Ο μοναχός Αγλάιος, ο οποίος βαφτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος μόλις το 2001, εξηγεί στην «Κ» πώς πήρε τη μεγάλη απόφαση να εγκατασταθεί ολομόναχος στο νησί Αλατάς, στον Παγασητικό Κόλπο, αναζητώντας τον δικό του τόπο προσευχής και ησυχίας.
Ρεπορτάζ: Παναγιώτης Μανής
Παράλληλα, επιχειρεί να αναστηλώσει με τα ίδια του τα χέρια την ιστορική Ιερά Μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, η οποία παρέμενε εγκαταλελειμμένη επί σχεδόν έναν αιώνα.
Η μεγάλη απόφαση
«Ήθελα ένα ησυχαστήριο. Έναν τόπο προσευχής και ησυχίας. Από τη Μηλίνα πήγαινα συχνά στον Αλατά, έβλεπα τη Μονή και λυπόμουν που είχε εγκαταλειφθεί. Δυστυχώς, υπάρχουν πολλά τέτοια κειμήλια στην Ελλάδα που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση», περιγράφει ο πατέρας Αγλάιος, ανακαλώντας τις πρώτες φορές που αντίκρισε την Ιερά Μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων.
Εδώ και τέσσερα χρόνια, μην αντέχοντας την εικόνα της εγκατάλειψης, πήγαινε σχεδόν καθημερινά στο νησί με το μικρό του καΐκι και, με προσωπική εργασία, επισκεύαζε ό,τι μπορούσε στα ερειπωμένα κτίσματα της Μονής.

«Ήταν δική μου η πρόταση προς τη Μητρόπολη να ξαναζωντανέψω τη Μονή. Ήταν ένα όνειρο και ένας προσωπικός στόχος», λέει στην «Κ».
Πριν από λίγες ημέρες, στη Μονή που αποτελεί πλέον το σπίτι του, τελέστηκε η ρασοφορία του από τον Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιο.
«Έχω ήδη φτιάξει ένα κελί για να εγκαταβιώ και τώρα έχω επικεντρωθεί στην ανακαίνιση της εκκλησίας. Η δημοτική αρχή μου παραχώρησε παροχή νερού απέναντι από το μοναστήρι, ενώ για ηλεκτρικό ρεύμα έχω τοποθετήσει μικρά φωτοβολταϊκά συστήματα. Ζω εδώ μόνος, ταπεινά, ησυχαστικά και ασκητικά, όπως ακριβώς το ονειρευόμουν. Δόξα τω Θεώ», αναφέρει.
Από διευθυντής ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στις ΗΠΑ, ασκητής στον Αλατά
Ο μοναχός Αγλάιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Βόλο ως Θωμάς Μεφσούτ. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Μάλτα, ενώ ο ίδιος εργάστηκε επί σειρά ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες ως διευθυντής ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, προτού στραφεί στον χώρο της τέχνης.
Η ζωή του άλλαξε όταν γνώρισε από κοντά την Ορθοδοξία στο Άγιον Όρος.

