Οι ιαχές «Άξιος, Άξιος» που αντήχησαν το περασμένο Σάββατο μέσα στον Ιερό Ναό των Αγίων Πεντεκαίδεκα Ιερομαρτύρων, Πολιούχων του Κιλκίς, συγκλόνισαν τους πιστούς που ήταν παρόντες, αλλά πολύ περισσότερο τον 42χρονο Γιώργο Ποιμενίδη, πατέρα δύο παιδιών, καθώς απευθύνονταν στον ίδιο. Ήταν η στιγμή που χειροτονούνταν διάκονος από τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου Βαρθολομαίο.
Ρεπορτάζ: Παναγιώτης Μανής
«Τα συναισθήματά μου δεν μπορώ να τα περιγράψω. Ήταν πάρα πολύ έντονα. Πάρα πολλή συγκίνηση. Ένιωσα ολοκλήρωση. Σαν να έφτασα στην κορυφή ενός βουνού», περιγράφει στην «Κ» ο 42χρονος, που πλέον θα υπηρετεί τους συνανθρώπους του με διττό ρόλο: ως κληρικός και ως αστυνομικός, αφού εδώ και 17 χρόνια εργάζεται στο Γραφείο Διαχείρισης του Επιτελείου της Διεύθυνσης Αστυνομίας Κιλκίς.
Σε αυτή τη συγκινητική στιγμή της ζωής του, στο πλευρό του είχε, εκτός από τους συναδέλφους και τον πνευματικό του, τη σύζυγό του Σοφία και τα δύο του παιδιά, τον 12χρονο Ιωάννη και την 8χρονη Αναστασία.
Και αστυνομικός και ιερέας
Τώρα ο πάτερ Γεώργιος θα πρέπει να συνδυάσει τις δύο ιδιότητές του, που η μία «προστάζει» την πάταξη του εγκλήματος και η άλλη τη συγχώρεση.
«Κοιτάξτε, τώρα θα είμαι τις καθημερινές στην Αστυνομία και τα Σαββατοκύριακα θα είμαι διάκονος στον Μητροπολιτικό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος», εξηγεί ο αστυνομικός – κληρικός και προσθέτει: «Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο έργο. Με άλλους ανθρώπους έχεις να κάνεις στην Αστυνομία και με άλλους ανθρώπους έχεις να κάνεις στον ιερό ναό, αλλά πρέπει να τα συνδυάσω. Μην ξεχνάτε όμως ότι η αποστολή και στις δύο ιδιότητες είναι μία: να βοηθώ τους ανθρώπους. Αυτό είναι το πρώτο μέλημα και, με “οδηγό” αυτό, ελπίζω πως θα τα καταφέρω. Και πλέον μάλιστα με περισσότερη υπομονή και εγκαρτέρηση».
Άλλωστε, όπως τονίζει, «ο Θεός με αξίωσε να υπηρετώ στην Ελληνική Αστυνομία, σε ένα λειτούργημα που με έφερε κοντά στις ανάγκες, στις αγωνίες και στις δυσκολίες των ανθρώπων. Η καθημερινή αυτή διακονία με δίδαξε ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη όχι μόνο από ασφάλεια, αλλά και από αγάπη, ελπίδα και πίστη στον Θεό».
Μάλιστα, ως νέος άνθρωπος και ο ίδιος, καλεί τους νέους στην Εκκλησία. «Να έρθουν οι νέοι όπως είναι. Η Εκκλησία μας δέχεται όλους όπως είμαστε. Είναι αγάπη με “Α”. Είναι το λιμάνι όλων των ανθρώπων. Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς λιμάνι. Δεν υπάρχει σωτηρία εκτός Εκκλησίας», λέει και υπόσχεται να βοηθήσει «όλους τους συνανθρώπους μας και με τις δύο μου ιδιότητες».
Το ήθελα από μικρός
Όπως αποκαλύπτει στην «Κ» ο νέος διάκονος, ήθελε από μικρός να υπηρετήσει τον Θεό. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι παρότι δεν είχε καμία θρησκευτική επιρροή από το στενό οικογενειακό του περιβάλλον, πριν μπει στην Αστυνομία τελείωσε την Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης.
«Από 12 χρονών παιδάκι είμαι μέσα στην Εκκλησία. Ως “παπαδάκι” στις κυριακάτικες λειτουργίες, σε γιορτές, σε μυστήρια. Ήταν κάτι που πάντα μου άρεσε», αναφέρει.
Ωστόσο, παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια, μπήκε στην Αστυνομία, αρχικά υπηρέτησε στην Αθήνα, στη συνέχεια στη Σάμο και έπειτα στο Κιλκίς, από όπου κατάγεται. Το παιδικό όνειρο όμως δεν έσβησε.
«Όπως φαίνεται, το “μικρόβιο” υπήρχε μέσα μου και με “έτρωγε”», εξηγεί στην «Κ». Άλλωστε, και ως αστυνομικός η Εκκλησία ήταν πάντοτε παρούσα στη ζωή του, αφού σε όλες τις περιοχές όπου υπηρετούσε έψαλλε κάθε Κυριακή στη λειτουργία, σε διάφορες εκκλησίες.
«Την απόφαση την πήρα πριν από έναν χρόνο. Το συζήτησα με τη σύζυγό μου και μετά με τον πνευματικό μας, που είναι ο Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Πολυανής και Κιλκισίου, ο οποίος και μας βοήθησε σε όλα. Και έτσι τελικά το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα», εξομολογείται.
Οι τέσσερις συμβουλές του Μητροπολίτη
Ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου Βαρθολομαίος, που χειροτόνησε τον νέο διάκονο, ο οποίος ως κληρικός της Μητρόπολης θα είναι άμισθος, επισημαίνει πως «το μυστήριο της Θείας κλήσεως υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη λογική και κάθε κοινωνική αξιολόγηση. Διότι, κάθε φορά που η Εκκλησία χειροτονεί έναν διάκονο, δεν ενεργεί απλώς μια ιεροπραξία. Ομολογεί ότι ο Θεός εξακολουθεί να καλεί ανθρώπους μέσα από την ιστορία, μέσα από την καθημερινότητα, μέσα από τα επαγγέλματα και τις ευθύνες του κόσμου και τους εισάγει στο Μυστήριο της Διακονίας Του».
Μάλιστα, κατά τη χειροτονία, έδωσε στον νέο κληρικό τέσσερις συμβουλές: «Η Ιεροσύνη είναι Σταυρός και όχι αξίωμα. Η ταπείνωση είναι το θεμέλιο της χάριτος. Η οικογένειά του είναι μικρή Εκκλησία και ιερό στήριγμα στη διακονία του. Να έχει διάκριση και αγάπη προς κάθε άνθρωπο. Να αγαπήσει τη θυσία. Η διάκριση γεννιέται από την προσευχή και την εμπειρία της χάριτος».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
