασέρι, ο οποίος λόγω ενός «διπλωματικού αδιεξόδου» αναγκάστηκε να ζήσει επί 18 χρόνια στο αεροδρόμιο «Σαρλ ντε Γκωλ» του Παρισιού, μια ιστορία που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την ταινία «The Terminal» με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς.
«Μου λείπει το παιδί μου»
Ο Ντμίτρι και ένας από τους άλλους τέσσερις Ρώσους κατάφεραν να φύγουν από το αεροδρόμιο αυτή την εβδομάδα, αφού εξασφάλισαν προσωρινή άδεια να διαμείνουν σε ένα κρατικό κέντρο υποδοχής μεταναστών όσο διαρκεί η εκδίκαση της προσφυγής τους στα δικαστήρια προκειμένου να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες. Αλλά οι όροι της παραμονής τους εκεί είναι αυστηροί. Ο Ντμίτρι πρέπει να λαμβάνει ειδική άδεια εξόδου και να επιστρέφει το αργότερο στις 18.00 το βράδυ στο κέντρο. Αλλά όπως είπε στο CNN, τα πράγματα είναι καλύτερα εκεί.
«Οι συνθήκες εδώ είναι πολύ καλές, το φαγητό είναι πολύ καλό, υπάρχει πλυντήριο, ηλεκτρικό σίδερο, ζεστό νερό, όλα είναι καθαρά και όλοι μας συμπεριφέρονται πολύ καλά». Αλλά ούτε σκέψη επιστροφής στα πάτρια για τον νεαρό Ρώσο. «Έχω παρελθόν αντικαθεστωτικής δράσης, μετείχα σε αντιπολεμικές πορείες, άρα είναι πολύ πιθανό να με στείλουν κατευθείαν στην πρώτη γραμμή», είπε στο αμερικανικό δίκτυο. Έξι φίλοι του έχουν πεθάνει στην Ουκρανία, πρόσθεσε.
Ο Ντμίτρι εγκατέλειψε τη γυναίκα του και τον επτάχρονο γιο του για να αποφύγει την επιστράτευση. «Μου λείπει αφόρητα το αγόρι μου», λέει λυπημένος που ο γιος του αδυνατεί να καταλάβει γιατί αναγκάστηκε να φύγει ο πατέρας του.
«Ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος για κατάκτηση αδελφικού έθνους»
Ένας άλλος από τους Ρώσους που εγκλωβίστηκαν στο αεροδρόμιο της Σεούλ, ο Βλαντίμιρ Μαρακτάεφ, είπε τον Ιανουάριο στην «Washington Post» ότι εγκατέλειψε τη Ρωσία στις 24 Σεπτεμβρίου τη μέρα που έλαβε το δελτίο επιστράτευσης. «Δεν θέλω να βλάψω ανθρώπους. Δεν θέλω να πεθάνω. Αλλά νιώθω ότι η σύγκρουση αυτή είναι εντελώς πολιτική. Είναι ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος, κατά τη γνώμη μου, για την κατάκτηση ενός γειτονικού, αδελφικού έθνους», είπε στην αμερικανική εφημερίδα.
Ο Ντμίτρι σχεδίαζε αρχικά να διαφύγει στο Καζακστάν, όμως άλλαξε γνώμη όταν άκουσε ότι η χώρα αυτή απελαύνει Ρώσους πίσω στην πατρίδα τους. Δεδομένου ότι πολλές χώρες είχαν κλείσει τον εναέριο χώρο τους για αεροσκάφη από τη Ρωσία μετά την εισβολή της στην Ουκρανία, για τον νεαρό Ρώσο, όπως είπε στο CNN, η Νότια Κορέα ήταν η μόνη δημοκρατική χώρα στην οποία μπορούσε να μεταβεί αεροπορικώς, αν και γνώριζε ότι στη Σεούλ δεν βλέπουν με καλό μάτι όσους αποφεύγουν τη στράτευση, αφού στη χώρα η 18μηνη στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική για τους περισσότερους άρρενες μέχρι την ηλικία των 28 ετών.
«Δεν θέλω να πάω να σκοτώσω ανθρώπους»
«Δεν αποφεύγω τη στράτευση. Είμαι κατά του πολέμου. Δεν θέλω να πάω και να σκοτώσω ανθρώπους, αλλά δεν είμαι αρνητής της στράτευσης», λέει ο Ντμίτρι ελπίζοντας το μήνυμά του να φθάσει στα αυτιά των ιθυνόντων στη Σεούλ. Θα πρέπει να περιμένει κάπου πέντε μήνες για να μάθει αν δικαιούται να καταθέσει αίτημα για άσυλο, αλλά και πάλι οι πιθανότητες να το εξασφαλίσει είναι πολύ χαμηλές. Οι Αρχές της Νότιας Κορέας είναι εξαιρετικά φειδωλές στην έγκριση αιτημάτων ασύλου – το σχετικό ποσοστό κυμαίνεται κάτω του 1%.
Αν δεν μπορέσει να παραμείνει εκεί ο νεαρός Ρώσος, σκέφτεται να υποβάλει αντίστοιχο αίτημα στις πρεσβείες των ΗΠΑ και του Καναδά. Δεν χάνει όμως την ελπίδα να μπορέσει κάποτε να γυρίσει στα πάτρια: «Θα ήταν υπέροχο αν μπορούσα να επιστρέψω στο σπίτι του στη Ρωσία. Αυτό θα σήμαινε ότι θα είχαν τελειώσει όλα όσα συμβαίνουν, άρα όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
