Με τις καταθέσεις επιβατών του τρίτου βαγονιού ξεκίνησε η σημερινή συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας στη δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.
Πρώτες κατέθεσαν τέσσερις φίλες που ταξίδευαν μαζί στο τρένο. Η Ευλαμπία Τζικοπούλου κατέθεσε για τη στιγμή της σύγκρουσης και για τα πρώτα λεπτά μετά: «Ξαφνικά νιώθω ένα απότομο φρενάρισμα, ένα έντονο σύρσιμο.
Σε δευτερόλεπτα επικράτησε χάος. Ένιωθα να στροβιλίζομαι, προσπαθούσα να κρατηθώ από τη θέση μου. Σε κάθε τράνταγμα χτυπούσα δεξιά, αριστερά. Πετάγονταν θραύσματα από παντού. Θυμάμαι ένα τεράστιο κύμα θερμότητας στο πρόσωπό μου. Ένιωθα ότι θα πεθάνω εκείνη τη στιγμή. Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα, η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική».
Στη συνέχεια κατέθεσε η αδελφή της, Πολυξένη Τζικοπούλου: «Νιώθω ένα έντονο τράνταγμα, ένα δυνατό ήχο. Έβαλα τα χέρια μου στο κεφάλι της αδερφής μου. Το πόδι μου είχε σφηνώσει στη λαμαρίνα και το τραπεζάκι. Με το που άνοιξα τα μάτια μου ήταν ένα άλλο σκηνικό εντελώς. Ήταν σαν συμπιεσμένη μάζα, δεν ήταν βαγόνι. Είχε αφόρητη ζέστη, μια άσχημη μυρωδιά που μας έκαιγε τον λαιμό. Το πιο έντονο που θυμάμαι είναι πόσο ασφυκτική ήταν η μυρωδιά. Θυμάμαι ότι καιγόταν ο λαιμός μας».
Η Στυλιανή – Μαρία Πλατσά κατέθεσε: «Κάπως ψιλοκοιμόμουνα, είχα κλείσει τα μάτια μου όταν μετά από λίγα λεπτά ένιωσα σα να βγαίνουμε έξω από τις ράγες. Άκουγα πολλές φωνές. Η φωτιά ήταν κοντά μας. Ήταν δύσκολο να κινηθούμε στο βαγόνι. Εγώ έπαθα μια κρίση πανικού και έμεινα απλά εκεί πέρα. Ήρθε μια κοπέλα και μου είπε αν δεν βγεις θα πεθάνουμε».
Στη συνέχεια κατέθεσε η Βηθλεέμ Κουσίδου: «Αισθάνθηκα ένα τράνταγμα που γινόταν όλο και πιο έντονο και δεν σταματούσε. Εκτινάχθηκα από τη θέση μου και έπεσα σε ένα αγόρι που ήταν απέναντι μου. Άκουγα κραυγές ανθρώπων και το κλάμα ενός μωρού. Έβλεπα έντονη φωτιά».
Και οι τέσσερις κοπέλες κατέθεσαν πως βγήκαν από το βαγόνι από ένα σπασμένο παράθυρο και στη συνέχεια αφού βγήκαν στον δρόμο μεταφέρθηκαν με λεωφορείο στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια με τους συγγενείς τους, πήγαν στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ όπου νοσηλεύτηκαν για κάποιες μέρες.
Κατέθεσαν επίσης πως η αμαξοστοιχία σταμάτησε για λίγα λεπτά στη «μέση του πουθενά» αφού αναχώρησε από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας. Πρόσθεσαν επίσης ότι μύριζαν μια έντονη οσμή που δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν, οσμή που είχαν και οι βαλίτσες και τα ρούχα τους,