«Είχα επισκεφθεί τη Μονή Καρακάλλου το 2000, μαζί με ένα συγγενικό μου πρόσωπο που γνώριζε δύο δίδυμους μοναχούς οι οποίοι ζουν εκεί. Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή», αποκαλύπτει.
«Κάναμε πολλές συζητήσεις για πνευματικά ζητήματα και, με τη Χάρη του Θεού, έναν χρόνο αργότερα βαφτίστηκα χριστιανός ορθόδοξος στην ίδια Μονή. Το Άγιον Όρος είναι πραγματικά το Περιβόλι της Παναγίας», λέει συγκινημένος.
Από Θωμάς Μεφσούτ, μοναχός Αγλάιος
Έτσι, ο Θωμάς Μεφσούτ έγινε πριν από λίγες ημέρες μοναχός Αγλάιος.
«Ευχαριστώ τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη, ο οποίος μου προσέφερε πραγματικά ένα θείο δώρο, όταν δέχθηκε να με ρασοφορήσει και να μου επιτρέψει να κάνω πραγματικότητα το όνειρό μου», επισημαίνει.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον Άγιο Αγλάιο, τον ειδωλολάτρη στρατιώτη ο οποίος, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, συγκλονίστηκε από την πίστη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων και πήρε τη θέση εκείνου που λύγισε λίγο πριν από το μαρτύριό τους.
Όπως σημείωσε ο κ. Ιγνάτιος, το όνομα «Αγλάιος» σημαίνει «λαμπρός» και «φωτεινός», εκφράζοντας την ευχή ο νέος μοναχός να φωτίζει, με την παρουσία και τη διακονία του, τον ιστορικό τόπο.
Παράλληλα, διαβεβαίωσε ότι η Μητρόπολη θα στηρίξει έμπρακτα το έργο του.
«Ένας φωτεινός άνθρωπος θα είναι πλέον ο φύλακας της Μονής των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, υποδεχόμενος τους προσκυνητές και συνεχίζοντας τη μακραίωνη μοναστική παράδοση της περιοχής», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στον μοναχό Αγλάιο να διατηρήσει τη χαρά της αφιέρωσής του, να πορεύεται με προσευχή και ασκητικό φρόνημα και να έχει πάντοτε τη Χάρη του Θεού και την προστασία των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων στη νέα πορεία της ζωής του.
Η ιστορική Μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων
Η Μονή βρίσκεται στο ακατοίκητο νησί Αλατάς, στον Παγασητικό Κόλπο, και, σύμφωνα με τους ιστορικούς, αποτελεί μεταβυζαντινό μνημείο που ιδρύθηκε μεταξύ 1750 και 1760.
Στην ανατολική και τη δυτική πλευρά της υπάρχουν δύο σειρές διώροφων κελιών, ενώ βόρεια και νότια υψώνονται τοίχοι που φτάνουν στο ύψος των κελιών. Στους τοίχους διακρίνονται πολεμίστρες και τεχνητές οπές για ακροβολιστές, οι οποίες χρησίμευαν για την άμυνα της Μονής από εχθρικές επιθέσεις.

Η Μονή διαθέτει δύο εισόδους, μία προς τον νότο και μία προς την ανατολή. Στο κέντρο της βρίσκεται ο μικρός, θολωτός και χωρίς τρούλο ναός των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων. Στο εσωτερικό του δεν σώζονται τοιχογραφίες ή επιγραφές.
Σημαντική υπήρξε η συμμετοχή της Μονής στην Επανάσταση του 1821, με κορυφαίο γεγονός τη μάχη της νήσου Αλατά, στις 14 Μαΐου 1823. Τότε, οι αγωνιστές Γερο-Καρατάσος, Μήτρος Μπαστέκης, Ζορμπάς και Δήμος Βραχνογιάννης επιτέθηκαν σε δύναμη 240 Τούρκων και απελευθέρωσαν το νησί.

Ο Γάλλος δημοσιογράφος, πολιτικός και ιστορικός της λογοτεχνίας Alfred Jean François Mézières, ο οποίος επισκέφθηκε την περιοχή το 1852, αναφέρει ότι η Μονή είχε πυρποληθεί κατά την Επανάσταση του 1821.
Σήμερα, καθώς η ιστορική Μονή αρχίζει σταδιακά να αποκτά και πάλι ζωή χάρη στην προσπάθεια του μοναχού Αγλάιου, όλο και περισσότεροι επισκέπτες καταφθάνουν στο νησί, κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, με καραβάκια από τη γειτονική Μηλίνα.
«Έρχονται, ανάβουν ένα κερί, προσεύχονται στον ναό, κάνουν μία βόλτα στο νησάκι και επιστρέφουν. Πιστεύω ότι στο μέλλον, όταν προχωρήσουν ακόμη περισσότερο οι επισκευές, θα έρχονται πολύ περισσότεροι πιστοί», λέει με ικανοποίηση ο μοναχός Αγλάιος.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA




